เอาเงินที่ไหนมาสร้างวัด (คิดถึงคุณยายอาจารย์ฯ)

เอาเงินที่ไหนมาสร้างวัด   ธทญ. : หลวงพ่อเอาเงินที่ไหนมาสร้างวัดคะ   หลวงพ่อ : ทรัพย์มี แต่อยู่ในกระเป๋าคนอื่น ก็หาจากในกลางหาในธรรมะนั่นแหละ ที่หลวงพ่อกับคุณยายทำตอนนั้น เพราะหลวงพ่อไม่รู้จะไปหาจากที่ไหน   สมัยหนึ่งเขาเอาทุเรียนมาถวายหลวงปู่วัดปากน้ำ พวกทำวิชชาอยู่ในโรงงานก็อยากทานทุเรียนบ้าง คุณยายท่านก็ “หลวงพ่อเจ้าขา ลูกจะขออนุญาตไปฝั่งพระนคร” ปกติคุณยายไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนเลย อยู่แต่ในโรงงานทำวิชชาอย่างเดียว หลวงปู่วัดปากน้ำท่านถาม “จะไปทำไมล่ะ” “ลูกจะไปซื้อทุเรียน” หลวงปู่วัดปากน้ำบอก “ทุเรียนอยู่ในท้องมึง” คุณยายท่านก็เลยมานั่งเข้าที่ ก็เอาใจหยุดไป วันรุ่งขึ้น เขาเอาทุเรียนมาถวายพระวัดปากน้ำแล้วก็มาถวายพวกอยู่ในโรงงานทำวิชชาด้วย   สมัยก่อนวัดปากน้ำ หลวงปู่วัดปากน้ำท่านเลี้ยงพระมากที่สุดในประเทศไทย ๕๐๐ กว่ารูป หลวงปู่วัดปากน้ำท่านก็บอกกับพวกทำวิชชา ในช่วงที่คุณยายรับช่วงเป็นหัวหน้าเวร “ลูกจันทร์มึงไปตามเจ้าภาพมาเลี้ยงพระนะ ดูหม้อข้าวให้ดี” คุณยายก็ไปตามในที่ จะไปตามที่ไหนก็อยู่แต่ในโรงงาน ท่านก็นั่งสมาธิไปตามเรื่อย ๆ คนก็มาเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำ ก็จะมีคนจองเป็นเจ้าภาพตลอด บางเดือนมีจองล่วงหน้า พอเดือนไหนจะขาด หัวหน้าทำครัวก็จะมาบอกพวกในโรงงาน บอกเดือนนี้ขาดไปสิบรายยังไม่ครบเดือนเลย วัดปากน้ำไม่ได้มีเงินเก็บ ได้มาใช้ไป หาวันต่อวันแค่นั้นเอง คุณยายกับทีมงานก็ช่วยกันหาในที่ แผนกครัวก็จะคอยมารายงาน   ปัจจุบันก็ทำอย่างนี้เหมือนกัน ทีนี้ถ้าลูกหญิงอยากจะทำพึงทำเถิด นั่งธรรมะไปเรื่อย ๆ ใจของเราก็หยุดนิ่งในจุดแห่งความสมปรารถนา คือ ศูนย์กลางกาย จุดที่จะดึงดูดทรัพย์หรือผู้มีบุญมาหยาบ ๆ เราก็ชวนเขาด้วย ชักชวนคนโน้นคนนี้ เดี๋ยวก็สร้างได้ทำอย่างนี้นะ อย่าไปหวั่นไหวว่าไม่มีเงิน หยุดเข้าไปเถอะ ให้ถูกส่วนเดี๋ยวก็มา   ตอนสมัยที่หลวงพ่อสร้างวัด แล้วสร้างอะไรเรื่อย ๆ ก็จะมีคนสงสัยอยู่เรื่อย ๆ ว่า วัดพระธรรมกายเอาเงินมาจากไหน จะไปเอามาจากไหน มันผลิตเองได้เมื่อไร เงินก็อยู่ในกระเป๋าชาวบ้านปากเราก็ชวนเขาไป ละเอียดเราก็เชิญ ทำทั้งหยาบ ทั้งละเอียดอย่างนี้แหละ   ๑๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑