เจออุบัติเหตุบ่อยมาก

เจออุบัติเหตุบ่อยมาก ลูกเป็นเด็กเลี้ยงยาก ป่วยบ่อย สามวันดีสี่วันไข้ เคยประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง แต่ก็รอดมาได้   ครั้งที่ ๑ เมื่อเรียนชั้นมัธยมวิ่งไล่จับกับน้อง ล้มฟาดพื้นดินแข็ง ต้องรักษาตัวนานเกือบ ๒ เดือน ปวดท้องไม่มีแรง คุณพ่อต้องอุ้มตลอดเวลาที่เคลื่อนไหว   ครั้งที่ ๒ นั่งรถประจำทางกับเพื่อนๆรถคว่ำจนสลบแต่ก็ฟื้นและเป็นปกติค่ะ   ครั้งที่ ๓ ขณะเรียนปริญญาตรี เล่นฟุตบอลทีมหญิง ขณะซ้อมเพื่อนเตะมาโดนส้นเท้าหลังทำให้เอ็นกระดูกขาด เดินไม่ได้เป็นเดือน ปัจจุบันยังมีปัญหาที่ตาตุ่มด้านเท้าขวา   ครั้งที่ ๔ ก่อนคลอดบุตรคนที่ ๒ เพียง ๖ วัน ลื่นล้มหน้าห้องน้ำ ศีรษะฟาดพื้น เกือบหมดสติ ไปตรวจที่โรงพยาบาล หมอไม่ให้ทานยาอะไรเลย ให้กลับไปพักฟื้นที่บ้าน   ครั้งที่ ๕ รุ่งขึ้นหลังจากคลอดบุตรคนที่ ๒ ได้ ๑ วัน เข้าห้องผ่าตัดเพื่อทำหมัน หมอใช้ยาบล็อกหลังแต่ไม่ชาตรงที่ผ่า ทำให้หมอต้องลงมีดผ่าสดๆ ถึง ๒ ครั้ง โดยไม่ชาที่ท้องเลย หมอจึงฉีดยาเข้าเส้น ลูกเข้าผ่าตัด ๗ โมงเช้า ฟื้นเกือบทุ่ม   ครั้งที่ ๖ แพ้ยาเพนนิซิลิน เพราะหมอสั่งยาผิด บวมไปทั้งตัว จนจำหน้าตัวเองไม่ได้เกือบตายจริงๆ   บุพกรรมอะไรที่ทำให้ตัวลูกเลี้ยงยากในวัยเด็ก และมีอุบัติเหตุในชีวิตเกือบตายหลายครั้ง บุญอะไรช่วยลูกไว้ให้รอดชีวิตคะ   คุณครูไม่ใหญ่ ในวัยเด็กลูกเป็นคนเลี้ยงยาก และมีอุบัติเหตุในชีวิตเกือบตายหลายครั้ง เพราะในอดีตลูกเคยสนับสนุนในการรบของทหารเมืองของตนที่ไปรบกับแคว้นอื่น ด้วยการส่งกำลังบำรุง และกรรมอนุโมทนาบาป คือ มีความยินดีที่ทหารเมืองของตนฆ่าศัตรูได้มากกรรมดังกล่าวเป็นหลัก กับบางครั้งที่ทุบตีข้าทาสบริวารอย่างรุนแรงบ้างมาเสริมถึงเกือบตายตั้งหลายครั้ง แต่มีบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะบุญที่ทำกับหมู่คณะข้ามภพข้ามชาติมาช่วยชีวิตให้รอดจากอุบัติเหตุหลายครั้งดังกล่าว   ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙