ฟังธรรมแล้วบรรลุธรรม (สมาธิจำเป็นสำหรับชีวิต)

ฟังธรรมแล้วบรรลุธรรม   ภิกษุ : หลวงพ่อครับ ที่ในพระไตรปิฎกกล่าวว่า คนที่ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าแล้วบรรลุธรรม เขาฟังโดยใจจรดศูนย์กลางกาย หรือว่าฟังด้วยอารมณ์สบายครับ   หลวงพ่อ : ฟังด้วยอารมณ์สบาย พระสัมมาพุทธเจ้าเวลาที่พระองค์แสดงธรรมนี่ ไม่ใช่เรื่องธรรมดานะ ๑ ท่านได้เข้าถึงจริง ๒ มีศิลปะในการถ่ายทอด ๓ แสดงธรรมประกอบด้วยปาฏิหาริย์ ๓ คือมี อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ อนุสาสนีปาฏิหาริย์ คือ แสดงฤทธิ์ได้ พูดดักใจคนได้ รู้วาระจิต เป็นต้น   เพราะฉะนั้น เวลาท่านพูด ผู้มีบุญที่สั่งสมบุญมาดีแล้วมาฟังด้วยอารมณ์สบาย ใจก็กลับเข้าไปสู่ที่ตั้งดั้งเดิมที่อยู่ในปริมณฑลของจิต เมื่อจิตเข้าไปตั้งมั่นอยู่ที่เดิม จิตก็ผ่องใส บริสุทธิ์ ถูกส่วนก็เห็นความบริสุทธิ์เบื้องต้นเป็นดวงธรรมใส เห็นปฐมมรรค เดี๋ยวก็พรึบเข้าไปถึงรัตนะทั้งสาม ถึงไตรสรณาคมน์ ถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ที่มีอยู่แล้วภายใน   และอีกประการหนึ่ง ผู้ฟังมีบุญเก่าด้วย ผู้แสดงบรรลุจริงและมีศิลปะในการถ่ายทอด พร้อมทั้งปาฏิหาริย์ ๓ บางครั้งท่านก็ใช้ครบทั้ง ๓ อย่าง บางครั้งก็ใช้ ๒ อย่าง บางครั้งก็อย่างเดียวก็แล้วแต่ท่านจะใช้   ยกตัวอย่าง มีกลุ่มหญิงขี้เมามาฟังธรรม พระพุทธเจ้าแสดงธรรม พวกนี้ก็เมาเอะอะอยู่ท้ายศาลา ท่านก็ใช้อิทธิปาฏิหาริย์บันดาลให้เกิดความมืดมิดหมดเลยเฉพาะในกลุ่มขี้เมานั้น คนเรากำลังเอะอะ อยู่ ๆ ตกอยู่ในความมืดวูบหนึ่ง มันสะดุ้งหวาดเสียวนะจนหายเมา หรือคนติดในความสวยงาม มาฟังธรรมที่ท้ายศาลา ท่านก็แสดงอิทธิปาฏิหาริย์ให้มีหญิงที่งามกว่าตัวเองมายืนพัดให้ท่านแต่เห็นได้เฉพาะคนนั้น แล้วก็ค่อย ๆ เสื่อมไปเรื่อย ๆ แก่ไปเรื่อย ๆโทรมไปจนกระทั่งล้มลงตายไปต่อหน้าต่อตา พอท่านสอนให้ได้คิดก็คิดได้ เกิดความเข้าใจ คนเราคิดไม่ได้ตอนไม่ได้คิด พอกระตุ้นให้ได้คิด พอได้คิด ก็คิดได้ เข้าใจ ใจก็หยุดนิ่ง สงบก็เข้าถึงธรรมได้   เพราะฉะนั้น พระองค์แสดงธรรมประกอบด้วยปาฏิหาริย์ ๓ ตลอดเวลา ครบบ้าง ๒ อย่างบ้าง อย่างเดียวบ้าง และผู้ฟังเป็นผู้มีบุญ ทั้งผู้ให้ผู้รับพอเหมาะพอดีกัน อย่างนี้ถึงบรรลุเป้าหมาย   ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙