ทำพิธีกงเต็กได้บุญจริงหรือ (ความเชื่อกับความใช่)

แม่ของผมเป็นคนจีน ในช่วงวันตรุษ วันสารทของชาวจีน ท่านจะเชือดไก่ไหว้เจ้าเป็น ประจำ เมื่อผมเข้าวัด ได้ศึกษาธรรมะ ก็บอก ให้แม่เลิกฆ่าไก่ แต่แม่ก็ยังไม่เลิก ท่านบอกว่า “ซื้อเขามาน่ะ มันกินไม่อร่อย” เพิ่งจะมาเลิกทำ เมื่อตอนอายุย่างเข้าสู่วัยชราแล้ว แม่ยึดมั่นในประเพณีจีนมาก โดยเฉพาะ อย่างยิ่ง เรื่องการทำพิธีกงเต็ก ถึงกับสั่งไว้ว่า เมื่อท่านตายแล้วต้องทำพิธีกงเต็กให้ด้วย เมื่อท่านละโลก ผมก็ได้พยายามอธิบายกับ ญาติพี่น้องว่า การทำกงเต็ก ทำไปก็ไม่ได้ อะไร คนที่ตายแล้วเขาต้องการบุญอย่างเดียว ซึ่งบางคนก็ให้เหตุผลว่า แม่สั่งไว้ต้องทำตาม คำสั่ง ผมก็ให้เหตุผลว่า แม่สั่งอย่างนั้น เพราะ ความไม่รู้ ตอนนี้ตายแล้ว แม่รู้แล้วว่า ชีวิต หลังความตายต้องการบุญอย่างเดียว การที่ เราทำให้ดีกว่าที่สั่ง แม่น่าจะรู้สึกขอบคุณลูก มากกว่าผูกโกรธที่ขัดคำสั่ง แต่ผมเพียงเสียง เดียวไม่อาจห้ามญาติพี่น้องได้ ในงานศพของ คุณแม่จึงมีพิธีกงเต็กขึ้น ผมอยากทราบว่า คุณแม่รู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นลูกๆ จัดพิธี กงเต็กให้ท่าน และท่านได้รับบุญจากการทำ พิธีกงเต็กไหมครับ คุณครูไม่ใหญ่ : ก่อนตายแม้คุณแม่จะเจ็บป่วยทรมาน ขนาดไหน ก็พยายามนึกถึงบุญตามที่ลูกๆ ได้บอกท่าน ทำให้ท่านนึกถึงบุญได้ แต่สลับ กับระลึกถึงการฆ่าเป็ดไก่ เพราะบางช่วงท่าน ทรมาน ท่านก็นึกว่า ทำไมเราป่วยทรมานนักนะ เราคงไปฆ่าสัตว์ตรงโน้นตรงนี้มั้ง ก็ระลึก สลับกัน ทำให้ภาพเหล่านั้นมาฉายให้เห็น เป็นระยะ คือ เดี๋ยวก็ภาพบุญเดี๋ยวก็ภาพบาป ใจของท่านจึงไม่ถึงกับหมองแต่ก็ไม่ใสมาก ได้ไปเกิดเป็นครุฑ ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ทันที ไปแบบหลับแล้วตื่นอยู่กลางวิมานทอง คือ เกิดแบบโอปปาติกะ ในหมู่ครุฑชั้นดี มีขนสีทอง มีเครื่องประดับแบบเทพธิดา ไม่ได้ เปลือยกาย ส่วนล่างก็เป็นนก ตอนนี้ท่าน กำลังเรียนรู้ชีวิตใหม่ที่ตนเองไปเกิด ไม่ได้ สนใจว่า ลูกจะทำพิธีกงเต็กไปให้ และท่านก็ ไม่ได้รู้เห็นด้วย แม้ในขณะนี้ก็ไม่ได้สนใจเรื่อง กงเต็ก ส่วนกงเต็กที่ทำไปก็ไม่ได้เกิดบุญ ได้ แค่ความสบายใจที่ได้ทำตามแม่สั่ง และทำ ตามประเพณีที่สืบทอดกันมา ประเพณีการทำกงเต็กเป็นประเพณี ของนักคิด คิดว่าถ้าตายไปแล้ว เราอยากจะให้มี อะไรเราก็ทำ อยากให้มีรถก็ทำกระดาษเป็นรถ อยากให้มีบ้านก็ทำกระดาษเป็นบ้าน อยากให้มีคน รับใช้ก็ทำกระดาษเป็นคนรับใช้ อยากให้อะไร เราก็ทำๆ ไป เผาแล้วก็จะได้สิ่งนั้น ถ้าเป็น เรื่องจริงอย่างนั้นก็ดีสิ เรื่องอะไรเราจะทำอัน เล็ก ๆ ทำทีก็เท่าสภาธรรมกายเลย เผาให้มัน เต็มที่ มันเป็นเรื่องของนักคิดที่ตั้งทฤษฎีนี้ ขึ้นมา แล้วก็นักขาย คือจะได้ขายอุปกรณ์ ในการทำ กับนักพิธีกรรมจะได้ทำพิธี ซึ่งเป็น ทางมาแห่งรายได้ทางหนึ่ง ที่จะทำให้ชีวิตมี ความสะดวกสบายขึ้น นี่เป็นอย่างนี้ แล้วจะ ไปเป็นบุญได้อย่างไร ถ้าจะเป็นบุญ ต้องทำให้ถูกหลักวิชชา เอามาทำบุญกับเนื้อนาบุญ ถวายกับพระ หรือสงเคราะห์โลก ให้กับคนยากคนจนขัดสน อย่างนี้จึงจะได้บุญ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖