ชีวิตที่สัมบูรณ์ (ปฏิบัติธรรมฝึกใจ)

ชีวิตที่สัมบูรณ์   ชีวิตต้องเบิกบานด้วยตัวของเราเอง. นี่เป็นเรื่องที่สำคัญและสูงส่งมากเลย ถือว่า...สมหวังในชีวิต   เพราะเราไม่ต้องไปพึ่งพาสิ่งใด ๆ ภายนอกต้องเป็นสุขได้ด้วยตัวของเราเองแม้อยู่เพียงลำพังที่ไหนก็แล้วแต่พอหลับตาปุ๊บ ก็หาความสุขได้หลับตา ลืมตา นั่ง นอน ยืน เดิน หาความสุขจากภายในได้ความสุขที่ไม่มีขอบเขตจำกัด หาได้อย่างง่าย ๆ อย่างนี้ถึงจะเรียกว่าชีวิตที่ “สัมบูรณ์”   ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓