ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

พระนิพพานอยู่ในตัว

หลวงพ่อธัมมชโย · บางสิ่งที่แสวงหา

PDF
พระนิพพานอยู่ในตัว นับจากวันเข้าพรรษามา ๖๒ วัน เหลือเวลาอีกไม่ถึงเดือนก็จะออกพรรษากันแล้ว พรรษานี้ได้ชื่อว่า พรรษาแห่งการบรรลุธรรม คำเต็มคือ บรรลุพระธรรมกาย   พระธรรมกาย คือ พระรัตนตรัยในตัว ซึ่งมีอยู่ในกายของมนุษย์ทุก ๆคนในโลก ไม่ว่าจะเชื้อชาติศาสนาและเผ่าพันธุ์ใด จะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อ จะรังเกียจหรือไม่รังเกียจก็แล้วแต่ ล้วนมีหมดทั้งสิ้น มีนะที่เขารังเกียจพระรัตนตรัย เอาปืนไปยิงบ้าง เคลื่อนย้ายองค์พระออกจากห้องบ้าง อะไรต่าง ๆเหล่านี้ โดยเขาไม่รู้เลยในตัวเขานั่นแหละมีสิ่งที่เขารังเกียจอยู่ และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของเขาด้วย   สรุปง่าย ๆ ก็คือว่า พระธรรมกายภายในมีอยู่ทุกคนในโลก เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด สิ่งอื่นไม่ใช่ สิ่งนี้แหละใช่ อย่างเดียวเท่านั้น สิ่งอื่นจะเสมอเหมือนหรือยิ่งกว่าไม่มี เป็นที่รวมประชุมความปรารถนาของมวลมนุษยชาติทั้งหมดเลย เข้าถึงเมื่อไรก็มีความสุขที่แท้จริง อบอุ่น ปลอดภัย มีกำลังใจที่จะสร้างความดี ละชั่ว ทำดี ทำใจให้ใส เข้าถึงเมื่อไรก็จะเป็นอย่างนี้   พรรษานี้เราตั้งใจจะให้เข้าถึงพระธรรมกายอย่างที่ได้ตั้งใจกันเอาไว้ไม่ว่าจะเป็นพระ เป็นเณร เป็นโยม ต้องเห็นพระหมด พระเห็นพระ เณรเห็นพระ โยมก็ต้องเห็นพระ   เราก็รู้ตัวของเราเองว่าเรามีความเพียรมากน้อยแค่ไหน ให้เวลากับชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางมากน้อยแค่ไหน หรืออย่างน้อยผลที่เกิดขึ้นก็เป็นเครื่องบอกว่า เราเอาจริงเอาจังกันแค่ไหน ทำถูกหลักวิชชาไหมอย่างไรก็ตามเหลืออีก ๒๘ วันจะออกพรรษา เราก็จะต้องขวนขวายปฏิบัติธรรมให้ได้ เพราะเรามาเกิดเพื่อการนี้ เกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้งพระนิพพานจะแจ้งได้ก็ต้องด้วยพระธรรมกาย จะเอาไฟฉายเอาสปอร์ตไลท์ไปส่องแค่ไหนก็ไม่แจ้ง เพราะพระนิพพานอยู่ภายในตัว จะแจ่มแจ้งจะเห็นได้ด้วยธรรมจักษุของพระธรรมกายเท่านั้น   พระธรรมกายเป็นที่รวมประชุมของจักษุ ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่างรวมประชุมอยู่ในนั้น ด้วยพระธรรมกายอย่างเดียวจึงจะแจ้งได้ นี่คือวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เพื่อการอื่นเลย แต่ว่าเมื่อมาเกิดแล้วก็ลืมเป้าหมายของชีวิตว่า เกิดมาทำไม จะไปสู่เป้าหมายได้อย่างไร มันลืมหมดจะต้องอาศัยผู้รู้ที่มีกำลังบุญกำลังบารมีมาก ๆ อย่างพระบรมโพธิสัตว์ หรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นต้น มาชี้ทางให้เราจึงจะทราบ เพราะฉะนั้นตอนนี้ทราบแล้ว เราก็ต้องขวนขวายกัน   ๑๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖