นั่งธรรมะเห็นหน้าคู่อริ (สมาธิจำเป็นสำหรับชีวิต)

นั่งธรรมะเห็นหน้าคู่อริ   สาธุชน : หลวงพ่อครับ ผมนั่งแล้วเห็นหน้าคู่อริเก่า ๆ ควรทำอย่างไรดีครับ   หลวงพ่อ : ก็ต้องสร้างนิสัยใหม่ มองทุกคนเป็นเพื่อนร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตายเหมือนกับเราหมดทั้งสิ้น ทุกคนไม่อยากทำในสิ่งที่เราไม่ชอบหรอก เพราะทุกคนมีความรักตัวอยู่ เขาก็ไม่อยากจะทำความผิดพลาดอะไรเกิดขึ้นให้เราทุกข์ใจ และใคร ๆ ก็ไม่อยากให้เขาทำ แต่มันมีสิ่งหนึ่งที่บังคับอยู่ในใจเขา เขาสู้ไม่ได้ มันแพ้ทุกทีเขาก็เลยพลาดพลั้งทำอย่างนั้น   หน้าที่ของเรา ในฐานะที่มาถึงแสงสว่างก่อน เรารู้ว่าสิ่งนี้ไม่ดี เราก็ให้อภัยเขาก็จบกันไป สิ่งที่เธอทำกับฉัน ฉันให้อภัยเธอฉันไม่ถือ ไม่ถือก็ไม่หนักนะ ถ้าถือที่มือก็หนักที่มือ ถือที่บ่าก็หนักที่บ่า ถ้าถือที่ใจก็หนักที่ใจ ถ้าวางที่มือก็ไม่หนักมือ วางที่บ่ามันก็ไม่หนักบ่า วางที่ใจก็ไม่หนักใจก็แค่นั้นแหละ แล้วเราจะได้มานั่งอย่างมีความสุข   ช่วงที่นั่ง สิ่งที่ควรคิด คือนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่าไปนึกถึงเขา นึกแล้วไม่เกิดประโยชน์ นึกถึงองค์พระใส ๆ นึกถึงดวง นึกถึงสิ่งที่ทำให้มีความสุข ทำอย่างนี้บ่อย ๆ อีกหน่อยก็จะเกิดความเคยชิน แล้วความรู้สึกนั้นก็จะหมดไปเอง มันสู้เราไม่ได้หรอกเอามาใช้บ่อย ๆ นะ อย่าไปเขียม ๆ ใช้ อย่าประหยัดใช้ แล้วเดี๋ยวชีวิตจะมีความสุข   เราควรจะผ่านชีวิตแต่ละวินาทีด้วยความสุข เรื่องอะไรที่เราคิดแล้วกลุ้ม อย่าไปคิด คิดเรื่องที่ทำให้ใจเราเบิกบาน เพราะเรามีเวลาอยู่ในโลกนี้ไม่นาน สงวนเวลาไว้ให้กับตัวเราเอง ใจเรามีดวงเดียว สิ่งที่เข้ามา มันเข้ามาได้ทีละอย่าง ใจที่มีคุณค่าอย่างนี้เราควรจะหาสิ่งที่มีคุณค่ามาอยู่ในใจเรา ถ้าเอาคนนั้น สิ่งนั้นเหตุการณ์นั้นมาอยู่แล้วมันทุกข์ เอาออกซะ อย่าใส่ไปในใจ ถ้าเอาพระพุทธเจ้าใส่ เอาดวงธรรมใส่ เอาหลวงพ่อวัดปากน้ำใส่แล้วสบาย อย่างนี้ดีกว่านะ   ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑