วัดพระธรรมกายทำไมสร้างใหญ่โต (เข้าใจให้ถูกต้อง)

วัดพระธรรมกายทำไมสร้างใหญ่โต   มีคนถามว่า ทำไมต้องสร้างวัดใหญ่ ที่สร้างใหญ่ ๆ ก็สร้างให้เขานะ ลำพังตัวเองอยู่เล็ก ๆ แต่ที่สร้างใหญ่ เพราะคนมาเยอะสร้างเล็ก ๆ สถานที่ไม่พอรองรับ เขาต้องไปนั่งตากแดด ตากฝน   ตั้งแต่ศาลาจาตุมหาราชิกาในวัด จุได้ ๕๐๐ คน ก็คิดว่าจะเอาแค่นั้น ก็มากัน ๕,๐๐๐ คน ก็ต้องไปเช่าเต็นท์เป็น ๑๐๐ เต็นท์มาเรียงต่อ ๆ กัน อยู่ใต้เต็นท์มันก็ไม่ค่อยสบาย ทั้งร้อน ทั้งอบ แต่เขาก็มากัน จนกระทั่งล้นเต็นท์อีก เอากลดไปปัก นั่งในกลด เอาร่มชูชีพที่เขาไม่ใช้แล้วมากาง ก็อยู่กันไปอย่างนั้น เห็นแล้วก็สงสารพุทธบริษัทญาติโยมที่เขารักการปฏิบัติธรรมต้องมาลำบาก ตากแดด ตากลม ตากฝน แต่ทำไมเขามากันได้ ก็คิดจะอนุเคราะห์เขา   ต่อมาก็ขยับมาสร้างสภาหลังคาจาก จุได้ ๑๐ ,๐๐๐ คนสร้างคร่อมเนื้อที่ ๑๐ ไร่ คิดว่าแค่นี้น่าจะพอ แต่ตอนหลังเต็มอีกแล้ว ก็น่าปีติยินดีนะ ที่เห็นพุทธบริษัท ๔ ทั้งพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกาทั่วประเทศสนใจการปฏิบัติธรรมมาก อยากมาศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อยากเข้าถึงพระในตัวเพราะครูไม่ใหญ่ก็เฝ้าเพียรบอกว่า ในตัวของเรามีพระรัตนตรัยเรียกว่า “พระธรรมกาย” พุทธรัตนะสวยงามมาก เขาก็เกิดการตื่นตัวกันทั้งพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา คราวนี้มากันใหญ่เลย จะมาปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว   ต่อมาล้นอีกแล้ว ภาพเดิมกลับมาใหม่ ต้องไปเช่าเต็นท์มาเรียงต่อกันยาวเป็นพรืดอีก เพราะงานบุญใหญ่คนมาประมาณ ๓๐ ,๐๐๐ คน แต่สภาหลังคาจากจุได้แค่ ๑๐ ,๐๐๐ คน การที่จะเรียนธรรมะ จะปฏิบัติธรรมให้ได้ดี สถานที่ต้องสัปปายะ ต้องสบาย ๆ เหมือนผู้มีบุญที่ไปปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ สถานที่สัปปายะ บรรยากาศสบาย ๆ อย่างกับเทพบุตรเทพธิดาจุติมาสร้างบารมีแต่พอนั่งใต้เต็นท์ทั้งอบ ทั้งร้อน ทั้งฝุ่น บางทีฝนก็มา ๓ ฤดูเลยเอายังไงดี   อัธยาศัยของคุณยายท่านจะสมถะ สันโดษ มักน้อย ชอบนั่งหลับตา ท่านบอก “พอทีเถอะท่าน อย่าสร้างอีกเลย ท่านมานั่งหลับตาดีกว่า” แต่พอเห็นครูไม่ใหญ่จะสงเคราะห์ญาติโยม ท่านก็ตามใจ ตอนหลังท่านอ่อนใจบอกว่า “ก็แล้วแต่ท่าน” แล้วก็ลงมือช่วยเต็มที่ แล้วท่านไปแอบกระซิบกับหลวงพ่อทัตตชีโว “อีกหน่อยแก่แล้วหมดแรงก็เลิกเองแหละ” เอ้อ รู้สึกจะเป็นอย่างนั้น   ต่อมาก็ได้มาสร้างสภาธรรมกายสากลหลังนี้ สร้างคราวนี้สร้างใหญ่ให้สะใจไปเลย มี ๒ ชั้น จุคนได้ ๓๐๐ ,๐๐๐ ขึ้น สร้างครอบสนามหลวง สนามหลวงมีเนื้อที่ ๗๐ ไร่ เราสร้าง ๑๐๐ ไร่เศษคิดว่าแค่นี้เพียงพอ ต่อมาพอถึงวันงานบุญใหญ่ล้นอีกแล้ว ก็ไม่รู้จะทำยังไง สงสารปนปีติ สงสารกลัวเขาจะตากแดด ตากลมปีติใจว่า ชาวพุทธสนใจการปฏิบัติธรรม เพราะเหตุนี้จึงสร้างชิ้นสุดท้าย มหารัตนวิหารคดรอบพระมหาธรรมกายเจดีย์ ส่วนตรงลานธรรมจุได้สักล้านคน   หลังจากนี้ขยายธรรมะทางจานดาวธรรมดีกว่า พูดผ่านจานดาวธรรม (สัญญาณโทรทัศน์ผ่านจานดาวเทียม ช่อง DMC) ชักชวนผู้มีบุญมานั่งธรรมะพร้อมกันทางจานดาวธรรม ส่วนวันอาทิตย์ผู้ที่ไม่ติดภารกิจอะไร ก็มานั่งธรรมะด้วยกันที่วัดก็ทำกันมาอย่างนี้