บันทึกยาย บันทึกธรรม

(ม้วน 1/A) พระประดิษฐ์ : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กราบนมัสการพระมหาเถรานุเถระทุกๆ รูป นมัสการเพื่อนสหธรรมิกทุกๆ รูป เจริญพร สามเณร และอุบาสก อุบาสิกา ลูกหลานยายทุกๆ ท่าน (สาธุ) ก็จากที่ลูกหลานคุณยายทุกๆ ท่านได้ฟังสวดพระอภิธรรม เพื่อเอาบุญกับคุณยายท่าน และก่อนหน้านี้เราก็ได้รับฟังโอวาทจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ก่อนที่จะเข้ามาที่บ้านคุณยาย แล้วหลายๆ ท่านก็คงจะได้ จะได้จำแล้วก็เอาไปถ่ายทอดต่อนะ สำหรับหลายๆ ท่านที่ไม่ได้มาในวันนี้ ที่จำได้ก็เป็นเรื่องของการปล่อยปลา ปล่อยได้ทุกชนิดนะ ตั้งแต่ปลาวาฬลงมา หลวงพ่อท่านว่า ตั้งแต่ปลาวาฬลงมา ยกเว้นปลาดุก ปลาดุก ปล่อยแล้วจะทำให้ตลิ่งพัง ส่วนเต่าก็ห้ามปล่อย เพราะเต่ามากัดกินพันธุ์บัว แล้วยังมีอีก มีอยู่หลายตัว เดี๋ยวจำไม่ไม่ได้ เดี๋ยว ตัวคล้ายๆ ไดโนเสาร์ ท่านว่านะ ตัวคล้ายๆ ไดโนเสาร์ ตัวเงินตัวทอง ผิวเขาเวลาโดนแสงแดดแล้วแวว มีหางด้วยนะ ที่หลวงพ่อท่านบอกว่าแลบลิ้นให้ด้วย มันชอบแลบลิ้นตัวนี้ แล้วก็ยังมีพวก พวกสุนัข สุนัขก็ไม่ควรเอามาปล่อยในวัดนะ เพราะงั้นสัตว์หลายๆ ชนิดนี่ ถ้ามีเอาไว้ที่บ้านก็เลี้ยงเองนะ อย่ามาฝากวัดเลี้ยง แมวด้วย แมวอีกตัว แมวอีกชนิดหนึ่ง พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านฝากเอาไว้ ปลาดุกให้ไปปล่อยที่เจ้าพระยา อย่าเอามาปล่อยในวัดนะ อันนี้ก็ทบทวนก่อน แล้วก็สิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้เมตตาชี้แนะแล้วก็สอนทุกอาทิตย์เลย ทำให้นึกถึงกัลยาณมิตรหลายๆ คนว่าน่าจะมาวัดทุกวันอาทิตย์เลย เพราะว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านคุมธรรมะให้ทุกวัน ทุกวันอาทิตย์เลย เช้าท่านก็ลง บ่ายก็ลงนะ ท่านก็ลงมาตลอด แล้วก็เมตตาชี้แนะในเรื่องหลายๆ เรื่อง ซึ่งจริงๆ แล้วเรื่องเหล่านี้นี่เมื่อก่อนคุณยายท่าน คุณยายท่านจะพูด จะสอนบ่อยๆ นะ ท่านจะคอยบอกบ่อยๆ บอกให้ลูกๆ หลานๆ ได้ทำตามที่หลวงพ่อท่านบอก ที่หลวงพ่อท่านบอกท่านสอน โดยความจำของเราบางทีจำได้ไม่นาน จำได้ไม่นานแล้วก็ลืม แล้วอีกอย่างหนึ่งก็คือลูกหลวงพ่อ หลานคุณยายก็มากันเยอะนะ มากันเยอะมาก มันก็เป็นหน้าที่ของทุกๆ คนนะฮะ ของทุกๆ คนที่เป็นลูกหลวงพ่อ หลานคุณยายนี่แหละ จะต้องถ่ายทอดต่อ แล้วก็คอยบอก ไปชวนใครมาวัดก็ดี ก็ควรจะได้ช่วยกันชี้แนะนะฮะ ชี้แนะเรื่องการปฏิบัติตัวในวันอาทิตย์ หรือชี้แจงขั้นตอนต่างๆ หรือแม้แต่การปฏิบัติตัว ตั้งแต่การเข้าห้องน้ำก็ดี การกราบไหว้ก็ดี แล้วก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของที่วัดของเราด้วย จะเห็นว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านต้องบอกเกือบ เกือบทุกเรื่อง แล้วก็ทยอยมาเรื่อยๆ ลูกๆ ของหลวงพ่อต้องช่วยกันนะ ต้องช่วยกัน ถือว่าเป็นรุ่น ถือเป็นลูกที่โตแล้ว ลูกที่เป็นพี่นะ แล้วก็เอาน้องๆ มา ผู้ที่มาทีหลังนี่หมายถึงน้องๆ ที่มาก็คอยชี้แนะด้วย คอยชี้แนะไป พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอกว่าเมื่อก่อนมีคุณยาย เรื่องที่หลวงพ่อท่านพูดทั้งหมดเลยนะ คุณยายท่านจะคอยตามเก็บให้หมดนะ จะคอยบอก บอกพระภิกษุที่ดูแลหลายๆ ส่วนว่านี่ หลวงพ่อท่านมีดำริอย่างนี้อย่างนี้ หรือว่าตรงไหนสกปรก ตรงไหนไม่สะอาด ไม่เรียบร้อยนะ คุณยายท่านก็จะคอยบอกคอยจี้ตามไปเลย ก็จะเห็นว่าวัดของเราก็เลยเป็นที่ตื่นตาตื่นใจ ทั้งของตัวเราเอง และกับเป็นที่ตื่นตาตื่นใจกับบุคคลที่มาเห็น นั่นคือความศรัทธาน่ะแหละ ความศรัทธาเลื่อมใสก็บังเกิดขึ้น ทั้งหมดเลย ทุกๆ ท่านมีส่วน มีส่วนหมดเลย แล้วเราก็จะได้ทำส่วนนี้ต่อไปนะฮะ ทำต่อไป ในฐานะที่คุณยายท่านได้ถ่ายทอดมา แล้วก็พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็ได้ชี้แนะเพิ่มเติม ให้เห็นชัดเจนขึ้น แล้วเราก็จะได้ปฏิบัติให้เห็นชัดเจนโดยภาพรวมด้วยนะ ก็เป็นอย่างนั้น แล้วความศรัทธานี่ ดูเหมือนถ้ามาวัดพระธรรมกายนี่ ดูเหมือนง่ายนะ แต่ถ้าพิจารณาจริงๆ แล้ว นั่นเป็นเพราะว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณยาย แล้วก็ทุกๆ คนมีบุญ มีบุญบารมีมาก แล้วใครมาเห็นก็จะมีความเลื่อมใส ไอ้เราก็เลยรู้สึกว่ามันก็ไม่ได้ยาก ก็พูดคุยธรรมะ ทำความเข้าใจหรือปฏิบัติธรรมก็จะมีความศรัทธา ในสมัยพุทธกาลเป็นยุคของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ขนาดพระโมคคัลลานะนี่ พระโมคคัลลานะท่านซึ่งเป็นเลิศทางด้าน ด้านมีฤทธิ์ ท่านยังได้ ได้ให้คำตอบกับอุปัฏฐากของท่านเลยนะ เรื่องก็มีอยู่ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้รับอาราธนาให้เป็นเนื้อนาบุญในอีกที่ที่หนึ่งเป็นเวลา ๗ วัน และท่านก็กลับให้พระโมคคัลลานะบอกว่า โมคคัลลานะนะ เธอไปบอกอุปัฏฐากของเธอ ที่อาราธนาตถาคตเอาไว้ บอกว่าตถาคตและคณะสงฆ์จะไปเป็นเนื้อนาบุญให้ในอีก ๗ วันนะ อีก ๗ วัน พระโมคคัลลานะท่านก็ไปที่บ้านอุปัฏฐากของท่าน แล้วก็บอกว่าตถาคต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลายนี่จะเสด็จมาที่นี่ในอีก ๗ วันข้างหน้า อุบาสกท่านนี้ก็บอกว่ากระผมจะยอมแล้วก็ให้เลื่อนได้ ถ้า ถ้าพระคุณเจ้าหมายถึงพระโมคคัลลานะได้รับรอง ๓ อย่างให้กับกระผมคือใน ๗ วันข้างหน้า ชีวิตของผมยังอยู่ และอีก ๗ วันข้างหน้านี่ทรัพย์สมบัติของผมก็ยังมีพร้อม และอันที่ ๓ คือถ้า ๗ วันข้างหน้านี้ศรัทธาของผมก็ยังมีอยู่ พระโมคคัลลานะท่านก็ได้ตอบไปว่าเรารับรองเธอแค่ ๒ อย่าง คือรับรองว่า ๗ วันข้างหน้านี่ ชีวิตเธอก็ยังอยู่ และสมบัติเธอก็ยังมีอยู่ ส่วนศรัทธา เธอต้องรับรองตัวเอง อุบาสกท่านนี้ก็เลยบอกว่าถ้าเป็นอย่างนั้น กระผมขอรับรองศรัทธาตัวเอง ภายใน ๗ วันก็ขอทูลอาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพร้อมคณะสงฆ์มาที่บ้านกระผมด้วยเถอะ จะเห็นได้ว่าแม้แต่พระโมคคัลลานะซึ่งเป็นเลิศทางด้านมีฤทธิ์ขนาดนี้ ท่านยังไม่รับรองศรัทธาของคนใดคนหนึ่งเลย ต้องรับรองตัวเอง เมื่อนึกย้อนถึงลูกหลานคุณยาย ลูกหลวงพ่อ หลานคุณยายทุกๆ คนว่ามีศรัทธาขนาดนี้ได้ สร้างบุญใหญ่ขนาดนี้ได้นี่ ก็คงเป็นอย่างที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านบอกเอาไว้ว่ามีบุญบารมีมากน มีบุญบารมีมาก่อน ก็เลยมีความศรัทธาที่ตั้งมั่น แล้วก็มั่นคง ขนาดนั้นยังไม่พอ ยังทำหน้าที่กัลยาณมิตรตามหมู่ญาติเชื้อสายธรรมกายมาอีกมากมาย ก็อยากให้ทุกๆ ท่านได้ทำหน้าที่นี้ต่อไปนะ ลูกหลานคุณยายที่มาถึงแล้ว ขอให้นึกถึงบุคคลที่เราปรารถนาดี แล้วก็ชวนกันมา หลวงพี่ว่าก่อนจะถึงวันที่ ๓ กุมภา คงตามกันมาได้อีกเยอะเลย ซึ่งหลายคนหลายท่านก็ทำกันอยู่นะ ที่คงจะขอเอ่ยนิดหนึ่งสำหรับบุคคลท่านนี้เพราะว่าหลายท่านก็คงเห็นด้วยนะว่าท่านได้ทำหน้าที่ อย่างอาผ่อง อาผ่อง เล่งอี้ ท่านก็ได้พาสมาชิกวุฒิสภา ท่านก็ไปพามา พยายามชวนกันมาเรื่อยๆ แล้วก็หลายท่านก็คงยังทำอยู่ แต่ว่าก็อยากให้ทุกท่านทำต่อไปนะฮะ ก็ตั้งเป้าหมายเอาไว้เลยว่าวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ เราจะได้ตามหมู่ญาติลูกหลวงพ่อ หลานคุณยายมาอีก มาให้เยอะๆ ในระหว่างนั้นเราก็จะได้มาฝึก มาเรียนรู้ธรรมเนียมปฏิบัติ ความเป็นระเบียบวินัยและความพร้อมเพรียงของหมู่พุทธศาสนิกชนที่ดี หรือของวัดพระธรรมกายของเรา ที่จะเป็นต้นแบบที่จะถ่ายทอดออกไปทั่วโลกนะฮะ และทุกท่านก็คงจะเห็นแล้วว่าต้นแบบอย่างนี้ก็มาจากคุณยายท่าน มาจากคุณยายท่าน แล้วยิ่งเราทำอย่างนี้ด้วย คุณยายท่านก็คงจะปลื้มใจ คงปลื้มใจดีใจที่ลูกหลานคุณยายมากัน มาเอาบุญกับคุณยายท่าน แล้วท่านก็คุมบุญให้อยู่แล้ว แล้วก็คงอยากจะให้ลูกๆ ทุกๆ คนรวยเร็วๆ นะ อยากให้ทุกคนรวยเร็วๆ สมปรารถนาแล้วก็จะตามอีกเยอะๆ แล้วให้ธรรมะสว่างไสว ซึ่งคุณยายท่านก็ได้มาตลอดตั้งแต่ท่านยังมีชีวิตอยู่นะฮะ และสิ่งนี้ก็จะเป็นสุขที่ทำให้มีความปลื้มใจ ปีติของคุณยายท่านด้วย ขนาดเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่เมื่อก่อน ท่านยังไปพูดเลยนะ พูดว่าวัดยายนี่นะ ถ้าเอาไปประกวดนี่นะ ยายว่าที่หนึ่ง เอาเรื่องคนเยอะนี่นะ ต้องที่หนึ่ง พระเยอะ ที่หนึ่งอีก หลวงพี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละนะ ความเป็นระเบียบที่หนึ่ง ความเรียบร้อย ความรักบุญ หลวงพี่ก็ว่าน่าจะที่หนึ่งอีก ไ ม่มีคำว่าน่า ที่หนึ่งเลยนะ แล้วเป็นสิ่งที่คุณยายท่านบอกว่าถ้าไปประกวดนะ ที่หนึ่ง ความสะอาดที่หนึ่ง คุณยายท่านว่าอย่างนั้น ก็ย้อนกลับไปเรื่องของคุณยายว่าขอดู…นิดหนึ่ง คุณยายท่านบอกว่าลูกหลานยายนี่ที่จะตามมาอีกมีเยอะแยะ บริวารยายยังมีอีกเยอะแยะ แล้วสมัยก่อนนั้นถ้าใครมา จะได้ยินคุณยายจะพูดเสมอเลยว่าท่านอธิษฐานให้ได้ยินบ่อยๆ ว่ายายจะเข้าที่แล้วอธิษฐานทุกคืนว่านี่ ขอให้ข้าพเจ้ามีสมบัติ ข้าพเจ้าจะมีบริวารจะกี่ล้านก็ตามนี่ ขอให้ข้าพเจ้ามีสมบัติให้เขากินให้เขาใช้ไม่รู้จักหมดจักสิ้น คุณยายท่านอธิษฐานอย่างนี้ทุกคืนทุกคืน ท่านบอกว่าตามสมบัติมา ลูกหลานยายจะได้มีสมบัติเยอะๆ จะได้อิ่มท้อง แล้วก็จะได้สร้างบารมีได้อย่างสะดวก นี่คุณยายท่านก็อธิษฐานอย่างนี้ ทีนี้ก็โยงไปถึงว่าเมื่อถึงคราวที่เรามาวัดกันเยอะๆ เข้า คุณยายก็จะดีใจ นั่งสามล้อไปท่านก็จะปรารภให้ฟัง ท่านบอกว่ายายนี่มีบริวารมาเยอะแยะเลย พอเห็นอย่างนี้ ยายก็บอกว่ายายนึกถึงหมอดู หมอดูสมัยอยู่วัดปากน้ำ ท่านก็จะเล่าย้อนไปว่าสมัยยายทองสุกละโลกไปแล้ว ซึ่งคุณยายท่านก็บอกว่าสมัยยายสุกตาย คุณยายจะพูดแบบนี้ จะมีผู้ชายมาหา มาที่บ้านคุณยาย คุณยายท่านก็จะเล่าอย่างนี้นะ ท่านก็เล่าบอกว่ามาหาใคร คุณยายท่านจะเล่าแบบนี้ เขาก็บอกว่ามาหายายสุก คุณยายท่านก็เลยตอบ โอ้ยายสุกตายไปแล้วนะ ก็บอกว่ามาทำอะไรน่ะ บอกเขาเป็นหมอดู เคยมาดูหมอคุณยายสุก แล้วถามคุณยายว่าจะดูไหมล่ะ จะดูให้ แล้วคุณยายก็บอกว่าดูฟรีหรือเปล่า ถ้าดูฟรีไม่คิดตังค์ก็ดู แล้วคุณยายท่านก็จะเล่าอย่างนี้ ท่านก็ยื่นมือให้ดู พอยื่นมือเสร็จ ท่านก็ทำท่าให้ดู ท่านเล่าไปท่านก็ทำท่าให้ดู ยื่นมือให้ดู แล้วท่านก็เอานิ้วชี้ลายมือท่านเองบอกว่าอู๊ย ไม่รู้หมอมันดูยังไงนะ มันดูมันบอกว่าโอ๊ย บริวารเยอะแยะเลย มีแต่คนจะมาพึ่ง หมอก็ทายอย่างนี้ ส่วนยายท่านก็นึกในใจ ภาษาใจอย่างสบายๆ ว่าไอ้บ้าเอ๊ย กูอยู่ของกูคนเดียวนะ คือท่านจะคิดอย่างนี้นะ อยู่ของกูคนเดียว ไม่เห็นมีใครเลย แล้วท่านก็นึกถึงตอนนี้ว่า แหม นึกถึงตอนนี้นะ หมอมันก็ทายแม่นเหมือนกันนะ นี่ทายแม่นเหมือนกัน เดี๋ยวนี้คนเยอะแยะไปหมดเลย เสียดายว่ามันไปแล้วนะ คุณยายท่านก็ว่าอย่างนี้ ไม่รู้มันตายหรือยัง อยากจะเจอจังเลย แต่คิดว่าคงตายไปแล้วนะ นั่นคุณยายท่านก็จะเล่าด้วยความเบิกบานนะ เล่าเรื่องในอดีต คือหลวงพี่ก็เขียนเหมือน เหมือนทุกครั้งแต่ว่าไม่ค่อยกล้าอ่าน อายคนที่แต่งกลอนเก่ง แต่ว่าก็อยากจะอ่านเหมือนกัน อ่านให้ฟังสบายๆ นะ จะได้นึกภาพได้ ส่วนท่านใดที่มีความรู้ทางด้านกลอนด้านอะไรก็ อย่าถือสานะ เอาแต่ภาพก็พอ อ่านพอให้เห็นภาพก็พอนะ คุณยายท่านก็บอกว่า ขอย้อนไปนิดหนึ่งว่าที่ต้องเขียนอย่างนี้เป็นเพราะว่า เขียนอย่างนี้แล้วจำง่ายกว่า ง่ายกว่าจดบันทึกทั่วๆ ไป ทำให้รู้สึกว่าเห็นเป็นภาพชัดเจน ก็เป็นประโยชน์สำหรับผู้เล่าด้วยนะฮะ ก็ ท่านก็ฟังดูนะ สมัยก่อนตอนยายสุกตายใหม่ๆ มีผู้ชายได้มาหาว่าเป็นหมอ ยายตอบไปตายนานแล้ว ไม่รั้งรอ เคยเป็นหมอดูทำนายยายสุกกัน ถามคุณยายจะดูไหม ยายถามต่อ คิดค่าหมอหรือเปล่า ยายกล่าวถามถ้าดูฟรี ดูก็ดู ดีเหมือนกัน หมอคนนั้น บอกดูฟรีที่ลายมือ หมอว่ายายศิษย์มากมาย ล้วนมาพึ่ง ยายนึกถึงจริงดั่งว่า น่าเชื่อถือ สร้างวัดได้ ๓๐ ปีให้คนลือ แต่ก็คือบุญเก่ายายได้ทำมา เดี๋ยวนี้นะ นึกย้อนไปคำทายหมอ ผู้สืบต่อธรรมกาย มาศึกษา หากประกวดแข่งขันวัด จัดขึ้นมา ยายบอกว่าวัดของยายได้รางวัล ก็สรุปอย่างที่เล่าไปให้ฟังเมื่อสักครู่นะว่าเออ ถึง หมอดูเขาจะทายยังไงก็ตาม ถึงคุณยายท่านจะเล่ามายังไงก็ตาม แต่คุณยายจะสรุปลงตรงนี้ว่ามันเป็นบุญเก่าของคุณยาย เพราะคุณยายท่านบอกว่ายายรู้ตัวดีว่า ยายนี่มีบุญเป็นภูเขา ส่วนพวกเรา คง คงหมายถึงหลวงพี่มั้ง ส่วนพวกเราบุญไม่เท่าขี้เล็บยาย ท่านว่าอย่างนั้นนะ แต่ในห้องนี้ไม่ทราบจะใหญ่ขนาดไหนนะ แต่ท่านพูดหลวงพี่อย่างนี้ว่าไอ้เราบุญเท่าขี้เล็บยาย ก็อาจจะใหญ่กว่านี้ก็ได้ ของทุกๆ คนนะ และยังมีอีกนะฮะ มีอีก สมัยก่อน สมัยก่อนคุณยายจะพูดบ่อย ใครมากราบคุณยายจะได้ยินคุณยายบอกว่าเจอยายแล้วทักด้วย คุณยายจะพูดเป็นปกติ ใครเคยมากราบคุณยายช่วงนั้นจะได้ยินบ่อยๆ พูดบ่อยมากเลย เจอยายทักด้วยนะ ยายจำคุณไม่ไหวหรอก พวกคุณมากันเยอะ อันนี้ อันนี้คุณยายก็จะพูดเรื่อย ก็เลยเขียนรวมๆ มา เขียนรวมๆ มา คุณยายท่านบอกทีหลังว่าที่ต้องพูดอย่างนี้ เวลารับแขกเสร็จ สวัสดีคุณ ได้บุญกับยายเยอะๆ นะ เจอยายทักด้วยนะ ยายจำคุณไม่ไหว พอลับหลังมาท่านก็จะเล่าให้ฟังว่าไม่ได้หรอก มันก็ต้องคุยเอาไว้ก่อน เดี๋ยวเขาหาว่ายายหยิ่ง ท่านบอกอย่างนั้น เดี๋ยวเขาไปเล่าให้หลวงพ่อฟังว่ายายเห็นแล้วไม่ทัก หาว่ายายหยิ่ง ก็เลยบอกว่าโอ๊ย ใครจะไปคิดอย่างนั้นกับคุณยาย แต่ท่านบอกไม่ได้ มันต้องกันเอาไว้ คุณยายท่านกันไว้ทุกเรื่องเลยนะ ทั้งๆ ที่เราคิดว่าไม่น่าจะมีใครคิดอย่างนั้น แต่ท่านก็กันเอาไว้เลย ท่านก็เลยบอกว่า ใครเจอยาย ทักยายด้วยนะลูกหลาน ศิษย์ยายจันทร์ มามายกมายจำไม่ไหว เดี๋ยวหาว่าเราไม่ทัก หยิ่งจังยาย มันต้องพูดกันเอาไว้ ให้รู้กัน แล้วท่านก็จะบอกว่า เจ้าประคู้ณ ใครมาขอบารมีข้า ให้สำเร็จ ให้ชนะ มิแปรผัน ยายเข้าที่ คุมบุญให้ทุกคืนวัน เข้าที่กลั่นอวยพรให้ได้ทุกคน นั่นก็หมายความว่าเวลาท่านรับแขกเสร็จ พอนั่งสามล้อไปนี่ท่านก็จะพูดทันที่ว่า เจ้าประคู้ณ ใครมาขอบารมีข้าพเจ้า ขอให้เขาสำเร็จได้ทุกอย่างทุกอย่างเลย เดี๋ยวคืนนี้ เดี๋ยวยายจะไปนั่งเข้าที่ให้เขาอีกทีหนึ่ง นี่คุณยายท่านมีความเมตตากับลูกหลานคุณยายขนาดนี้เลยนะ ใครก็ตามสมัยก่อนมาขอบุญบารมีคุณยาย คุณยายก็จะให้พี่อารีพันธุ์คอยเล่าให้ฟังตอนกลางคืนด้วย เอารูปให้ดูด้วย เอาชื่อด้วย แล้วก็มีเรื่องต่างๆ พี่อารีพันธุ์ก็จะเล่าให้คุณยาย แล้วคุณยายท่านก็จะนั่งเข้าที่ แล้วคุณยายบอกว่าใครมาขอบารมียาย ยายไม่เคยปล่อยให้ข้ามคืน ยายกลัวลืม ท่านว่าอย่างนั้นนะ ยายกลัวลืม ยายไม่ปล่อยให้ข้ามคืนหรอก ยายเข้าที่คืนนั้นเลย แต่จริงๆ เป็นเพราะว่าความเมตตาของท่านต่างหากนะ ความเมตตาของท่านที่ใครขอบารมีท่านนี่ ท่านช่วยหมดเลยนะฮะ ท่านเข้าที่ช่วยได้ตลอดนะฮะ ทีนี้ มาพูดเรื่องช่วงสุดท้าย ได้เคย คุณยายท่านให้นั่งรถ นั่งรถขับออกมาข้างนอก ตรงเรียบคลองแอนด้านนี้ เลียบคลองเข้ามา ตอนนั้น ๒,๐๐๐ ไร่เรายังไม่มีการก่อสร้างอะไรเลย แล้วก็ไปจอดรถอยู่ริมสุดโน่น ไกลๆ แล้วคุณยายท่านก็ถามว่าไหนล่ะ เจดีย์ที่หลวงพ่อท่านจะสร้าง หลวงพี่ก็ชี้มาทางนี้แหละ ก็คงถูกเหมือนกัน เพราะเจดีย์เราใหญ่ ชี้ๆ มา ก็บอกว่าอยู่แถวๆ นั้นคุณยาย แล้วคุณยายท่านพูดว่า นี่ท่านพูดกับลูกหลานนะ ท่านก็พูดแบบอย่างนี้แหละบอกว่า ท่านถามหลวงพี่ว่ายายจะทันเห็นหรือเปล่าวะ ท่านพูดอย่างนี้นะ หลวงพี่ก็บอกว่าเห็น คุณยาย หลวงพ่อท่านก็บอกเหมือนกัน ท่านบอกว่าจะสร้างเจดีย์ให้เสร็จเร็วๆ ให้คุณยายได้ทันเห็น ได้ฉลองเจดีย์ คุณยายก็บอกเออๆ ดีๆ ดีเหมือนกัน แต่ยาย ยายว่านะ เจดีย์นี่จะเสร็จเร็วไม่เร็วอยู่ที่เงินนี่แหละ ยายบอกว่าถ้าเงินมาเร็วนะ สร้างเสร็จเร็ว แล้วคุณยายท่านก็บอกว่าเอ้า ถ้าหลวงพ่อสู้ ยายก็จะสู้ด้วยนะ จะสร้างเจดีย์เอาบุญใหญ่ไปกับหลวงพ่อด้วย คือคุณยายท่านพูดอย่างนี้เลยนะฮะ คือท่านก็อยากจะเห็นเจดีย์ แล้วก็ท่านพูดบ่อยว่า ที่กุฎิยายมีพระบรมสารีริกธาตุ มีของศักดิ์สิทธิ์เยอะแยะไปหมดเลย แล้วท่านยังพูดอีกด้วยว่าของแท้นี่นะ พระบรมสาริกธาตุนี่ของแท้ด้วย ตั้งแต่หลวงพ่อบวชมานี่ ไม่รู้ใครถวายบ้าง เยอะไปหมดเลย นี่จะได้เอามาไว้ที่ในเจดีย์ นี่คุณยายท่านก็รอตรงนี้อยู่นะ แล้วท่านก็เลยบอกว่ายายจะสู้ไปด้วย ยายจะสู้ไปด้วย เพราะว่าจะได้เอาบุญ แล้วยายอยากเห็นเจดีย์ไวๆ นะ ก็หลวงพี่ก็เขียนเตือนตัวเองเอาไว้แล้วอ่านสบายๆ แล้วก็จะได้มาเล่าให้ถูก ก็เขียนเอาไว้อย่างนี้นะ พอไปดูเพื่อให้ดูว่าอยู่ไหน หมายถึงนั่งรถออกมานะฮะ เจดีย์ใหญ่ สร้างไวๆ ยายอยากเห็น เร็วหรือช้า ยายบอกว่าเงินจำเป็น ยากแสนเข็ญยายจะสู้ คู่พ่อไป เขากลัวเรา คุณยายเล่าเรื่องเก่าก่อน สมัยหลวงพ่อท่านเป็นนักศึกษานะฮะ คุณยายท่านก็จะบอกว่า เมื่อก่อนหลวงพ่อก็กลัวคุณยายนะฮะ เพราะคุณยายท่านธรรมะละเอียด แล้วก็จริงๆ ก็คือหลวงพ่อท่านเคารพคุณยายแล้วก็เชื่อฟังนั่นเองนะฮะ เขากลัวเรา คุณยายเล่าเรื่องเก่าก่อน เพราะยายสอน จนได้ดี หน้าที่ใหญ่ เป็นเจ้าคุณใหญ่ทั้งคู่ คู่ธรรมกาย ยายยกให้กิจการงาน สมภารดัง บวชใหม่ๆ คนทั่วไปไม่รู้จัก ยายเป็นหลัก ละเอียดหยาบ ตามสอนสั่ง เดี๋ยวนี้เป็นสมภารวัด ดี เด่น ดัง นึกถึงยังปลื้มไม่หาย ศิษย์ยายดี อันนี้ก็เป็นคำปรารภของคุณยายช่วงหลังๆ เวลาท่านพูดถึงหลวงพ่อท่าน พระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้ง ๒ รูป แล้วก็พระเถระทั้งหมดเลย ท่านบอกว่าโอ๊ย เมื่อก่อนนั้นน่ะ เขากลัวเรา แต่เดี๋ยวนี้ยายเห็นว่าหลวงพ่อท่านเป็นเจ้าคุณหมดแล้วนะ ให้ท่านเป็น ออกหน้า เมื่อก่อนบวชใหม่ๆ ก็ไม่มีใครรู้จักหลวงพ่อ ยายต้องเป็นหลักให้ทุกอย่าง เดี๋ยวนี้หลวงพ่อท่านเป็นผู้ใหญ่แล้ว นี่ยายก็จะมาอยู่ข้างหลัง คอยตามเก็บรายละเอียดให้ ทีนี้ คุณยายท่านก็ปลื้มใจพูดถึงหลวงพ่อทีไร ท่านก็จะปลื้มใจทุกที ดีใจว่าหลวงพ่อได้บวชแล้วก็เป็นเจ้าอาวาส แล้วได้สร้างวัดใหญ่ๆ จนกระทั่งมีลูกๆ หลานๆ มานั่งสมาธิกันมากๆ อย่างนี้ แล้วมหาธรรมกายเจดีย์ก็สร้างเสร็จแล้ว คุณยายท่านก็ปลื้มใจ แล้วท่านก็ยังได้พูดให้ ให้พวกเราทุกคนนะฮะได้นึกถึงว่าสิ่งทั้งหมดเหล่านี้ ก็เริ่มต้นมาจากคุณยายท่าน แล้วก็อยากให้ทุกๆ ท่านได้สืบสานต่อตรงนี้ด้วยนะฮะ เมื่อกี้เล่าย้อนไปนิดหนึ่งว่าในรายละเอียดทั้งหมดเลยนี่ เมื่อก่อนนั้นคุณยายท่านจะคอยตามดูหมด ท่านบอกว่าให้หลวงพ่อวิ่งนำหน้า ส่วนยายจะรอคอยเก็บรายละเอียดตามหลัง ซึ่งเมื่อเดือนหรือ ๒-๓ เดือนที่แล้วนี่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็พูดเหมือนกัน ท่านก็บอกว่าเมื่อก่อนมีคุณยายนี่ คุณยายคอยตามเก็บรายละเอียดให้หมดเลย เดี๋ยวนี้หลวงพ่อต้องตามเก็บรายละเอียดเอง เพราะฉะนั้นก็อยากเล่าให้ทุกๆ ท่านลูกๆ หลานๆ คุณยายที่มาวัดนานแล้วนะฮะ ก็ต้องช่วยกันนะฮะ ช่วยกัน ตั้งแต่ชี้แนะ คือทำตัวเองก่อน เป็นเจ้าของวัดก่อน เป็นเจ้าของบ้านก่อน อันที่ ๒ คือตามคนใหม่ๆ มา ตามเชื้อสายธรรมกายมา แล้วคอยชี้แนะ คอยบอก แล้วคอยเป็นต้นแบบให้ด้วยนะ แล้วคุณยายท่านก็คงดีใจแล้วก็ปลื้มใจ พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็จะดีใจ แล้วก็เบาแรงพระเดชพระคุณหลวงพ่อในหลายๆ เรื่องเหมือนกัน ก็อยากให้ทุกๆ ท่านได้ช่วย ช่วยเป็นต้นแบบ แล้วช่วยถ่ายทอดต่อๆ ไปกับข้อมูลข่าวสารหรือข้อปฏิบัติที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้เมตตาสอนทุกครั้งเลย และช่วยบอกต่อๆ ไปด้วย สำหรับท่านที่ไม่ได้มาในวันนี้ ก็สุดท้ายนี้ก็ หลวงพี่ก็ขออนุโมทนากับบุญกุศลที่ทุกๆ ท่านได้ทำมา จะเป็นสร้างกฐิน เออ ทอดกฐินสามัคคีที่ผ่านมาก็ดี สร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ทอดผ้าป่าเพื่อสร้างปูชนียสถาน เส้นทางของพระมงคลเทพมุนีของหลวงพ่อท่านก็ดี แล้วก็บุญบารมีทุกๆ ส่วนที่ทุกๆ ท่านได้ทำมาอย่างดี และจะได้ทำยิ่งๆ ขึ้นไป ก็ขออนุโมทนาให้ทุกท่านปรารถนาสิ่งใดอันเป็นไปเพื่อการสร้างบารมี ขอความปรารถนานั้นให้สำเร็จโดยง่าย โดยเร็วพลันทุกท่านเทอญ (สาธุ) (หมด 1/A) PAGE PAGE 1 หน้า FILENAME \p L:\ต้นฉบับบทเทศน์\2544\ตุลาคม\44-10-14 EW-AAT.doc