ยิ้มสุดท้าย… (บุญ บาป และกฏแห่งกรรม)

ชีวิตในโลกมนุษย์มันนิดเดียวเท่านั้น ไม่มีนิมิตหมายว่า จะละโลกเมื่อไร ที่ใด ด้วยอาการอย่างไร เราไม่อาจจะเลือกสถานที่ เลือกโรคภัยไข้เจ็บ หรือเลือกวิธีการตายได้ เพราะฉะนั้น เราต้องสั่งสมบุญเอาไว้มาก ๆ และพร้อมเสมอที่จะเดินทางไปสู่ปรโลก ถ้าเราได้สั่งสมบุญเอาไว้ แม้ต้องตายอย่างกะทันหันโดยอุบัติเหตุ เราก็จะอยู่ตรงนั้นเหมือนฝันชั่วคราว ประเดี๋ยวเดียว กระแสบุญก็จะตามเรามา แล้วฉุดเราไปสู่ภพภูมิอันประเสริฐ ตามกำลังบุญของเรา เพราะฉะนั้น บุญกุศลที่เราได้สั่งสมมา มีความจำเป็นอย่างมาก สำหรับตัวของเรา เราต้องพร้อมเสมอ ในอิริยาบถทั้ง ๔ ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืน เดิน แล้วเราจะอยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างสง่างาม ละจากโลกนี้ไปอย่างสมศักดิ์ศรี ที่ได้เกิดมาสร้างบารมี ยิ้มสุดท้าย... จะเป็นยิ้มที่งดงามกว่ายิ้มของเทพบุตร และเทพธิดาบนสวรรค์ เป็นยิ้มที่ใคร ๆ เห็นแล้วเกิดปีติ เกิดกำลังใจในการสร้างบารมีต่อไป ๒๒ กรกฎาคม พ. ศ. ๒๕๔๔