ความรู้จากการเข้าถึง (วิชชาธรรมกาย วิชชาพระพุทธเจ้า ของเก่านำมาปัดฝุ่นใหม่)

ครั้งหนึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนเรื่องปฏิจจสมุปบาท พระอานนท์ได้ยินได้ฟังก็รำพึงว่า ก็ไม่เห็นยากนี่ อวิชชาทำให้เกิดสังขาร สังขารทำให้เกิดวิญญาณ วิญญาณทำให้เกิดนามรูป ไล่เรื่อยไปเลย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ตรัสบอกพระอานนท์ว่า “อานนท์ ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก มันเป็นวิสัยของการเข้าถึง ไม่ใช่จะมาทรงจำ มาท่องคล่องปากขึ้นใจ พิจารณาตามอย่างนั้นไม่ได้ มันต้องเข้าถึงกันจริง ๆ” เพราะฉะนั้น เมื่อได้ศึกษาปริยัติอย่างคล่องแคล่วเชี่ยวชาญแล้ว ก็ต้องปฏิบัติด้วย ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ และเทศนา จะต้องฝึกไปด้วยกันหมด เรียน ปริยัติ เพื่อให้รู้เรื่องเกี่ยวกับโลก เรื่องราวความจริงของชีวิตเป็นอย่างไร การเวียนว่ายตายเกิดเป็นอย่างไร จนกระทั่งเบื่อหน่ายในการเวียนว่ายตายเกิด หรือเห็นว่าวัฏฏะมีภัยมาก อันตราย ล้วนแต่มีทุกข์ทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น จะต้องไปทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้น ก็จะน้อมไปสู่การ ปฏิบัติ ทำกรรมฐาน ทำใจหยุดใจนิ่ง พอใจหยุดนิ่งได้ก็จะเห็นไปตามขั้นตอนตามที่ได้ศึกษามา มีเครื่องยืนยัน เมื่อเข้าถึงแล้วเป็น ปฏิเวธ มีประสบการณ์ภายใน เมื่อโปรดตัวเองให้พ้นแล้วจึงนำมา เทศนา แนะนำสั่งสอนกันต่อไป ซึ่งมันมีหลักสูตรอยู่แล้วในสมัยพุทธกาล ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ เทศนา เป็นหน้าที่พระภิกษุในพระพุทธศาสนาเลย ไม่ใช่เอาอย่างใดอย่างหนึ่ง ๑๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗