เกือบตายเพราะฝีในท้อง

เกือบตายเพราะฝีในท้อง ลูกเป็นลูกสาวคนโต มีน้อง ๙ คน ต้องทำงานหนักทั้งงานบ้านและทำนา พออายุ ๑๖ ปี ลูกป่วยหนักเป็นโรคฝีในท้องนำส่งโรงพยาบาลแทบไม่ทัน ตั้งแต่วินาทีที่หมอผ่าตัดดูดเอาหนองออกจากท้อง ลูกก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย   ๑ เดือนผ่านไป หมอบอกว่าหมดปัญญารักษาแล้ว คุณพ่อจึงพากลับบ้านญาติๆ ทุกคนก็ดีใจที่ลูกกลับมาตายที่บ้านจึงช่วยกันต่อโลงเตรียมไว้ใส่ศพลูก สภาพของลูกในขณะนั้นเหมือนคนตายแล้วจริงๆมีแต่หนังหุ้มกระดูกขยับเขยื้อนไม่ได้ พูดไม่ได้ มีกลิ่นเหม็น ได้แต่นอนกลอกตาไปมาคล้ายถูกผีเข้า   ถึงอย่างนั้นคุณพ่อก็ยังไปตามพระภิกษุรูปหนึ่ง ซึ่งเคยมีหน้าที่เป็นหมอสาธารณสุขประจำหมู่บ้านมาลองรักษา ส่วนทางคุณแม่ก็ไปพาหมอร่างทรงเจ้าพ่อเมืองลาวให้มารักษา จึงเกิดเป็นเรื่องถกเถียงกันว่าชีวิตของลูกยืนยาวต่อมาได้นั้น เป็นเพราะพระหรือผีกันแน่   สัปดาห์ถัดมา คุณพ่อก็มากระซิบข้างหูว่าพ่อไปกินหอยทอดมา อร่อยมาก จะกินไหมลูก ลูกเองก็ขยับปากจะพูด คุณพ่อเห็นจึงคิดว่าคงจะกินอะไรได้แล้วจึงหยอดน้ำข้าวต้มให้ ส่วนน้องๆ ก็ไปหาผักมาผัดมาต้มให้กินพอร่างกายได้รับอาหาร สติก็เริ่มกลับมาจึงเริ่มหัดพูดหัดฟังหัดนั่งและก็หัดเดิน กว่าจะทำอะไรได้บ้างอายุก็ปาเข้าไป ๒๐ ปี   บุพกรรมใดทำให้ลูกเจ็บป่วยปางตายด้วยโรคฝีในท้อง เดินและพูดไม่ได้ ร่างกายผอมแห้งอยู่หลายปี ครั้นหายป่วยก็มาถูกรถชนอีกหลายครั้ง บุญใดทำให้รอดมาได้คะ   คุณครูไม่ใหญ่ ลูกเจ็บป่วยปางตายด้วยโรคฝีในท้องเดินและพูดไม่ได้ ร่างกายผอมแห้งอยู่หลายปีเพราะชาติในอดีตลูกเป็นชาวไร่ มีพวกสัตว์ต่างๆ ในป่าเข้ามาในไร่ ได้ทำลายพืชผลหรือมาทำร้ายสัตว์บ้าง ทำร้ายคนในไร่บ้าง ลูกจึงทำกับดักเอาไว้แล้วก็จับมันได้ เช่น พวกสุนัขป่า ลูกได้นำมันมาขังไว้ในกรง ให้มันอดอาหารบ้าง บางทีก็ใช้ลูกศรยิงบ้าง ใช้ก้อนหินขว้างบ้าง   วิบากกรรมดังกล่าวมาส่งผลให้ลูกเจ็บป่วยปางตาย เป็นโรคฝีในท้อง เดินและพูดไม่ได้ ร่างกายผอมแห้งอยู่หลายปีหายป่วยแล้วก็ถูกรถชนอีกหลายครั้งแต่รอดได้เพราะในชาตินั้นเมื่อจับสัตว์มาได้แล้วก็จะทำร้ายมันเพื่อให้มันเข็ด แล้วก็ไล่มันไป ไม่ได้ทำให้มันถึงตาย วิบากกรรมนี้จึงทำให้ประสบอุบัติเหตุถูกรถชนหลายครั้งแต่รอดตายได้ เพราะไม่ได้ทำร้ายสัตว์ถึงตาย   ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙