การได้ศึกษาวิชชาธรรมกายเป็นของยาก
ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ ผู้เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด กราบนมัสการพระมหาเถระ พระเถรานุเถระ นมัสการเพื่อนสหธรรมิกทุกรูป เจริญพร สามเณร อุบาสก อุบาสิกา และสาธุชนลูกหลานคุณยายทุกท่าน (สาธุ)
วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๔๔ เป็นวันพระข้างแรม แม้คืนนี้พระจันทร์จะหายไป แต่ความจริงแล้วพระจันทร์ก็คงมีอยู่ เพียงแต่เรามองไม่เห็น คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง แม้ท่านจะละสังขารไป แต่ถ้าเราดูให้ดี ก็จะเห็นคุณยายที่กลางกายของพวกเราทุกคน
วันนี้นับเป็นวันที่ ๑๕๙ ของการบำเพ็ญกุศล เพื่อน้อมนำบุญที่เกิดขึ้นนี้บูชาธรรมแด่คุณยาย นับเป็นความเมตตาที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านให้โอกาสพวกเราได้จัดงานบำเพ็ญกุศลนี้ขึ้น เพื่อพวกเราทุกคนจะได้บุญจากคุณยาย พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านเคยกล่าวไว้ว่าคุณยายเป็นจุดเชื่อมระหว่างเรากับบุญ และทำที่ยาย ได้ที่เรา
ในพระไตรปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สัลเลขสูตร มีใจความตอนหนึ่งกล่าวไว้ว่า ทานที่บุคคลถวายแก่ผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะ มีผลมากกว่าทานที่ให้แก่คนนอกศาสนา ที่ได้สมาบัติ ๘ แม้มีอภิญญา ๕ ก็ตาม
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรัสไว้ว่าทักขิณามีผลคูณด้วยแสนโกฏิ ทายกพึงหวังได้ เพราะให้ทานแก่คนนอกศาสนา ผู้ปราศจากความยินดีในกามทั้งหลาย แต่ทักขิณามีผลนับไม่ถ้วน คำนวณไม่ถูก ทายกพึงหวังได้ เพราะให้ทานแก่ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล คุณยายเป็นประดุจดั่งพระเจดีย์ เป็นที่ประดิษฐานพระรัตนตรัย มีความบริสุทธิ์ ทั้งกาย วาจา ใจ กายท่านเป็นที่รองรับวิชชาธรรมกาย ดังนั้นใครทำบุญกับคุณยาย ย่อมได้บุญมากมายมหาศาล นับไม่ถ้วน คำนวณไม่ถูก คุณยายท่านเป็นทั้งต้นบุญนำหมู่คณะสร้างบารมี เป็นทั้งต้นแบบให้พวกเราฝึกฝนตนเอง
สมดังที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ได้กล่าวยกย่องคุณยายไว้ว่า “หนึ่งไม่มีสอง” กว่าคุณยายจะได้ยินคำ ๆ นี้ท่านจะต้องทุ่มเทฝึกฝนตนเองชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพันทีเดียว ถ้าเราหยิบยกเอาคุณธรรมแม้เพียงสักอย่างหนึ่งของคุณยาย มาฝึกฝนตามท่านไป ไม่แน่ว่าเราจะฝึกฝนตามท่านได้หรือเปล่า เพราะคุณธรรมแต่ละอย่างคุณยายท่านทำได้อย่างละเอียดลึกซึ้ง ไม่ธรรมดา อย่างเช่น ความสะอาด คุณยายท่านจะทำหมด ทั้งซ้าย ขวา หน้าหลัง ล่างบน แล้วก็นอกใน แสดงถึงใจที่ละเอียด ทำไปใจก็ใสสว่างขึ้น เราเองยังทำไม่ได้ขนาดนั้น จะขอนำเหตุการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้มีโอกาสได้เห็นคุณยาย และข้อคิดที่ได้มาเล่าให้ฟัง
เมื่อปี ๒๕๓๑ ได้มาบวชธรรมทายาท ระหว่างการอบรมก็มีการรับบุญ บุญสถานที่ บุญห้องน้ำ บุญอาหาร แล้วก็บุญไปช่วยโรงครัว ในสมัยนั้นปลากระป๋องเป็นส่วนประกอบหลักของอาหารแทบทุกมื้อ เพราะในยุคนั้นวัดเรารัดเข็มขัด บางวันต้องไปรับบุญเปิดปลากระป๋องที่โรงครัว บางครั้งก็จะเห็นคุณยาย เห็นท่านแล้วรู้สึกว่าคุณยายท่านเป็นบุคคลที่สูงส่ง คุณยายท่านจะเดินตรวจงานที่โรงครัว ก็ได้ข้อคิดว่าคุณยายท่านดูแลเอาใจใส่เรื่องอาหารการกินดีอย่างนี้ แสดงว่าใครก็ตามที่มาอยู่วัด มาอาศัยวัด มาสร้างบารมีที่วัดคงไม่อด ไม่ต้องห่วงเรื่องอาหารการกิน สามารถสร้างบารมีได้อย่างสะดวก นี่ถ้าคนมาวัดเป็นล้านคน คุณยายท่านสามารถเลี้ยงคนได้ทั้งล้านคนได้แน่
พอบวชเป็นพระ ก็ได้รับบุญพิเศษอีก ไปอยู่ยาม เพราะช่วงนั้นมีผู้ที่เข้าใจผิด คิดจะมาเผาวัด ซึ่งกุฏิพระนี่เป็นหลังคาจาก จึงต้องเตรียมน้ำเอาไว้ให้เต็มโอ่ง แล้วก็เรียงโอ่งเป็นแถว ๆ ข้างกุฏิ ถ้ามีเหตุจะได้ใช้เอาไว้ดับไฟ แม้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ก็ไม่เคยได้ยินคุณยายท่านหวั่นไหว ตรงกันข้ามท่านกลับตั้งใจสร้างบารมีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ด้วยการเป็นประธานทอดกฐินครั้งแรกของคุณยาย เป็นกฐิน ๘๐ ปีคุณยาย หลวงพี่ยังได้เก็บใบอนุโมทาบัตร อนุโมทนาบัตร ซึ่งเกิดจากการได้ร่วมทำบุญทอดกฐินครั้งแรกของคุณยายเอาไว้ ในตอนนั้นทุ่มสุดตัวหมดกระเป๋า ๑๔๙ บาท เนื่องจากเรียนหนังสืออยู่ ยังไม่ได้ทำงาน จึงมีเงินไม่มาก แต่ก็ยังดีใจที่ยังทำได้ ร่วมบุญทอดกฐินครั้งแรกของคุณยาย
หลังจากที่อบรมธรรมทายาทแล้ว ก็มาวัดเรื่อย ๆ ได้มีโอกาสมาร่วมทำบุญกับคุณยายอีก เวลาไปกราบคุณยาย เห็นท่านสะอาด ทั้งเสื้อผ้าก็สะอาดเรียบร้อย สิ่งแวดล้อม บริเวณห้องก็สะอาด คุณยายท่านยิ้มแย้มเบิกบานอยู่เสมอ แม้จะต้องรับแขกเป็นจำนวนมาก คุณยายท่านจะสอน คำสอนของท่านเข้าใจง่าย เป็นคำสั้น ๆ ใส ๆ แต่ว่ามีพลัง คุณยายท่านจะสอนให้เราละชั่ว เพราะว่าคุณยายเคยไปช่วยพ่อในนรกมาแล้ว แสดงว่านรกมีจริง คุณยายสอนให้เราทำดี ให้สร้างบุญสร้างกุศล เพราะว่าคนเราตายไปแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้ นอกจากบุญและบาป
คุณยายสอนให้ทำจิตใจให้ผ่องใส ก่อนจะทำบุญ คุณยายจะให้นั่งสมาธิ คุณยายจะคุมบุญให้ คุณยายจะปลูกฝังให้เรามีสัมมาทิฐิ ท่านบอกว่าคนเราตายแล้วไม่สูญ ตายแล้วยังต้องเกิดอีก คำพูดของคุณยายจะมีแต่เรื่องบุญเรื่องกุศล แสดงว่าใจของท่านผูกพันอยู่กับเรื่องบุญ ผู้ที่มากราบคุณยายหลาย ๆ ท่านก็จะมาขอพึ่งบารมีให้คุณยายช่วย มีโยมป้าอยู่ท่านหนึ่งท่านเล่าให้ฟังว่าเกือบ ๒๐ ปีที่แล้ว โยมป้าท่านนี้เคยมากราบขอพรคุณยาย ขอทีเดียว ๔ อย่างเลย คือ
๑. ขอให้หายจากโรคที่เป็นอยู่ โยมป้าท่านนี้ ตอนนั้นป่วยเป็นโรคมะเร็งในระยะแรก ต่อมาไม่นานก็หาย ปัจจุบันอายุ ๗๕ ปีแล้ว
ข้อ ๒. ขอให้มีบ้านเป็นของตัวเอง เนื่องจากตอนนั้นยังต้องเช่าบ้านอยู่ ภายหลังไม่นานก็มีบ้านเป็นของตัวเอง แม้จะหลังเล็กสักหน่อย
ข้อ ๓. ขอให้ลูก ๆ อยู่ในโอวาท เป็นคนดี มีการศึกษาสูง โยมป้าคนนี้มีลูกอยู่ ๕ คน จบปริญญาโท ๒ คน
ข้อสุดท้ายนี่ ขอให้มีดวงตาเห็นธรรม ให้ปฏิบัติธรรมได้โดยสะดวก แล้วก็ได้เผยแผ่วิชชาธรรมกาย
ปฏิบัติธรรมได้ผลดีขึ้น แล้วก็ทำหน้าที่ผู้นำบุญ จนกระทั่งปัจจุบันนี้ไม่ไหว เพราะสังขารไม่ให้ หลาย ๆ วัดได้ขอให้โยมป้าท่านนี้ไปช่วยงาน โยมป้าท่านนี้ก็นำแบบอย่าง รูปแบบของวัดเราไปใช้ เช่น การจัดรองเท้าให้เป็นระเบียบ ทำให้ใคร ๆ ก็บอกว่าโยมป้าท่านนี้เป็นลูกศิษย์วัดพระธรรมกาย
ยังมีโยมอีกท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เคยปวดเป็นโรคกระเพาะ เป็นหนัก ถึงขนาด ขออภัยนะ ถ่ายเป็นเลือด ก่อนหมดสติไปนี่ เห็นหลวงปู่วัดปากน้ำมาหา โยมท่านนี้ศรัทธาในตัวหลวงปู่วัดปากน้ำมาก เพราะว่าชีวิตเจริญก้าวหน้าขึ้นมาได้ เพราะได้ขอบารมีหลวงปู่วัดปากน้ำให้ท่านช่วย ญาติ ๆ ก็นำส่งโรงพยาบาลเข้าห้องไอซียู ระหว่างนั้นญาติก็โทรศัพท์บอกลูกสาวซึ่งอยู่คนละจังหวัดให้ทราบ พอดีวันนั้นลูกสาวมาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย เมื่อรู้ว่าพ่อป่วยจึงอธิษฐานจิตให้คุณยายช่วย
ภายหลังโยมท่านนี้เล่าให้ลูกสาวฟังว่าเมื่อเข้าห้องไอซียูไม่นาน ก็รู้สึกตัว เห็นคุณยายมาหา คุณยายท่านบอกว่าให้ไปเอารากของต้นลิ้นฟ้ามาต้มกิน หลวงพี่ก็ไม่รู้จักนะมันเป็นยังไง หลังจากนั้นไม่กี่วัน อาการก็ดีขึ้น ออกจากห้องไอซียูมาอยู่ห้องพิเศษ แล้วก็สั่งให้ญาติ ๆ ไปต้มยาที่คุณยายได้บอกไว้มากิน ไม่นานก็ออกจากโรงพยาบาล กลับบ้านได้
พอปี ๒๕๓๗ ก่อนที่จะบวชครั้งที่ ๒ เย็นวันหนึ่ง เดินมาที่ศาลาดุสิตกับเพื่อน ๑ คน แล้วก็รุ่นน้องอีก ๑ คน พอดีคุณยายท่านเดินผ่านมา จึงกราบเรียนคุณยายว่า คุณยายพวกผม ๓ คนนี้จะบวชครับ แล้วก็ขอพรกับคุณยาย คุณยายท่านก็ให้พรสั้น ๆ ว่า “ขอให้คุณได้บวช” พวกเรา ๓ คนก็รับ “สาธุ” ครั้นคุณยายท่านเดินจากไปไม่นาน เรา ๓ คนต่างคนต่างงง เอ๊ะ เรา ๓ คนก็กำลังจะบวชอยู่แล้ว ทำไมคุณยายจึงให้พรอีกว่า ขอให้คุณได้บวช ปัจจุบันเพื่อนท่านนั้นก็ยังบวชเป็นพระอยู่ แต่ว่ารุ่นน้องท่านนั้นหลังจากจบการอบรมก็ไปศึกษาต่อปริญญาโท เราเองยังตรองตามท่านไม่ทัน คุณยายท่านรู้จักเราดีกว่าเรารู้จักตัวเราเองเสียอีก
หลวงพ่อท่านเคยกล่าวไว้ว่าการได้ยินเรื่องราวของคุณยาย แม้จะเป็นเรื่องเก่าก็ตาม ทุกครั้งจะทำให้ใจเราสูงขึ้น มีกำลังใจขึ้น ก็จะขอนำประวัติของคุณยาย ซึ่งหลาย ๆ ท่านก็คงได้ยินได้ฟังมาแล้ว ทุกตอนประวัติของคุณยายนั้นสามารถนำมาฝึกฝนตนเองได้ ก็เลยขอนำมาเล่าเพียงบางตอน
เมื่อมีข่าวลือว่าหลวงปู่วัดปากน้ำท่านสามารถสอนคนให้เข้าถึงธรรมกายได้ เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว สามารถไปนรก ไปสวรรค์ ไปนิพพาน ไปพบญาติที่ตายแล้วก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไปจับมือถือแขนกันก็ได้ ไปตกนรกก็สามารถไปช่วยได้ ขึ้นสวรรค์ก็เอาบุญไปให้ได้
เมื่อคุณยายได้ยินข่าวนี้ท่านก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง ท่านเลยตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะออกจากบ้านไปศึกษาวิชชาธรรมกาย ตัดใจลาแม่และพี่น้อง โดยมอบทรัพย์สมบัติ ไม่ว่าจะเป็นที่ดิน แก้วแหวนเงินทองถอดยกให้พี่น้องไปหมด เหลือเพียงแต่ร่างกายที่แข็งแรง จิตใจที่แข็งแกร่ง และมโนปณิธานอันแน่วแน่ที่จะไปศึกษาวิชชาธรรมกาย เรื่องราวตอนนี้ทำให้นึกถึงประวัติของพระมหากัปปินะ ก่อนบวชเป็นพระราชา ครั้นพอได้ยินข่าวว่าพระรัตนตรัยเกิดขึ้นแล้ว ถึงกับสละราชสมบัติออกบวช จนกระทั่งในที่สุดก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ นี่เป็นลักษณะของผู้มีบุญ มีใจเด็ดเดี่ยว
อีกตอนหนึ่งคุณยายท่านบอกว่าพอเข้าถึงธรรมกายแล้ว มีความสุขจริง ๆ ต่อให้ใครเอาทองคำหล่อสูงเท่าตัวท่านมาแลก และบอกให้ท่านเลิกนั่งธรรมะ ท่านก็ไม่เอา อย่าว่าแต่เท่านั้นเลย เท่าไหนท่านก็ไม่เอา หลวงปู่วัดปากน้ำจะคอยซักถามคุณยายอยู่เสมอ เช่นออกไปที่หอฉัน ใจอยู่ตรงกลางหรือเปล่า คุณยายจึงต้องเอาใจไว้กลางกายตลอด ไม่ให้คลาดเคลื่อนทั้งกลางคืนกลางวัน จนกระทั่งความรู้ลึกซึ้งไปเรื่อย ๆ การอยู่ทำภาวนากลางคืนออกเช้าเป็นปี ถ้าจิตใจร่างกายไม่แข็งแรง ไม่เป็นเหล็กเป็นเพชรจริง ๆ แล้วละก็ อยู่ได้ยาก เพราะเป็นช่วงระยะเวลายาวนาน แต่สำหรับคุณยายแล้ว ท่านบอกว่าถามกันตอบกัน สนุกมาก ศึกษาค้นวิชชาไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งสงครามไม่มีความหมาย ในช่วงนั้นเองความเป็นอยู่ลำบาก แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะเก่าและผุจนขาดไม่มีเปลี่ยน อาหารขาดแคลนไม่เพียงพอ ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนั้นยังเกิดน้ำท่วมใหญ่ทั่วประเทศ แต่คุณยายท่านก็มีความเพียร และผ่านมาได้ด้วยดี หลังจากหลวงปู่วัดปากน้ำท่านมรณภาพ บรรดาผู้ที่ทำวิชชาต่างก็แยกย้ายกันไป บางท่านก็สอนธรรมปฏิบัติอยู่ตามกุฏิ อยู่ตามบ้าน ในบริเวณวัดปากน้ำ บางท่านก็สึกไปเป็นฆราวาส บางท่านก็ย้ายวัดไปอยู่ที่อื่น แต่สำหรับคุณยายแล้วท่านมีความเคารพมีความกตัญญู ท่านปฏิบัติตามคำสั่งของหลวงปู่วัดปากน้ำ ที่จะเผยแผ่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก คุณยายท่านสามารถสร้างบารมีได้ตลอดรอดฝั่ง จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต
พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านเคยกล่าวถึงความยากของพวกเรา ๔ อย่างเอาไว้คือ
๑. การได้เกิดเป็นมนุษย์ เป็นการยาก เราคงเคยได้ยินได้ฟังมาแล้วว่ากว่าจะได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นเป็นการยากเพียงใด แต่การที่พวกเราได้เกิดมาเป็นมนุษย์ แล้วมาได้สร้างบารมีเป็นทีม หมู่คณะใหญ่ ๆ อย่างนี้เป็นการยากแสนยาก ยิ่งกว่ายาก
ยากที่ ๒. คือการที่ได้มาถึงหลวงพ่อ และได้มาสร้างบารมีกับหลวงพ่อ ๒ ยากแรกนี้เราคงผ่านมาแล้ว แต่ ๒ ยากหลังนี่ซิ เราจะผ่านกันได้หรือเปล่า
ยากที่ ๓. ก็คือการสร้างบารมีได้ตลอดรอดฝั่ง เป็นการยาก บางท่านสร้างบารมีได้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ บางท่านก็กระท่อนกระแท่น แต่สำหรับคุณยายแล้วท่านสร้างบารมีได้ตลอดรอดฝั่ง สร้างได้อย่างเต็มที่
ยากสุดท้ายข้อที่ ๔. ก็คือการได้ศึกษาวิชชาธรรมกายเป็นการยาก เราคงได้ยินมาแล้วว่ากว่าจะมีการบังเกิดขึ้นของหลวงปู่วัดปากน้ำเป็นการยาก กว่าจะมีการบังเกิดขึ้นของวิชชาธรรมกายเป็นการยาก แม้ผู้ที่ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายแล้ว บางท่านก็ศึกษาได้ไม่ตลอด
หลวงพี่ได้เคยมีโอกาสไปต่างจังหวัด เคยไปเจอหลวงปู่ท่านหนึ่ง อายุ ๑๐๓ ปี แต่ปัจจุบันท่านมรณภาพแล้ว หลวงปู่ท่านนี้เคยเล่าให้ฟังว่าเมื่อปี ๒๔๙๖ ท่านได้ไปที่วัดปากน้ำ ไปปฏิบัติธรรมในสมัยที่หลวงปู่วัดปากน้ำยังมีชีวิตอยู่ ท่านปฏิบัติธรรมจนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย แล้วก็สามารถแก้โรคได้ ในสมัยนั้นผู้ที่เจ็บไข้ได้ป่วย จะเขียนอาการของโรคใส่ที่เศษกระดาษ หลวงปู่ท่านนี้ก็จะรับบุญ นำกระดาษเหล่านั้นมาอ่านดู แล้วก็จะนั่งเข้าที่ แก้โรคไป เสียดายที่ท่านอยู่ที่วัดปากน้ำเพียงแค่ ๒ หรือ ๓ ปี ท่านก็ได้ละการปฏิบัติธรรมแบบนี้ แล้วก็ไปปฏิบัติธรรมแบบอื่นแทน ไม่มีการสูญเสียใด ๆ ที่จะยิ่งใหญ่ไปกว่าการสูญเสียโอกาสที่ได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย
คุณยายท่านตลอดเวลา ตลอดชีวิตของท่านนั้นได้ใช้วิชชาธรรมกาย ช่วยแก้ไขทุกข์มนุษย์ที่เรารู้ที่เราเห็นก็มากมาย แต่ที่เราไม่รู้ไม่เห็นอีกไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ดังนั้นสมควรที่เราควรจะตอบแทนคุณท่านด้วยอามิสบูชา และปฏิบัติบูชา ช่วยกันสร้างสิ่งที่คุณยายปรารถนา อยากจะเห็นมหาธรรมกายเจดีย์ สภาธรรมกายสากล และมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีสำเร็จ เป็นที่รองรับผู้ที่จะมาประพฤติปฏิบัติธรรม เข้าถึงพระธรรมกาย
ก่อนที่เราจะได้ปฏิบัติบูชา ทำใจหยุดใจนิ่ง ก็ขอน้อมนำโอวาทคุณยาย จากหนังสือคำสอนยายเล่ม ๓ มาฝากในบทความที่ว่า ตามยายให้ทัน ถ้ากลัวว่าจะตามยายไม่ทัน ต้องรีบทำให้บริสุทธิ์ที่สุด ต้องมีความเพียรและอดทน
จากนี้ไปเราจะได้ทำใจให้บริสุทธิ์ ทำหยุดทำนิ่งกันทุกคน
*********************************** จบ ***********************************