ไข้มาลาเรีย

ไข้มาลาเรีย โยมพ่อเคยไปทำงานในเหมืองพลอยกลางป่า แถบชายแดนไทย - กัมพูชา ซึ่งใครๆก็รู้กันว่า พื้นที่แถบนั้นเต็มไปด้วยกับระเบิดและเสี่ยงต่อโรคไข้มาลาเรีย บางคนหนาวสั่นรุนแรง ไข้ขึ้นสูงจนเพ้อ อาการปางตาย หลังจากที่โยมพ่อกลับมาอยู่บ้านได้ไม่กี่วันก็ถูกไข้มาลาเรียเล่นงานเข้าจริงๆ จู่ๆ อาการไข้ก็กำเริบ หนาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว ปวดหัวอย่างรุนแรงจนสมองแทบจะระเบิด หมอบอกว่าติดเชื้อมาลาเรียจนขึ้นสมองแล้ว แพทย์พยาบาลระดมกันช่วยชีวิตโยมพ่ออย่างเต็มที่ แต่อาการก็มีแต่ทรุดลง   ในที่สุดโยมพ่อก็อาเจียนออกมาเป็นเลือดสีดำคล้ำ สักพักก็หมดลมหายใจไปทันทีท่ามกลางความเศร้าโศกของโยมแม่ ซึ่งนั่งเฝ้าดูอย่างไม่ห่างสายตา โยมแม่รีบโทรศัพท์ตามญาติให้ซื้อโลงมารับศพโยมพ่อกลับไปทำพิธีฌาปนกิจที่บ้าน แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น ผ่านไปเพียงชั่วโมง ขณะที่โยมแม่กำลังร่ำไห้ จู่ๆ โยมพ่อก็ลืมตาและกลับมาหายใจได้อีกครั้ง เหลือเชื่อแต่ก็เป็นความจริงครับ โยมพ่อตายแล้วฟื้น ทำเอาทุกคนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ที่น่าแปลกคือ ทันทีที่ฟื้นขึ้นมาอาการไข้มาลาเรียก็กลับหายเป็นปลิดทิ้ง พักฟื้นเพียง ๓ วัน หมอก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ ตั้งแต่นั้นมาโยมพ่อก็ไม่เคยเป็นไข้มาลาเรียอีกเลย   วิบากกรรมใดทำให้โยมพ่อป่วยเป็นไข้มาลาเรียจนเกือบไม่รอด โยมพ่อตายแล้วฟื้นจริงหรือไม่ และขณะนั้นวิญญาณของท่านไปไหน เพราะบุญใดท่านจึงมีชีวิตรอดอีกครั้งและหายป่วยเป็นอัศจรรย์ครับ   คุณครูไม่ใหญ่ โยมพ่อป่วยเป็นไข้มาลาเรียจนเกือบตาย เพราะในอดีตเป็นนายพรานล่าสัตว์เป็นจำนวนมาก กรรมปาณาติบาตนี้มาส่งผล ซึ่งที่จริงแล้วจะต้องตายด้วยกรรมดังกล่าว แต่ว่าในชาติเดียวกับที่เป็นนายพรานนั้นวันหนึ่งได้เจอพระธุดงค์ที่ท่านเดินธุดงค์อยู่ชายป่าท่านกำลังป่วยหนักปางตายทีเดียว จึงเข้าไปดูแลรักษาท่านอยู่เป็นเดือน แล้วคอยอุปัฏฐากท่าน ถวายทั้งยา อาหาร จนท่านหายจากโรคภัยไข้เจ็บ ด้วยบุญนี้จึงมาตัดรอนวิบากกรรมที่ล่าสัตว์เป็นจำนวนมาก ให้ท่านรอดตายและฟื้นได้จ้ะ   ช่วงนั้นกายละเอียดกำลังลอยหลุดไปแล้วแต่ยังมีสายบุญดังกล่าวเชื่อมบางๆ ไว้จึงไม่ลอยหลุดไปและฟื้นไข้เป็นอัศจรรย์แม้จวนจะไปด้วยกรรมปาณาติบาต แต่บุญที่อุปัฏฐากดูแลรักษาพระธุดงค์ที่ป่วยปางตายให้ฟื้นขึ้นมาได้ มาช่วยเอาไว้   ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙