คนเลี้ยงกุ้ง (อาชีพ)

โยมแม่ได้เคยร่วมลงทนุ ทำนาก้งุ กับหมู่ ญาติ ในช่วงแรกๆ กุ้งที่เลี้ยงเอาไว้ตัวอ้วนพี ขายได้ราคาดี จนสามารถขายกุ้งได้แบบยก บ่อเลยครับ เงินทองก็ไหลมาเทมาเป็นกอบ เป็นกำ แต่ช่วงหลังๆ กุ้งที่เลี้ยงไว้กลับสามัคคี กันตายหมู่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งตาย เรียบยกบ่อ ทำให้สุดท้ายต้องเลิกกิจการ และ ขาดทุนยับเยิน พร้อมกับหนี้สินอีกมากมาย เหตุใดอาชีพทำนากุ้งของโยมแม่ จึง ร่ำรวยในช่วงแรก แต่ช่วงหลังกลับขาดทุน ผมสงสัยว่า กุ้งที่ตายเองในบ่อเลี้ยง กับ กุ้งที่ตายเพราะส่งขายให้เขาฆ่าเป็นอาหาร ผู้เลี้ยงกุ้งจะมีส่วนในวิบากกรรมนี้ เหมือน หรือแตกต่างกันอย่างไรครับ ผู้ที่เลี้ยงกุ้งขาย จะได้รับวิบากกรรม ทั้งในภพนี้และภพหน้าอย่างไรบ้าง จะแก้ไข วิบากกรรมนี้จากหนักให้เป็นเบาต้องทำ อย่างไรครับ คุณครูไม่ใหญ่ : นากุ้งของโยมแม่ ช่วงแรกร่ำรวย แต่ช่วง หลังขาดทุน เพราะทานบารมีในอดีตที่ทำใน ช่วงแรก แต่ไม่ได้อธิษฐานจิตล้อมกรอบเอาไว้ จึงส่งผลให้มาร่ำรวย แต่เนื่องจากทำบุญมาไม่สม่ำเสมอ จึง ทำให้ขาดทุนในภายหลัง อีกทั้งในชาตินั้น ต่อมาก็ได้อธิษฐานจิตว่า อย่าได้ทำบาปใดเลย ดังนั้นบุญปนบาปนี้จึงได้ช่องส่งผลให้เลิกจาก กิจการมิจฉาอาชีวะ กุ้งที่ตายเองในบ่อเลี้ยงกุ้ง ก็จะส่งผลให้ ผู้เลี้ยงกุ้ง ประสบภัยด้วยโรคระบาด เนื่องจาก กุ้งตายเอง และผู้เลี้ยงกุ้ง มีเจตนาน้อยกว่ากุ้ง ที่ส่งขายให้เขาฆ่า ซึ่งจะส่งผลให้อายุสั้น และ มีโรคภัยไข้เจ็บเหมือนกัน ต่างแต่ว่า กุ้งตาย เองนั้นวิบากกรรมส่งผลน้อยกว่ากุ้งที่เลี้ยง แล้วส่งขายให้เขาฆ่าเป็นอาหาร ผู้ที่เลี้ยงกุ้งขายจะได้รับวิบากกรรม คือ มีโรคภัยไข้เจ็บมาก และอายุขัยไม่ยืนยาว ทั้งปัจจุบันและภพชาติต่อไป จะแก้ไข ก็ให้หักดิบเลิกอาชีพนี้ แล้ว สั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา ปล่อย สัตว์ปล่อยปลาบ่อย ๆ แล้วอุทิศบุญกุศลไป ให้กับสัตว์เหล่านั้น อีกทั้งต้องนั่งธรรมะให้ เห็นพระในตัว ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐