วิจารณ์พระไตรปิฎกเชิงวิชาการ

วิจารณ์พระไตรปิฎกเชิงวิชาการ ลูกเป็นนักวิชาการ หลายครั้งต้องวิจารณ์วัดและพุทธประวัติ ด้วยวิธีทางวิชาการ   บางครั้งวิจารณ์ในทางที่อาจตีความว่าเป็นการลบหลู่ เช่น การตีความว่า พระสูตรหรือบางส่วนของพระไตรปิฎกนั้นมิใช่พุทธพจน์เป็นเพียงสัจธรรม หรือสัทธรรมปฏิรูปที่พระสงฆ์ยุคหลังเพิ่มเติมขึ้นมาเพื่อเหตุผลบางประการ   การที่ลูกวิเคราะห์วิจารณ์พระคัมภีร์เช่นนั้น ถือว่าเป็นบุญอันเกิดจากการสนทนาธรรม หรือถือว่าเป็นบาปคะ   คุณครูไม่ใหญ่ เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับการตีความนั้นว่า ได้ความหรือไม่ได้ความ ถูกหรือผิด ประกอบด้วยอคติหรือไม่ หรือเอาความคิดของตัวเองเป็นหลัก รวมทั้งอิทธิพลของอาจารย์ที่ปรึกษา และบทความทางวิชาการที่ฝรั่งตีความตามความคิดของตัวเอง   ดังนั้น การวิจารณ์นั้นถ้าถูกต้อง ก็เป็นบุญที่เกิดจากการสนทนาธรรม แต่ถ้าไม่ถูกต้องก็เป็นบาป ซึ่งอาจทำให้เขามีความเห็นผิดเป็นมิจฉาทิฏฐิต่อไปในอนาคตได้   ๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙