ทุกสิ่งในโลก...เป็นไปได้
ทุกสิ่งในโลก...เป็นไปได้
ชาวโลกส่วนใหญ่กว่า ๙๐ เปอร์เซ็นต์ จะมีคำอยู่คำหนึ่งติดอยู่ในใจคือคำว่า “เป็นไปไม่ได้” ทุกอย่างในโลกเป็นไปไม่ได้ พอบอกจะทำอย่างนี้ก็บอก “เป็นไปไม่ได้” จะทำอย่างนั้น ไม่ได้ บอก “ไม่ได้” ก่อนเลย
แต่เชื่อไหม ในขณะที่ชาวโลกมีคำว่า “เป็นไปไม่ได้” ยังมีคนอีกจำนวน ๑ เปอร์เซ็นต์ของโลกที่เชื่อว่า “มันเป็นไปได้” ทุกอย่างในโลกนี้ถ้าเราอยากจะทำต้องเป็นไปได้ อยากเป็นธรรมกาย เป็นได้ อยากเป็นอะไรก็เป็นได้ทั้งนั้น และโดยเฉพาะสิ่งใดก็ตามที่ศึกษาค้นคว้ามาเพื่อประโยชน์สุขแก่ชาวโลก แม้มีอุปสรรคยิ่งใหญ่ไพศาลแค่ไหนก็ตาม หลวงพ่อว่า สิ่งนั้นเป็นไปได้
ดูอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นมาเพื่อตรัสรู้ เพราะพระองค์ทรงเชื่อว่า คนเราสามารถที่จะแสวงหาทางพ้นทุกข์ได้ ซึ่งในขณะนั้นทั่วโลกไม่มีความคิดชนิดนี้ แต่พระองค์เชื่อว่าเป็นไปได้ ทางแห่งความพ้นทุกข์ ทางแห่งความดับทุกข์จะต้องมีอยู่ จึงได้เสด็จออกจากพระราชวังเพื่อไปแสวงหาทางพ้นทุกข์ แล้วในที่สุดพระองค์ก็ทรงค้นพบและตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
โรเบิร์ต กอดดาร์ด บิดาแห่งวิทยาการจรวด ชาวอเมริกันเขาเชื่อว่าจะมีจรวดวิ่งไปในอากาศได้ ในขณะที่โลกทั้งโลกไม่มีใครเชื่อ และความเชื่อของคนคนหนึ่งนี้เอง จึงทำให้มีจรวดเกิดขึ้นได้ จากความเชื่ออันเป็นจุดเริ่มต้น ก็เกิดการทดลองอย่างง่ายๆ ครั้งแรกไปได้นิดหน่อย ต่อมาก็มีการพัฒนาและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็มีจรวดเกิดขึ้นมาได้
วิลเบอร์ และออร์วิล ไรท์ สองพี่น้องชาวอเมริกันเชื่อว่า เหล็กจะต้องลอยในอากาศ และไปไหนมาไหนได้ ในขณะที่ไปเล่าความคิดนี้ให้ใครๆ ฟัง เขาไม่เชื่อ บอกว่าเป็นไปไม่ได้ ในที่สุดเขาก็สร้างเครื่องบินขึ้นมาได้ ลำแรกขึ้นไปได้ ๑ วินาที แล้วก็ลง นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ แล้วก็มีการพัฒนาต่อมาเรื่อยๆ
พอมีคนเชื่อว่ามันเป็นไปได้สัก ๑ คนในโลกนี้ คนอื่นก็จะเริ่มมีความเชื่อว่า มันเป็นไปได้ต่อๆ กันไป แล้วจะเกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และในที่สุดความสำเร็จก็เกิดขึ้น จากสิ่งที่ทุกคนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ก็กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้
เหมือนอย่างหลวงพ่อเชื่อว่า โลกทั้งโลกเหมือนกับห้องของเรา พลโลกทั้งหมดเหมือนกับสมาชิกในห้อง กำลังนั่งแสวงหาความสุขภายในด้วยความสงบ หลวงพ่อเชื่ออย่างนี้ ภาพอย่างนี้อยู่ในใจตลอดเวลา ในขณะเดียวกันหลวงพ่อไปเล่าความคิดอย่างนี้ว่า สักวันหนึ่งพลโลกจะนั่งในสภาพอย่างนี้ โลกคือห้องนี้ มีสภาพอย่างนี้ คนส่วนใหญ่เขาไม่ค่อยเชื่อ พอพูดไปเขาก็หัวเราะ แต่หลวงพ่อเชื่อว่า สิ่งอะไรก็ตามที่เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขแก่ชาวโลกอย่างแท้จริง แม้จะมีอุปสรรคอันยิ่งใหญ่ไพศาลก็ตาม ต้องสำเร็จ แล้วพอเราเชื่ออย่างนี้ก็จะเริ่มมีการพัฒนา เรากำลังเริ่มพัฒนา และในขณะเดียวกันขอให้เรามีความเชื่อว่า เราต้องเข้าถึงพระธรรมกาย เชื่อแล้วจะเข้าถึง นี่คือความฝันใฝ่ ไม่ใช่ฝันฟุ้ง
ฝันใฝ่ ฝันในสิ่งที่มีจริงอยู่ในใจ เราจะฝันใฝ่กันทุกวัน ฝันว่าเข้าถึงธรรมกาย ฝันว่าคนทั้งโลกจะเข้าถึงพระธรรมกาย
“...ราตรีของผู้ตื่นอยู่ นาน
โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล
สังสารของคนพาลทั้งหลาย
ผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว...”
ขุ.ธ.(บาลี) ๒๕/๑๕/๒๓
วันเสาร์ที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕