โรคตา

โรคตา คุณแม่เป็นลูกกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เล็กและป่วยเป็นโรคตา มีอาการตามัว มองภาพไม่ชัดเจน คุณหมอบอกว่าเป็นต้อหิน ต่อมาเป็นต้อกระจกต้องผ่าตัด ต่อมาประสาทตาจอตาอักเสบ ต้องผ่าตัดใหญ่อีก ๑ ครั้ง ขณะที่ผ่าตัด ยาชาเข้าไปไม่ถึง ทำให้คุณแม่รู้ตัวตลอดเวลาว่าตัวเองเจ็บ   หลังจากผ่าตัด ตาข้างซ้ายก็ยังมองเห็นภาพแบบเส้นคดๆ และภาพก็เบลอๆ เบี้ยวๆต้องใส่แว่นช่วยปรับสายตา และต้องหยอดยาไปตลอดชีวิต หมอบอกว่าหยุดหยอดก็บอดเลย และเมื่อไปตรวจเลือดก็พบว่าเป็นโรคเบาหวานกับไขมันในโลหิตสูงอีกด้วย   ทำไมคุณแม่จึงกำพร้าตั้งแต่เด็ก ป่วยเป็นโรคตาต้องผ่าตัดหลายครั้ง หยอดยาตลอดชีวิต และเป็นโรคเบาหวานด้วย ชาตินี้จะถึงกับตาบอดหรือไม่ ต้องทำบุญอะไรพิเศษจึงจะแก้ไขได้เจ้าคะ   คุณครูไม่ใหญ่ คุณแม่เป็นกำพร้าตั้งแต่ยังเด็กเพราะกรรมในอดีต ในสมัยที่ท่านเกิดในสังคมเกษตรกรรม ชอบพรากลูกสัตว์จากพ่อแม่บางทีก็ขายพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ จึงทำให้ลูกสัตว์กำพร้าพ่อแม่ วิบากนี้จึงทำให้มากำพร้าตั้งแต่ยังเด็ก   กรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารและเลี้ยงไว้ฆ่าขายจึงทำให้เป็นเบาหวาน ขังปลาไว้ในตุ่มในที่มืดเพื่อเก็บไว้ฆ่ากินทำให้มาป่วยเป็นโรคตา   เห็นไหมว่า เราจำเป็นจะต้องรวย จะรวยได้ก็ต้องสร้างทานบารมี ถ้าเป็นมหาทุคตะผู้ใจบุญนี่นะ ทุนน้อยแสวงหาทรัพย์ลำบากถ้าไม่มีทรัพย์ก็ต้องไปหาโปรตีนฟรีที่มีอยู่ในท้องน้ำ ต้องไปตกปลาเอามา ตกมาแล้วก็อยากเก็บไว้นานๆ ก็ต้องเอามาขังไว้ ทำให้เกิดวิบากกรรมต่างๆ ตามมา   จะแก้ไขต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา โดยเฉพาะบุญถวายประทีปและบุญปล่อยสัตว์ปล่อยปลา อุทิศไปให้สัตว์ที่เราไปล่วงเกินเอาไว้ บุญนี้ก็จะไปตัดรอนวิบากให้หนักเป็นเบา แต่คงไม่ถึงกับหายขาด ดังนั้นอย่าประมาท ให้สั่งสมบุญดังกล่าวให้เยอะๆ   ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙