คุณหญิงท้องนา (ตอน ๑) (บุญอยู่เบื้องหลังความสุขความสำเร็จ)

แม่ของลูกเป็นบุตรสาวของหม่อมเจ้าฯ จึงมีคำนำหน้าชื่อว่า หม่อมราชวงศ์หญิง มา ตั้งแต่เกิด ท่านมีชีวิตที่สะดวกสบายอยู่ในรั้ว ในวัง แวดล้อมไปด้วยข้าทาสบริวาร เวลาไป โรงเรียนก็มีทหารรับใช้เป็นผู้ติดตามไปด้วย อย่างน้อย ๔ คน แม้คุณแม่จะมีชีวิตที่สะดวกสบาย แต่ คุณแม่ก็เป็นหม่อมที่ชอบชีวิตเรียบง่ายสมถะ ไม่ชอบออกงานสังคม ไม่ชอบเต้นรำ แต่ชอบ ศึกษาวรรณคดี ประวัติศาสตร์ และชอบอ่าน หนังสือธรรมะ มีใจฝักใฝ่ในทางบุญกุศลตั้งแต่ เด็ก ๆ แต่เนื่องจากคุณแม่ต้องอยู่เฉย ๆ เพราะ มีคนทำให้ทุกอย่าง ทำให้คุณแม่รู้สึกเบื่อ จึงขอ อนุญาตท่านพ่อมาทำงานที่กรมป่าไม้ จนกระทั่งถึงเวลาที่ท่านพ่อท่านแม่เห็น สมควรจะให้ออกเรือน ท่านก็ได้หาคนที่มี ฐานะชาติตระกูลเหมาะสมกันเพื่อให้แต่งงาน แต่คุณแม่ของลูกไม่ชอบใครเลยจึงปฏิเสธ ต่อ มาคุณแม่ได้มาเจอคุณพ่อของลูก ซึ่งทำงาน อยู่ที่เดียวกัน เกิดชอบพอกัน แต่ทางท่านพ่อ ท่านแม่ไม่ชอบ และไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะ คุณพ่อของลูกฐานะต่ำศักดิ์กว่า ถึงแม้คุณพ่อ จะพอมีฐานะ แต่ก็เป็นหนุ่มบ้านนอกมีรกราก อยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี ดังนั้นญาติทางฝ่าย คุณแม่จึงดูถูกคุณพ่อว่า เป็นไอ้หนุ่มบ้านนอก แต่ในที่สุดการแต่งงานของท่านทั้งสองก็เกิด ขึ้น ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ของญาติทางฝ่ายคุณแม่ หลังจากแต่งงานแล้ว เวลาผ่านไป เมื่อ คุณแม่ตั้งครรภ์ได้ ๘ เดือน ก็ย้ายไปอยู่ที่ จังหวัดอุบลราชธานี และก็ไม่ติดต่อกับท่าน พ่อท่านแม่และญาติพี่น้องทุกคนอีกเลย เพื่อ เป็นการตัดปัญหาความไม่เข้าใจกัน เมื่อมาอยู่บ้านนอก คุณพ่อก็ทำหน้าที่ เป็นพ่อศรีเรือน คือ ไม่ยอมให้คุณแม่ลำบาก ตรากตรำเลย คุณพ่อรับอาสาทำงานบ้าน เองทุกอย่าง ซักผ้าให้คุณแม่ เลี้ยงลูกเองเป็น ส่วนใหญ่ ปลูกฝังลูก ๆ ทุกคนเสมอว่า คุณแม่ คือ คุณหญิงท้องนา ให้ปรนนิบัติคุณแม่เป็น อย่างดี อย่าให้ท่านทำงานหนัก เพราะคุณพ่อ คิดอยู่ตลอดเวลาว่า ท่านไปเอาคุณแม่มาจาก ในรั้วในวัง เหมือนคว้าดวงแก้วมาจากปาก มังกร จะมาทำให้ตกระกำลำบากมันเสีย ศักดิ์ศรี จึงยอมทำให้ทุกอย่างเพื่อให้คุณแม่ อยู่อย่างมีความสุข บุญใดคุณแม่จึงเกิดมาในตระกูลสูง มีชีวิตวัยต้นที่ประณีตสุขสบาย แต่ต้องพลัด จากวังมาอยู่บ้านนอกที่กันดาร และบุญใด ที่แม้มาอยู่ที่กันดารแต่ทุกคนกลับดูแลท่าน เป็นอย่างดี คุณครูไม่ใหญ่ : คุณแม่ของลูกเกิดในตระกูลสูง มีชีวิต วัยต้นประณีตสุขสบาย แต่พลัดมาอยู่บ้าน นอกที่กันดาร เพราะในอดีตท่านได้ทำบุญ ในพระพุทธศาสนา ได้เป็นกำลังสร้างโบสถ์ ถวายเป็นพุทธบูชา มีความอ่อนน้อมในพระ รัตนตรัย ด้วยบุญนี้จึงทำให้เกิดในตระกูลสูง แต่ช่วงท้ายได้เกิดกระทบกระทั่งกับทีมงาน ที่สร้างโบสถ์ จึงทำให้เบื่อ ๆ เลยถอยออกไป เพราะไม่อยากทะเลาะกับใคร จึงทำให้บุญ หย่อนลงในช่วงหลัง แต่ก็ยังเลื่อมใสในบุญ อยู่ เพียงแต่ว่าปีติหย่อนลงมา วิบากกรรมนี้ ตามมาส่งผล ทำให้แม่เกิดในตระกูลสูงแล้ว ก็พลัดไปอยู่บ้านนอกที่กันดาร แต่แม้มาอยู่ที่ กันดารทุกคนก็ดูแลท่านอย่างดี เพราะกำลัง ทานบารมียังมีหล่อเลี้ยงอยู่ เพราะฉะนั้น เวลาทำงานกันเป็นทีม อย่าทะเลาะกัน ช่วยกันประคับประคอง ถนอมน้ำใจ ให้ใจใสๆ จะได้บุญเต็มที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘