ที่พึ่งในวันสุดท้ายของชีวิต

ในวันสุดท้ายของชีวิต ตอนช่วงนั้นร่างกายเราจะอ่อนแอ ก่อนละโลกจะมีภาพประวัติศาสตร์ชีวิตของเรา เป็นบทสรุปงบดุลชีวิตเกิดขึ้นให้ดูเป็นกรรมนิมิต ซึ่งจะไปโยงกับคตินิมิต ถ้าหากเราฝึกใจหยุดนิ่งจนคุ้น เข้าถึงแสงสว่าง ดวงธรรม กายภายใน หรือองค์พระ พอถึงตอนนั้นเราก็จะมีแต่ภาพดี ๆ ให้ดู ทำให้จิตใจผ่องใส กรรมนิมิตใสสว่าง ทำให้คตินิมิตสว่างไสวชัดเจน ใจเราจะเบิกบานจนไม่มีความรู้สึกว่า กลัวตายหรือไม่กลัวตาย มันจะมีอีกอารมณ์หนึ่ง คือ ความสุข ปีติ ปลื้มใจ แล้วก็มั่นคงอยู่ตรงนั้น อาการภายนอกของร่างกายจะเป็นอย่างไร ก็เป็นเรื่องของร่างกาย แต่ภายในใจจะเยือกเย็น สงบนิ่ง ตั้งมั่น และมีความสุข ถ้าฝึกใจบ่อย ๆ แม้อาการภายนอกก็ไม่มี และที่สำคัญจะมีสุคติเป็นที่ไป ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙