หยุดใจได้ เข้าถึงบรมสุข

เราเป็นผู้มีบุญมากได้ได้เกิดอยู่ในบุญเขต ในดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา ก็จะต้องเดินตามรอยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยการประพฤติอยู่ในทำนองคลองธรรม และหมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่ง เพราะเป็นกิจที่ต้องทำ เพื่อการดับทุกข์ และให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ เราจะมีความสุขด้วยตัวของตัวเอง เป็นสุขอย่างยิ่ง ที่ไม่มีสุขใดเทียบได้ ไม่ว่าจะเป็นสุขจากการได้เห็นของสวย ๆ งาม ๆ ได้ฟังเสียงที่ไพเราะ นุ่มนวล ได้รับการยกย่อง ชื่นชม สรรเสริญ หรือสุขจากการได้ดมกลิ่นหอม ๆ แล้วชื่นอกชื่นใจ ได้ลิ้มรสอาหารที่อร่อย ๆ แต่ก็ยังสู้ความสุขภายในไม่ได้ หรือได้สัมผัสที่นุ่มนวล ทำให้เพลิดเพลินในระบบประสาทและกล้ามเนื้อ สุขสัมผัสนั้นก็สู้ความสุขที่แท้จริงภายในไม่ได้เลย หรือเพลินในการนึกคิด ฟุ้งฝัน ในเรื่องรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสต่าง ๆ ก็นำมาเทียบกับความสุขที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะไม่ได้เลย เพราะเป็นบรมสุข คือ สุขอย่างยิ่ง สุขอย่างเดียว ไม่มีทุกข์เลย จะเข้าถึงได้ต้องอาศัยใจหยุดนิ่งอย่างเดียวเท่านั้น ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑