กู้เงินมาทำบุญ (การสั่งสมบุญนำสุขมาให้)

กู้เงินมาทำบุญ   สาธุชน : มีหลายคนสงสัยว่ากู้เงินมาทำบุญจะเป็นอย่างไรเจ้าคะ   หลวงพ่อ : ทุกข์ใจจ้า หลวงพ่อไม่เห็นด้วยกับการกู้เงินมาทำบุญ เราทำเท่าที่เรามี แล้วเราใช้กำลังร่างกายกับหัวใจยอดกัลยาณมิตรไปชักชวนผู้เป็นเจ้าของบุญมาร่วมกัน เขารอคอยเราอยู่ตั้งเยอะแยะ เจ้าของบุญที่เป็นเจ้าขององค์พระมีอยู่ เราตัดความเกรงใจ ไม่ต้องคิดแทนเขาว่ายุค IMF สงสัยเขาไม่ไหว เรามีหน้าที่ไปสร้างกำลังใจให้เกิดขึ้น หาทางพูดจนกระทั่งเขาเกิดความปลื้มปีติ   เหมือนอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงโปรดบุคคลท่านหนึ่ง มีความยากจนมาก มีผ้าผืนเดียวสลับกันใช้กับภรรยาถ้าภรรยามาฟังธรรม สามีก็ไม่ได้มา ถ้าสามีมา ภรรยาก็ไม่ได้มาพระพุทธเจ้ายังพูดให้เอาชนะความตระหนี่จนเกิดกำลังใจทำความดีในตอนสุดท้ายค่อนรุ่ง ตัดใจถวายผ้าผืนนั้นแก่พระพุทธเจ้าพระองค์ไม่ได้ต้องการผ้าผืนนั้น คนถวายท่านประณีตกว่านั้นตั้งเยอะแยะ แต่พระองค์ต้องการให้เขาเอาชนะความตระหนี่พอเขาเอาชนะความตระหนี่ได้ อานิสงส์แห่งบุญก็เกิดขึ้นทำให้ได้ทรัพย์จนกลายเป็นเศรษฐี ซึ่งถ้าหากตัดใจถวายตั้งแต่ยามต้น ก็จะได้ทรัพย์มากกว่านั้นอีก   หน้าที่ของเราเป็นผู้นำบุญ เป็นยอดกัลยาณมิตร เราจะต้องไปสร้างกำ ลังใจให้เกิดขึ้นกับเขา ต้องไปจุดประกายดวงปัญญาเขาให้เกิดขึ้น พอเขามีดวงปัญญา เขารู้ สิ่งที่เขาทำ เขาได้ ถ้าเขาไม่ทำเขาก็ไม่ได้ คนเราต้องเสียส่วนหนึ่งไปเพื่อให้ได้สิ่งหนึ่งมา เรากำลังจะไปใช้วิธีของพระพุทธเจ้า ไปให้แสงสว่างกับเขา แต่ไม่ใช่ไปคิดแทนเขา ยุค IMF เขาคงเดือดร้อน จะอย่างนั้นอย่างนี้ เลยเกรงใจไม่ไปบอกเขา อย่างนี้ไม่ถูกต้อง   เราไปสร้างกำลังใจจนกระทั่งเขาเกิดกำลังใจ แล้วเดี๋ยวเขาทำของเขาเอง แต่ถ้าเขาจะไปกู้เงินมาทำ เราก็ไม่เห็นด้วย ก็แนะนำวิธีการต่อไป อย่างนี้ดีกว่า   ผู้เป็นเจ้าของบุญ คอยเราอยู่เยอะแยะ รอบตัวเรา เราควรให้โอกาสเขาได้ยินได้ฟังในสิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะได้ยินได้ฟัง ทำหน้าที่ตรงนี้ พูดไปเถอะ พูดไปเรื่อยๆ ถ้าเราไม่พูดแล้วเขาจะรู้ได้อย่างไรในเมื่อเรามาถึงความรู้ก่อนเขา ถ้าเราไม่พูด เราก็ขาดหน้าที่ของกัลยาณมิตร หน้าที่ของผู้ให้แสงสว่าง แม้เรารู้ไม่หมดอย่างพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ แต่เราก็รู้มากกว่าเขา เรามาถึงก่อนเรารู้ว่า กำลังสร้างบุญ บุญนี้บุญใหญ่เป็นอย่างไร เรารู้ เพราะฉะนั้นหน้าที่ของเรา เราต้องพูดนะ   อย่ากู้เงินมาทำบุญ หลวงพ่อไม่เห็นด้วย ให้ใช้หัวใจกัลยาณมิตรผู้นำบุญไปเชิญชวนเขา แต่ถ้าใครมีก็อย่าเสียดายเกิดมาเราก็ไม่มีอะไร ตายเราก็ไม่ต้องหอบอะไรไป   ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑