ถูกส่วนจึงเห็น

ให้ฝึกหยุดใจไปเรื่อย ๆ ให้ติดเป็นนิสัย เมื่อถูกส่วนก็จะเห็นเอง แต่ถ้าไม่ถูกส่วน มันก็ยังไม่สว่าง เมื่อไม่สว่างเราก็มองไม่เห็น ทั้ง ๆ ที่สภาวธรรมภายในมีอยู่ มีแต่เหมือนไม่มี เพราะความสว่างยังไม่บังเกิดขึ้น ใจต้องหยุดนิ่ง ความสว่างจึงจะบังเกิด ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้จะเป็นไปเองโดยอัตโนมัติ ถูกส่วนโดยอัตโนมัติ ก็อยู่ที่การฝึกฝนอบรมใจทุกวัน ให้มีฉันทะ มีใจรักที่จะฝึกใจให้หยุดนิ่ง เพราะเห็นประโยชน์ในการฝึก ตั้งแต่ให้ความสุขในปัจจุบัน ทำให้เราเข้าไปถึงกายในกาย แล้วก็บรรลุธรรมไปตามลำดับ ให้เราเห็นประโยชน์ในการปฏิบัติธรรมอย่างนี้ฉันทะก็จะเกิด แล้ววิริยะ จิตตะ วิมังสา ก็จะตามมาเอง คือ มีความเพียร ทำต่อเนื่อง ใจจะจดจ่อ แล้วก็ปรับปรุงใจให้หยุดนิ่ง เมื่อทำได้ถูกต้อง เดี๋ยวก็จะถูกส่วนเอง ๑๒ กุมภาพันธ์ พ. ศ. ๒๕๔๙