จำใจจาก

จำใจจาก คุณแม่ยายของผม ท่านเป็นคนใจดีใจบุญรักการนั่งสมาธิ ในช่วงบั้นปลายชีวิตภรรยาได้พาท่านมาอยู่ด้วยกันที่อเมริกา ซึ่งท่านอยู่ที่นี่นานกว่า ๓๐ ปี จนรู้สึกผูกพันกับลูกหลานที่นี่   ต่อมาน้องชายของภรรยาอยากตอบแทนพระคุณและขอเลี้ยงคุณแม่บ้าง จึงขอคุณแม่กลับมาเมืองไทย ภรรยาต้องจำใจพาคุณแม่ไปส่งทั้ง ๆ ที่คุณแม่ไม่อยากไป พอไปส่งเสร็จแล้ว ภรรยาก็แอบหนีกลับอเมริกาภรรยาของผมรู้สึกผิดมากเพราะรู้สึกสงสารและกลัวว่าคุณแม่จะเสียใจหาว่าทอดทิ้งท่าน แต่ตอนหลังภรรยาของผมก็ได้ไปกราบขอขมา และท่านก็อโหสิกรรมให้แล้ว   ตอนที่ภรรยาของผมพาคุณแม่ไปส่งให้น้องชายที่เมืองไทยและแอบหนีกลับมาอยากทราบว่าตอนนั้นคุณแม่ท่านรู้สึกอย่างไรและภรรยาของผมจะบาปไหมครับ   คุณครูไม่ใหญ่ ตอนที่ภรรยาจำใจพาคุณแม่ไปส่งให้น้องชายที่อยู่เมืองไทย แล้วแอบหนีกลับมานั้น ก็ทำให้ท่านรู้สึกน้อยใจ การทำดังนี้ก็จะทำให้ภรรยาของลูกต้องเจอสภาพอย่างนี้จากลูกหลานบ้าง แต่เนื่องจากภรรยาลูกได้ขอขมาท่านแล้ว ก็ทำให้วิบากกรรมเบาบางลงมากแล้ว แต่ก็ควรสั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทานศีล ภาวนา ให้มาก ๆ แล้วอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากกรรมนี้   ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐