ขาดมุทิตาจิต

ขาดมุทิตาจิต ลูกสาวของพี่สาวเรียนหนังสืออยู่ในเกณฑ์ดี จบปริญญาตรีทางานบริษัทได้ ๑ ปี ก็ลาออกมาทางานกรมชลประทานที่พ่อทำงาน เพราะคุณพ่อคิดว่าทำงานหลวงย่อมดีกว่างานบริษัท แต่เธออยู่ในตำแหน่งคนงานเป็นลูกจ้างประจำ โดยตำแหน่งต้องไปทำงานปัดกวาดเช็ดถู เธอก็จำใจทำ เพราะไม่กล้าขัดใจคุณพ่อที่ป่วยเป็นโรคหัวใจ   ในระหว่างนั้น เธอได้เรียนปริญญาโทไปด้วย แต่เรียนไม่จบ เพราะสอบวิชาสุดท้ายไม่ผ่าน ต่อมาเธอทนทำงานอยู่ในที่ทำงานที่พ่อจัดหาให้ไม่ไหว เพราะไม่ได้ใช้ความรู้อะไรและเงินเดือนน้อยมาก จึงลาออกและหางานทำใหม่ แต่ไปสมัครงานหลายแห่งก็ไม่ได้งานจึงเกิดความเครียด ทั้งเรื่องงานที่หาไม่ได้และเรื่องเรียนที่เรียนไม่จบ   ทำไมหลานสาวจึงต้องไปทำงานเป็นคนงานที่ไม่ได้ใช้ความรู้อะไร และเมื่อเธอลาออกมาหางานทำก็ไม่ได้งานทำ แม้เรียนปริญญาโทก็เรียนไม่จบ แต่โชคดีที่ได้สามีที่มีฐานะดี   คุณครูไม่ใหญ่ หลานสาวถูกพ่อให้ลาออกจากงานไป ทำงานที่ไม่ได้ใช้ความรู้ แต่เมื่อลาออกจากงานก็ไม่ได้งานทำ เพราะในอดีตขาดมุทิตาจิตกับคนอื่นเมื่อเขาก้าวหน้า แถมอิจฉาหมั่นไส้ผู้อื่นอีกด้วย โดยมักจะพูดตัดรอนกำลังใจคนวิบากกรรมนี้จึงทำให้ชาตินี้ไม่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานและการศึกษา ดังที่ตัวเองคาดหวังเอาไว้   แต่ได้สามีดี เพราะมีบุญสงเคราะห์ญาติในอดีตมาส่งผล จึงทำให้ได้สามีมีฐานะดี คือขอให้ทำบุญสงเคราะห์ญาติเอาไว้เถิด จะมีสามีดีๆ หรือญาติดีๆ มาสงเคราะห์เราจ้ะ   ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘