หลวงพ่อฝึกธรรมะใหม่ ๆ (คิดถึงคุณยายอาจารย์ฯ)

หลวงพ่อฝึกธรรมะใหม่ ๆ   สามเณร : ตอนสมัยหลวงพ่อเรียนธรรมะกับคุณยายใหม่ๆ หลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ   หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างที่สอนลูกเณรอย่างนั้นแหละ   ในใจลึก ๆ ของหลวงพ่อ ตอนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย มันแสวงหาคำตอบหลาย ๆ ข้อ เช่น นรกมีจริงไหม สวรรค์มีจริงไหม มนุษย์มาจากไหน แล้วก็แสวงหาความรู้เหล่านี้จากครูบาอาจารย์ต่าง ๆ อ่านตำราบ้าง แต่ก็ไม่มีใครตอบหลวงพ่อได้ ไปถามครูบาอาจารย์ที่ท่านเป็นพระ ส่วนใหญ่บอกว่า น่าจะมีนะ เพราะพระไตรปิฎกว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ก็ไม่ค่อยถูกใจหลวงพ่อเท่าไรแต่ก็เกรงใจท่าน ไม่ได้ถามต่อ   จนกระทั่งมาเจอยาย ก็ไปถามคำถามเดิม “นรกสวรรค์มีจริงไหม” ท่านบอกว่า “มี” “แล้วไปได้ไหม” “ได้” “ยายเคยไปหรือเปล่า ” “เคย” “คุณจะไปไหมล่ะ เดี๋ยวยายจะพาไป” “งั้น คุณทำอย่างนี้ ๆ นะ” ก็นั่งไป   หลวงพ่อก็อยากรู้อยากเห็น แล้วยิ่งไปใหม่ ๆ เห็นยายไปนรกสวรรค์เป็นเรื่องปกติเลย เวลาฟังยายรับแขก หลวงพ่อนั่งพิงเสาเล็ก ๆ คนมาหาถามแต่เรื่องนรกสวรรค์ “ญาติตายแล้วเป็นอย่างไร ไปไหน” ท่านก็ตอบ ฟังทีแรก ตื่นเต้น ตอนหลังชิน เพราะได้ยินทุกวัน   ตอนหลังอยากได้ พอแขกมาหายาย หลวงพ่อหลบไปวิหารคดนั่งหลับตารอให้แขกของยายหมด ค่อยย่อง ๆ มาดูว่าแขกหมดหรือยัง หมดแล้วก็มานั่งธรรมะกับยาย ก็ฝึกนั่งไปจนกระทั่งสมหวังแต่กว่าจะสมหวังก็ล้มลุกคลุกคลาน ทั้งมืด เมื่อย มึน ไม่ค่อยม่วนเท่าไร หลับบ้าง ตื่นบ้าง ฟุ้งบ้าง ท้อบ้าง น้อยใจบ้าง เบื่อบ้างเบื่อแต่ก็นั่ง เบื่อประเดี๋ยวเดียว ไม่นาน แต่นั่งไม่ค่อยเมื่อยเท่าไรมันอยากได้ มาได้ตอนที่ไม่อยาก ตอนทำใจเฉย ๆ   เฉย ๆ ทำอย่างไร คือ ทำมาหลายวิธีแล้ว จนสุดท้ายก็นั่งเฉย ๆนั่งปลงตก ก็มันไม่เห็น ไม่รู้จะทำยังไง มันก็ไปได้ตอนนั่งเฉย ๆ สบาย ๆ   ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑