ยิ่งงอนยิ่งงาม

ยิ่งงอนยิ่งงาม คุณแม่เป็นคนอำเภอเดียวกันกับคุณพ่อท่านได้พบกับคุณพ่อเมื่อตอนอายุ ๑๙ ปี โดยพี่ชายเป็นคนแนะนำให้รู้จักกัน เพียงครั้งแรกที่พบกัน คุณพ่อก็รักคุณแม่เลย   จากนั้นท่านก็ให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอ แต่ในวันไปสู่ขอ คุณพ่อไม่ได้ไป เพราะไปอยู่ที่บ้านแฟนสาวอีกคน พิธีหมั้นจึงมีแต่ฝ่ายหญิงไร้ร่องรอยของฝ่ายชาย   คุณแม่ทั้งเจ็บทั้งอายแขกเหรื่อที่มาร่วมงานมาก แต่ก็ต้องยอมแต่งงานกับคุณพ่อเพราะญาติผู้ใหญ่จัดการให้ทั้งหมด แต่ท่านก็ยังเก็บความเจ็บช้ำใจเอาไว้ เมื่อทะเลาะกันคุณแม่มักจะพูดเหน็บคุณพ่อเรื่องนี้ คุณพ่อก็ยอมและขอโทษคุณแม่ทุกครั้ง ท่านอยู่กินด้วยกันจนมีลูกถึง ๑๐ คน และก็คลอดลูกง่ายทุกคน   คุณแม่มีกรรมใด จึงต้องเสียหน้าจากงานหมั้นที่ไม่มีฝ่ายชายคือคุณพ่อ   บุญใดคุณแม่จึงคลอดลูกง่ายทุกคนกรรมเก่าท่านเป็นอย่างไรจึงชอบทะเลาะกับทุกคนที่อยู่รอบข้าง ทำอย่างไรท่านจึงจะยอมสร้างบุญบ้างก่อนตายคะ   คุณครูไม่ใหญ่ คุณแม่ต้องเสียหน้าจากงานหมั้นที่ไม่มีคุณพ่อหรือฝ่ายชายในงานหมั้น เพราะในอดีตก็ได้เป็นสามีภรรยากันเหมือนในชาตินี้แต่ชาตินั้นคุณแม่ชอบงอน เวลางอนกันทีไรก็จะชอบพูดว่า “เดี๋ยวจะถอนหมั้น” เอาคำพูดนี้มาขู่พ่อเสมอ พ่อในชาตินั้นยังหนุ่มอยู่ก็โมโห จึงพูดว่า “ถอนก็ได้ แต่เอาไว้ชาติหน้า” พูดกันไปอย่างนี้บ่อย ๆ จนคำพูดนี้ถูกเซตโปรแกรมเข้าในกลางกาย เป็นผังติดตัวมาชาตินี้ แต่ในชาตินี้ คุณพ่อก็ไม่ได้ถอนหมั้นเพียงแค่ไม่ได้มาร่วมในพิธีหมั้นเท่านั้น ทั้งนี้เพราะเคยสร้างบุญร่วมกัน เป็นสามีภรรยากันมาหลายชาติ   คุณแม่คลอดลูกง่ายทุกคน เพราะบุญที่ได้สงเคราะห์ญาติในอดีตมาส่งผล   คุณแม่ท่านชอบทะเลาะกับทุกคนรอบข้าง เพราะท่านสั่งสมโทสจริตเอาไว้ ทั้ง ๆ ที่เป็นคนมีพื้นฐานใจดีมาก แต่ว่าก็เป็นคนชอบขี้หงุดหงิด แต่จิตใจดี เขาเรียกปากร้ายแต่ใจดี แต่คนมักจะเห็นแต่ปากร้าย ใจดีไม่ค่อยจะเห็นเพราะไม่มีดวงตาเอ็กซเรย์เพราะฉะนั้นก็ต้องปากดี ใจดีด้วย ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรกันมา   ลูกจะต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านด้วยใจที่เยือกเย็นและอดทน ที่จะอธิบายเรื่องบุญบาปให้ท่านฟังบ่อย ๆ ก็จะทำให้ท่านค่อย ๆดีขึ้น ต้องทำหน้าที่ลูกแก้วไปแนะนำสิ่งดี ๆให้ท่านด้วยนะจ๊ะ   ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙