ข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย (คิดถึงคุณยายอาจารย์ฯ)

ข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย   คุณยายท่านสอนว่า ถ้าหยาบไม่ละเอียด แล้วละเอียดจะละเอียดได้อย่างไร   ฝึกให้ดีนะ ของใครของคนนั้น ในห้องนอน ในที่พักของเราไม่ให้มีฝุ่นเลย และให้มีความปลื้มปีติในการฝึก ไม่ว่าเราจะหยิบผ้าเช็ดพื้น จะปัดกวาดเช็ดถู จะทำความสะอาดอะไรก็ตาม ให้ทำด้วยใจที่ปีติ เบิกบาน   ลูกหญิงทุกคนคือสมบัติพระศาสนาและของโลก อะไรที่จะช่วยรักษาสมบัติพระศาสนา คือ ตัวเรา ให้ดีที่สุดจงทำเถิด   การรับบุญทำความสะอาดต่าง ๆ จะช่วยให้ร่างกายแข็งแรงเลือดลมในตัวหมุนเวียนดี วิ่งขึ้นวิ่งลงตลอด เลือดลมนักสร้างบารมีจะเคลื่อนไหว จะพลอยทำให้ร่างกายเราสดชื่น เวลานั่งธรรมะจิตใจเบิกบาน สว่างไสว   ล้างจานไป เราก็ล้างใจไปด้วย ฝึกใจไปด้วย ให้ใจใส ๆละเอียด ๆ   สิ่งที่จะเข้าไปในร่างกายของเรา ไม่ว่าจะเป็นอากาศอาหาร น้ำดื่ม จะต้องสะอาด บริสุทธิ์ อากาศต้องผ่านมุ้งลวดเข้ามา เพราะฉะนั้นมุ้งลวดก็ต้องไม่ให้มีฝุ่นเลย เราก็ต้องเช็ดให้สะอาดทุกซอกทุกมุม อากาศบริสุทธิ์จะได้ไหลผ่านเข้าไปในร่างกายจะได้ไปฟอกเลือดของเราให้ใสบริสุทธิ์ ร่างกายจะได้แข็งแรง จิตใจเบิกบาน   ให้สะอาดทั้งอารมณ์ อารมณ์ดี อารมณ์สบาย สะอาดทั้งอาวาส ที่อยู่อาศัย สะอาดทั้งอากาศ ที่ผ่านเข้าไปในร่างกายเรา อาภรณ์ ก็สะอาดสะอ้านผ่องผุดออกมาเลย   แล้วก็หัดเอื้อเฟื้อซึ่งกันและกัน เวลาเปิดปิดประตูก็ต้องระมัดระวัง ต้องเบาที่สุด ไม่ให้มีเสียงเลย ในห้องของเราอนุญาตให้ยุงออกได้ แต่ไม่อนุญาตให้ยุงเข้า หัดดูแลกันเอง ดูแลสมบัติพระศาสนา พอถึงเวลาสี่ทุ่ม เราก็เข้านอน ไม่คุยกันต่อ ตรึกในธรรม ในกลางกายของเรา   ไม่พูดเรื่องข้างนอก ไม่พูดเรื่องทางโลก พูดเรื่องโลกภายในเพราะภายในยังมีสิ่งที่น่าศึกษาอีกมากมาย   หลวงพ่ออยากให้ลูกหญิงทุกคนได้ศึกษาวิชชาธรรมกายอยากให้เป็นอย่างคุณยาย เพราะฉะนั้นถ้าหลวงพ่อนึกถึงปฏิปทาหรือข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย นึกได้ก็จะค่อย ๆ นำมาเล่าให้ฟังอยากจะถ่ายทอดเอาไว้   เวลาหลวงพ่อปฏิบัติภารกิจหลายอย่างในตัว เป็นทั้งผู้ปกครอง เป็นทั้งผู้บริหาร อยู่ในฝ่ายระดมทุนด้วย เป็นทั้งครูเป็นทั้งนักเรียน ครูคือถ่ายทอดแบ่งปันความรู้ เป็นนักเรียนคือหลวงพ่อก็กำลังศึกษาวิชชาธรรมกายเหมือนกัน ศึกษาไปเรื่อย ๆทำอยู่ทุกวัน   การบริหาร บางทีก็มีเรื่องรกรุงรังอยู่ในใจ บางครั้งใจขุ่นแต่หลวงพ่อมีวิธีทำใจที่ขุ่นให้ใสได้ โดยนึกถึงข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย พอนึกแล้วใจสบาย เบิกบาน เพราะเรื่องราวของท่านเป็นสิ่งที่น่านึกถึง และเป็นความดีทั้งหมดเลย ซึ่งมีผลทำให้การศึกษาวิชชาธรรมกายของท่านเป็นเยี่ยม จนกระทั่งได้รับคำยกย่องจากหลวงปู่วัดปากน้ำว่า “ลูกจันทร์นี่ เป็นหนึ่งไม่มีสอง”   หลวงพ่อกำลังจะฝึกลูกหญิงให้เป็นแบบคุณยายนะ ฝึกให้เป็นทหารหญิงกองทัพธรรม มีธรรมาวุธประดับใจไว้ต่อสู้กิเลสและพญามารในตัว เพราะฉะนั้นเตรียมตัวเป็นผู้ฝึกให้ดี รักษากายวาจาใจให้สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส   มีสิ่งดี ๆ ที่น่าศึกษาจากคุณยาย ซึ่งหลวงพ่อได้เห็นมาตลอดสิ่งนี้ทำให้ความรู้สึกไม่สบายใจของหลวงพ่อหมดไป เมื่อนึกถึงข้อวัตรปฏิบัติของท่าน ใจก็สบาย ก็เลยอยากจะถ่ายทอดสิ่งนี้ให้ได้ยินได้ฟังกัน เพราะเป็นสิ่งที่ดี ไม่อยากให้สูญหาย   ถ้าอยากเป็นอย่างยาย ก็ต้องทำอย่างยาย และเมื่อทำอย่างยาย ก็จะเป็นอย่างยาย   ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑