บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการ ในบุญสถานที่คุณยายให้กำเนิด

(ม้วน 1/A) พระวรเทพ : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงคุณอันไม่มีประมาณเหนือเกล้า กราบนมัสการพระเถรานุเถระที่เคารพอย่างสูงทุกรูป สวัสดีเพื่อนสหธรรมิกทุกท่าน เจริญพรสามเณร อุบาสก อุบาสิกา และผู้มีบุญลูกหลานยายทุกท่าน (สาธุ) การศึกษาธรรมะ การได้ฟังธรรม การปฏิบัติธรรม ถือว่าเป็นวิชชาของชีวิต หนทางที่เรากำลังปฏิบัติอยู่นี้ เป็นหนทางอันประเสริฐ เป็นหนทางของพระอริยเจ้า วิชชาที่เรากำลังเรียนอยู่นี้เป็นวิชชาอันประเสริฐ เป็นวิชชาอันสูงสุดของมนุษย์ ที่มนุษย์จะพึงพบได้ เราเรียนวิชชานี้ได้เราจะได้เป็นยอดคน ยอดมนุษย์ การปฏิบัติธรรมเป็นกรณียกิจคือกิจที่ควรทำ มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหาหนทางของพระนิพพาน เป็นภารกิจหลักที่สำคัญอย่างยิ่งของพวกเราทุกคนที่ได้เกิดมาแล้วของมนุษย์ มวลมนุษยชาติทั้งหลาย ที่ได้เกิดมาแล้วจะต้องทำพระนิพพานให้แจ้ง ทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป นี่คือกิจอันยิ่งใหญ่ของการที่เราได้เกิดมาเป็นมนุษย์ พระรัตนตรัยนี่เป็นรัตนะอันเกษมสูงสุด เป็นที่พึ่งและที่ระลึกอันสูงสุดของพวกเราทั้งหลาย และของสรรพสัตว์ทั้งปวง การแสวงหาพระรัตนตรัย ชื่อว่าเป็นการแสวงหาอริยทรัพย์อันประเสริฐสุด ไม่มีการแสวงหาอื่นใดที่จะดียิ่งไปกว่านี้อีกแล้ว เพราะรัตนะใดๆ ในโลกนี้หรือรัตนะในสุคติโลกสวรรค์ที่จะเสมอด้วยพระรัตนตรัยนั้นไม่ได้เลย พระผู้มีพระภาคเจ้าท่านทรงตรัสว่าศรัทธาเป็นทรัพย์อันประเสริฐของคนในโลกนี้ ผู้ใดมีศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ผู้นั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้มีอริยทรัพย์อันประเสริฐ เป็นผู้ไม่ขัดสน เป็นผู้มีชีวิตที่ไม่เปล่าประโยชน์ ดังนั้นผู้มีปัญญา ผู้รู้ทั้งหลายพึงตามรักษาศรัทธา และแสวงหารัตนะอันประเสริฐนั้น รัตนะหรือทรัพย์ที่ว่าเป็นเครื่องปลื้มใจทั้งในโลกนี้และโลกนี้ รัตนะใดๆ ก็ไม่เทียบเท่ากับพระรัตนตรัย เพราะพระรัตนตรัยเป็นรัตนะที่นำออกจากทุกข์ ให้ได้เข้าถึงความสุขอันเป็นนิรันดร์ เพราะพระรัตนตรัยเป็นรัตนะที่นำออกจากทุกข์ ให้ได้เข้าถึงความสุขอันเป็นนิรันดร์ เป็นรัตนะเป็นนะ ไม่ใช่รัตนะตาย ฉะนั้นผู้รู้ ผู้มีปัญญาทั้งหลาย เขาจะตามแสวงหา ต่างแสวงหาอริยทรัพย์ภายในคือพระรัตนตรัยโดยการปฏิบัติศีล สมาธิ ปัญญา ทำศีล สมาธิ ปัญญาให้เกิดขึ้น ให้ยิ่งขึ้น เป็นอธิศีล อธิจิต แล้วก็อธิปัญญา พระรัตนตรัยนั้นอยู่ในศูนย์กลางกายของเรานี่เอง พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ อยู่ตรงกลางกายมนุษย์ ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ๓ อย่างนี้รวมกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวเรียกว่าพระรัตนตรัย เป็นรัตนะอันวิเศษประเสริฐสุดนะ รัตนะอื่นใดที่จะมาเสมอเหมือนหรือเทียบเท่าหรือประเสริฐยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว นี่ดังนั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านทรงตรัสว่าผู้ใดมีศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ผู้อื่นย่อมเป็นผู้ได้ชื่อว่าได้อริยทรัพย์อันประเสริฐ นะ เป็นผู้ที่ไม่สับสน มีชีวิตที่ไม่เปล่าประโยชน์ ในช่วงปีพุทธศักราช ๒๕๓๑ หลวงพี่ก่อนจะเข้ามาที่วัดพระธรรมกายนี่ ก็ได้มีหนังสือไว้อ่านอยู่ ๒ เล่มด้วยกัน หนังสือของทางวัดนะ เล่มแรกก็เป็นหนังสือก่อนไปวัด เล่มที่ ๒ ก็คือคนไทยต้องรู้ และเมื่อได้อ่านได้ศึกษาหนังสือทั้ง ๒ เล่มนี้แล้ว หลวงพี่ก็เกิดความศรัทธา ศรัทธาเลื่อมใสในข้อวัตรปฏิบัติ ประทับใจแล้วก็สนใจที่จะปฏิบัติธรรม แล้วจึงได้ลงมือปฏิบัติธรรมโดยอาศัยหนังสือทั้ง ๒ เล่มนั้นเป็นพื้นฐาน และในช่วงรับราชการทหาร อยู่ที่มณฑลทหารบกที่ ๒ ค่ายจักรพงศ์ จังหวัดปราจีนบุรี ชีวิตทหารก็ต้องบากบั่นอดทน ต่อสู้ อยู่ในระเบียบ อยู่ในวินัยนั่นแหละนะ และในเมื่อขณะใช้ชีวิตรับราชการทหารอยู่ ก็ได้พบหนังสืออยู่เล่มหนึ่งนะ และหนังสือนั้นมีภาพที่เห็นแล้วรู้สึกมีความประทับใจนะ ปรากฏอยู่ในหนังสือเล่มนั้น เป็นภาพที่ใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบนะ มีระเบียบ มีวินัย มีความอดทน แต่ชีวิตนั้นไม่ต้องไปต่อสู้กับใครนะ แต่ดูแล้วเป็นการต่อสู้กับกิเลส แล้วก็เห็นภาพนั้นแล้วรู้สึกว่าเออ เป็นความสงบที่แท้จริงนะ ภาพนั้นมีอยู่ ๒ ภาพด้วยกัน ก็คือภาพแรกเป็นภาพหน้าโบสถ์ของวัดพระธรรมกาย ภาพที่ ๒ เป็นภาพเกาะกลางน้ำหลังโบสถ์วัดพระธรรมกาย ภาพแรกนั้นก็เป็นภาพที่มีภาพใหญ่ทีเดียวอยู่ตรงกลาง หน้าโบสถ์นั้นมีภาพพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาพใหญ่เลย แล้วก็มีคณะพระภิกษุสงฆ์นี่ยืนนะ เหลืองอร่ามเป็นแถวเต็มไปหมดเลย ตลอดจนสาธุชนอุบาสก อุบาสิกาแต่งสีขาวพราวสะพรั่ง ดูแล้วสวยงาม สง่างาม มีความน่าศรัทธา คราวนั้นคิดว่าสาธุชนคงเป็นแสนเลยทีเดียวนะตอนนั้น อีกภาพหนึ่งคือเกาะกลางน้ำหลังโบสถ์วัดธรรมกายนี่ ก็มาทราบภายหลังว่าเป็นพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระภาวนาวิริยคุณนะ ที่ท่านนั่งอยู่ตรงกลาง แล้วก็มีพระภิกษุนี่นั่งเป็นแถวเลยนะ เต็มไปหมดเลย คงเป็นนับเป็นพันๆ รูปทีเดียว เมื่อหลวงพี่ได้เห็นภาพทั้ง ๒ ภาพนั้นแล้ว ก็รู้สึกว่ามีความปลื้มปีตินะ เหมือนกับว่าโอ้ เรานี่รอเวลานี้มานานแสนนาน ก็เลยมีความศรัทธาเป็นอย่างยิ่ง ปรารถนาว่าถึงอย่างไรแล้วจะต้องมาที่วัดพระธรรมกายให้ได้ โดยภาพที่เห็นนี่แหละนะ แล้วในขณะนั้นก็มีความสุขมากนะ มีความปลื้มปีติเป็นอย่างยิ่งทีเดียว ปรารถนาว่าจะต้องมาบวช แล้วก็มาปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย ช่วยทำความเจริญรุ่งเรืองเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ยิ่งๆ ขึ้นไป จนกระทั่งมาถึงปีพุทธศักราช ๒๕๓๓ ก็ได้เข้าวัดปฏิบัติธรรมสมความตั้งใจที่ปรารถนา เข้าวัดครั้งแรกก็รู้สึกปลื้มปีติดีใจเป็นอย่างยิ่งทีเดียว มีความสุขใจ อิ่มใจ ประทับใจ จนน้ำตานี่นะแห่งความปีติไหลมาเลยทีเดียว ได้เห็น เมื่อมาถึงประตูซุ้มโค้ง ซุ้มโค้งสมัยก่อนวัดพระธรรมกายใช้สภาหลังจากนะ มาถึงประตูซุ้มโค้งนี่ก็จะมีข้อความตัวหนาอย่างใหญ่ทีเดียวว่าเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี และเมื่อมาถึงก็รู้สึกว่าโอ้ เรานี่มีความสุขจริงเลยนะ เหมือนกับว่ามีความคุ้นเคยหรือว่าจากไปนาน แล้วก็รู้สึกมีความอบอุ่นคล้ายกับว่าเคยอยู่ที่นี่มาก่อนอย่างนั้นน่ะ แล้วก็รู้สึกว่าเรานี่มาช้าไปอีก เพราะว่าเห็นนักสร้างบุญสร้างบารมี เด็กตัวเล็กๆ นิดเดียวเองนะ มาเป็นเจ้าหน้าที่ก็ดี มาทำบุญก็ดีนะ ดังนั้นก็ปรารถนาทีเดียวว่าจะต้องมาบวชที่วัดพระธรรมกายให้ได้ เมื่อมาถึง ถึงได้พบเห็นนะต่างๆ เลย ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ ในเรื่องของสถานที่ เรื่องอาหาร เรื่องบุคคล ตลอดจนธรรมะ ทุกอย่างล้วนแล้วสัปปายะ ทั้งนั้นเลยทีเดียวนะ อาคาร สถานที่ก่อสร้าง โบสถ์ ศาลา กุฏิ ห้องน้ำ ห้องส้วมนะ คูถนนหนทาง ต้นไม้ ดูแล้วมีความร่มเย็น สงบร่มรื่นนะ สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยปลอดภัยนะ ดูแล้วสมถะ หลังคาหลังจากนี่ แม้แต่พระก็อยู่กุฏิหลังคาจากนะ สัปปายะ เหมาะสมในการปฏิบัติธรรม เรื่องอาหาร น้ำดื่ม ยาก็มีให้พร้อมทีเดียว บริการ มีความสุขมากเข้าวัดครั้งนั้น แล้วก็ประทับใจในเรื่องของบุคคล บุคคล บุคลากรในวัดนี้ไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ตลอดจนสาธุชนที่ได้เข้าวัด พระภิกษุสามเณรที่วัดนี่ ได้มาเห็นครั้งแรกก็รู้สึกปีตินะ ปีติใจในการเดิน การกิจวัตรอะไรก็ดี มีเป็นระบบระเบียบเรียบร้อย มีระเบียบ มีวินัย มีความเคารพ มีความอดทน เรียบร้อยนะ สะอาด สงบ ดูแล้วมีความบริสุทธิ์ สง่างาม ได้ทราบว่าทุกรูปทุกคนนี่ มีความศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ตั้งใจบวชนะ เออ ตั้งใจถึงกับขนาดที่ว่าอุทิศชีวิตมาสร้างบารมีร่วมกันอยู่ที่วัดพระธรรมกาย แม้กระทั่งสาธุชนเองที่ได้เข้าวัด ก็ให้ความเคารพกับพระภิกษุสามเณร ตลอดจนมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยนะ มีความอ่อนน้อมถ่อมตน แล้วก็อดทนเป็นอย่างดี นี่หลวงพี่ก็ประทับใจนะ ประทับตลอดจนปฏิปทาในการปฏิบัติธรรมของพระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา สาธุชนตลอด มาทราบว่าคุณยายของเรานี่ คุณยายอาจารย์นี่ ท่านรักการปฏิบัติธรรมมากนะ รักการปฏิบัติธรรมมาก กลางวัน ๖ ชั่วโมง กลางคืนนี่ ๖ ชั่วโมง พระภิกษุ สามเณรก็เช่นกันนะ ๖ ชั่วโมงเป็นอย่างน้อยได้ทราบมา หรือว่าอย่างน้อยนี่ ๓ ชั่วโมงเป็นต้น เมื่อได้เข้าวัดมาเป็นประจำก็มีความประทับใจนะในทุกสิ่งทุกอย่างทั้งสถานที่ อาหาร บุคคล ธรรมะ เป็นที่สบาย วัดพระธรรมกายสร้างความศรัทธาในพระรัตนตรัยให้บังเกิดขึ้นแก่ผู้ที่ยังไม่ได้ศรัทธา ผู้ที่ศรัทธาแล้วก็ทำให้ศรัทธายิ่งขึ้น วัดพระธรรมกายนี่ชักชวนปลูกฝังผู้ที่ยังไม่ได้ทำทานให้ได้ทำทานยิ่งขึ้น หรือว่าผู้ที่ทำทานแล้วก็ให้สนับสนุนนะ มีโครงการให้ทำทานยิ่งขึ้นไป วัดพระธรรมกายได้ชักชวนปลูกฝังผู้ที่ยังไม่ได้รักษาศีล ให้ได้มีโอกาสมารักษาศีลมาอบรมนะ ตลอดจนผู้ที่รักษาศีลอยู่แล้ว ก็มีโครงการต่างๆ นะที่จะทำให้ได้รักษาศีลยิ่งขึ้นไป วัดพระธรรมกายเช่นกันนะ เน้นการปฏิบัติธรรมอันดับหนึ่งเลยทีเดียวนะ เน้นการปฏิบัติธรรมเป็นอันดับหนึ่งเลยทีเดียวน่ะ ว่าธรรมกายคือเป้าหมายชีวิต โลกจะสุขสันต์ถ้าทุกท่านเข้าถึงพระธรรมกาย ตลอดจนส่งเสริมสนับสนุนให้ทุกคน ทุกชาติ ทุกภาษา ให้รักการปฏิบัติธรรมนี่ ซึ่งผลงานที่ได้ประจักษ์เกิดขึ้นล้วนแล้วได้รับการถ่ายทอดคุณธรรมมาจากคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ไม่เคยพูดว่าวัดนี่สร้างเสร็จเพราะคุณยาย นี่คือน้ำใจของคุณยายอาจารย์ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังแห่งความสำเร็จของวัดพระธรรมกายทั้งหมด บุญนี่คือสิ่งที่ทำให้จิตใจสูงขึ้น มีความสบาย สงบ สะอาด แล้วก็เป็นสุข ตรงกันข้ามกับบาป คือสิ่งที่ทำให้คุณภาพจิตเสียไป มีความไม่สะอาด เดือดร้อนเศร้าหมองเป็นทุกข์ หลวงพี่เข้าวัดพระธรรมกายมา ก็มีความประทับใจนะสมัยแรกน่ะที่ยังไม่ได้บวชว่าวัดพระธรรมกายนี่มีการทำความดีหรือการทำบุญอย่างดีเยี่ยมเลย ธรรมะหมวดนั้นก็คือว่าบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการนะ บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ก็คือวิธีการทำบุญ ๑๐ ประการด้วยกัน ตั้งแต่ ทานมัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการให้นะ ประการแรก ๒. สีลมัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการรักษาศีล ๓. ภาวนามัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการเจริญสมาธิภาวนา ๔. อปจายนมัย ก็คือบุญที่สำเร็จด้วยการประพฤติอ่อนน้อมถ่อมตน ๕. เวยยาวัจจมัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการให้ความช่วยเหลือ ขวนขวายในกิจการงานที่ถูกที่ควร ๖. ปัตติทานมัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่ผู้อื่น ๗. ปัตตานุโมทนามัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการอนุโมทนา แสดงความยินดีในการทำบุญกุศล หรือการทำความดีของผู้อื่น ๘. ธัมมัสสวนมัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการฟังธรรม ๙. ธัมเทสนามัย คือบุญที่สำเร็จด้วยการแสดงธรรม ๑๐. ทิฏฐุชุกัมม์ คือบุญที่สำเร็จด้วยการทำความเห็นให้ถูกต้องดีงาม ตรงตามความเป็นจริง เริ่มต้นด้วยทานมัยเลยทีเดียว เข้าที่วัดพระธรรมกายนี่ พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ตลอดจนสาธุชนล้วนมีคุณธรรมตรงนี้กันอย่างดี คุณยายอาจารย์ท่านไม่ธรรมดานะ ท่านน่ะใจใหญ่ มีคุณธรรมสูง ใจใหญ่ขนาดที่ว่าท่านทำในสิ่งที่บุคคลอื่นทำได้ยาก อดทนในสิ่งที่บุคคลอื่นอดทนได้ยาก ให้ในสิ่งที่บุคคลอื่นให้ได้ยาก ท่านให้ ท่านปรารถนาจะสร้างวัดให้เป็นวัด ที่เป็นวัดที่สงบ สะอาด สง่างามร่มรื่น สร้างอย่างประโยชน์สูง แล้วก็ประหยัดสุด ท่านจะสร้างคนให้เป็นคนดี เป็นคนดีที่โลกต้องการ และจะสร้างคนนี่ให้เป็นพระ ตลอดจนสร้าง จะสร้างพระให้เป็นพระ เป็นพระทั้งภายในและภายนอก ภายในก็ให้ได้เข้าถึงพระธรรมกายกันเลยทีเดียวนั่นแหละนะ เข้าถึงพระธรรมกาย แม้กระทั่งในเรื่องของอาหาร ท่านก็ตั้งใจ ทำผังสำเร็จเอาไว้ปรารถนาไว้เลยว่าไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกาหรือสาธุชนก็ตาม เมื่อได้เข้ามาวัด มาปฏิบัติธรรมนี่มาเป็นร้อยก็จะขอเลี้ยงให้ได้ทั้งร้อย มาเป็นล้านก็ขอให้เลี้ยงได้ทั้งล้าน นี่น้ำใจของท่าน แล้วความปรารถนาท่านก็ยิ่งใหญ่กว่านั้นไปอีกนะ ท่านจะสร้าง สร้างวิหารพระมงคลเทพมุนี สร้างสภาธรรมกายสากล สร้างมหาธรรมกายเจดีย์ สร้างลานธรรม มหาธรรมกายเจดีย์ให้สำเร็จ นี่เป็นสุดยอดแห่งอามิสทาน ดังความรู้ต่างๆ ทางโลก คุณยายท่านก็ถ่ายทอด ทางธรรมก็ถ่ายทอดจนหมดสิ้น เช่นว่าคุณยายท่านสอนว่าจะใช้ของนี่นะ ของต่างๆ ต้องใช้ให้เป็น มีน้ำก็ต้องใช้น้ำให้เป็น ถ้าใช้ไม่เป็นก็เป็นขึ้ข้าน้ำ มีไฟก็ต้องใช้ไฟให้เป็น ถ้าใช้ไม่เป็นก็เป็นขี้ข้าไฟ มีเงินก็ต้องใช้เงินให้เป็น ถ้าใช้ไม่เป็น ก็เป็นขี้ข้าเงิน เมื่อหามาได้แล้วก็ต้องรู้จักใช้ให้เป็น ใช้ไม่เป็นก็จะเป็นขี้ข้าของเหล่านั้นทุกชาติเลย ทั้งกะชาตินะ ฉะนั้นสิ่งที่ปรากฏให้เห็นเป็นปัจจุบันนี่ในการทำทานของทางวัดพระธรรมกายที่พวกเราก็ได้เห็นดังนั้น ล้วนแล้วได้รับการถ่ายทอดคุณธรรมมาจากคุณยายอาจารย์ทั้งสิ้นนะ ตลอดจนสีลมัย สีลมัยก็คือบุญที่สำเร็จด้วยการรักษาศีล บุญที่สำเร็จด้วยการรักษาศีล วัดพระธรรมกายก็เน้นเป็นอย่างมากในเรื่องของการรักษาศีล ตั้งแต่อาคาร สถานที่ การก่อสร้างต่างๆ ล้วนแล้วดูเหมาะแก่การรักษาศีล ประพฤติ สถานที่ อาคารก็ต้องโปร่ง ต้นไม้ก็ต้องดูโปร่งนะ ตลอดเลยทีเดียว ตลอดจนสาธุชนมาปฏิบัติธรรมทุกวันก็แต่งชุดขาว มีระเบียบวินัย เรียบร้อย ร้อยรัดด้วยศีลนั่นแหละนะ นั่งแถว เป็นแถวเป็นแนว แยกหญิงแยกชายเรียบร้อย แล้วคุณยายท่านก็ สมัยก่อนไม่มีของหายเลยนะ ของหายไม่มีเลย หลวงพี่มาวัดนี่ วางตรงไหนก็อยู่ตรงนั้นเลยตลอดนะ ก็มีคนดูให้ด้วยอย่างนี้ พวกเรานั่นแหละก็เป็นเจ้าหน้าที่กัน ดูกันเอง หรือว่าคุณยายท่านนี่ คุณยายอาจารย์ท่านไม่เคยโกรธใครนะ และเรื่องศีลนี่คุณยายท่านนี่ก็จะพยายามดูแลแก้ไขตลอด ภาวนามัย บุญสำเร็จจากการเจริญสมาธิภาวนา วัดพระธรรมกายทุกคนทีเดียว พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา สาธุชน รักจริงๆ นะ รักการนั่งสมาธิปฏิบัติธรรม และยิ่งคุณยายอาจารย์ของเรา ท่านรักมากนะ รักการปฏิบัติธรรม รักเป็นที่สุด เพราะฉะนั้นคุณยายท่านจึงละเอียดมากและเชี่ยวชาญมาก โครงการต่างๆ ของวัดพระธรรมกายที่บังเกิดขึ้นล้วนแล้วแต่เป็นการส่งเสริมให้การปฏิบัติธรรมทั้งสิ้นทีเดียว อปจายนมัย ประการที่ ๔ บุญประการที่ ๔ ก็คือบุญที่สำเร็จด้วยการประพฤติอ่อนน้อมถ่อมตน พวกเราก็คงได้ทราบกันดีนั่นแหละ ต้นแบบก็มาจากคุณยายอาจารย์อีกเช่นกัน ประการที่ ๕ เวยยาวัจจมัย บุญสำเร็จด้วยการให้ความช่วยเหลือขวนขวายในการงานที่ถูกที่ควร หลวงพี่เข้าวัดมาก็มีความประทับใจนะ คำว่ารับบุญน่ะ รับบุญ ขวนขวายในการทำบุญนะ แบ่งบุญกันไปเป็นทีมอย่างนี้ ประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา มีการรับบุญนะ รับบุญกันตามความรู้ตามความสามารถนะ สาธุชนก็ตาม มีความรู้ มีความสามารถก็ช่วยกันนะ รับบุญขวนขวายในกิจที่ชอบ คุณยายอาจารย์ของเรานี่ คุณยายท่านไม่เคยยอมแพ้ใครนะในเรื่องของบุญ คุณยายท่านบอกว่าต้องทำความดีสุดชีวิตของเราทีเดียว ให้สมกับเรานี่ตั้งใจมาอยู่วัด งานทุกอย่างต้องช่วยกันทำ ช่วยกันดูแล อย่าละเลยหน้าที่ คิดเสียว่าเป็นงานของเราทั้งนั้นนะ อย่าคอยเกี่ยงว่าไม่ใช่หน้าที่ของเรา แล้วทำเป็นไม่สนใจ อย่างนี้ใช้ไม่ได้ ทำไปเถอะนะ เราทำเราก็ได้ คนอื่นเขาก็ไม่ได้ เราทำก็เป็นสมบัติติดตัวเราไป ของเหล่านี้ติดตัวเราไปข้ามภพข้ามชาตินะ ยายจะบอกให้ เราได้จริงๆ นะ เพราะเราทำทุกอย่าง ในวัดนี้เป็นของพระศาสนา เป็นของพระพุทธเจ้า เราทำอะไรๆ ก็เป็นบุญไปหมด จะงานเล็กหรืองานใหญ่ก็บุญทั้งนั้นนะ เวยยาวัจจมัย ขวนขวายในกิจที่ชอบนะ เรามาวัดพระธรรมกายก็ช่วยกันรับบุญนะ ปัตติทานมัย บุญประการที่ ๖ คือบุญที่สำเร็จด้วยการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับผู้อื่น หลวงพี่ก็ประทับใจอีกเหมือนกันว่าแบ่งบุญนะ คำว่าแบ่งบุญ บุญสถาน บุญอาหาร บุญน้ำดื่มนะ บุญวิมานอะไรต่างๆ ล้วนแล้วมีความประทับใจทั้งนั้นเลยนะ ของทางวัดที่ได้จัดขึ้นมา วัดพระธรรมกายก็ทำมาตลอด การแบ่งบุญบอกบุญก็ดีนะ ให้ทุกคนได้มีโอกาส มีอริยทรัพย์ติดตัว เพราะคุณยายของเรานี่ท่านแบ่งบุญนะ ทุกวันเลยทีเดียว แบ่งบุญอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลนี่ คุณยายอาจารย์ท่านตื่นตั้งแต่ตี ๕ เอ่อ ตี ๕ ถึง ๖โมงเช้า คุณยายอาจารย์ท่านจะนั่งเข้าที่เลยทีเดียวนะ แบ่งบุญอุทิศส่วนบุญ แผ่กระแสบุญนี่ให้กับลูกหลานทุกคนเลยทีเดียว เพราะงั้นพวกเราก็จะต้องตื่นแต่เช้ากัน ตี ๕ ถึง ๖ โมงเช้า คุณยายอาจารย์ท่านก็จะแบ่งบุญให้ ช่วยมนุษย์ให้รอดตาย หายป่วยมาเยอะทีเดียว บุญประการที่ ๗. คือปัตตานุโมทนามัย บุญสำเร็จจากการอนุโมทนา มาที่วัดพระธรรมกาย มาถึงประตูปั๊บ อนุโมทนาบุญด้วย โอ้โฮ ประทับใจนะ วัดพระธรรมกายไม่ว่างเว้นเลยทีเดียว อนุโมทนานี่ชอบ ชอบมากอนุโมทนาบุญ สาธุ
บุญประการที่ ๗ คือ เอ่อ ประการที่ ๘ นะ ธัมมัสสวนมัย บุญที่สำเร็จด้วยการฟังธรรม วัดพระธรรมกายก็ไม่ว่างเว้นจากการฟังธรรมนี่ พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกามีการศึกษาค้นคว้าตลอดทุกวันนะ บุญประการที่ ๙ คือธัมมเทสนามัย บุญที่สำเร็จด้วยการแสดงธรรม วัดพระธรรมกายก็ไม่ว่างเว้นจากการแสดงธรรมทุกวันเลยทีเดียว แสดงธรรมก็ประทับใจ ตลอดจนบุญประการที่ ๑๐ คือทิถุชุกรรมนี่ บุญที่สำเร็จด้วยการทำความเห็นให้ถูกต้องดีงาม ตรงตามความเป็นจริง ซึ่งกิจกรรมบุญต่างๆ ของทางวัดนี่ ล้วนแล้วแต่ส่งเสริมให้ทุกคนนี่รักการสร้างบุญสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้น ให้มีสัมมาทิฏฐิยิ่งขึ้นนะ ซึ่งกิจกรรมทั้งหมดทั้งหยาบทั้งละเอียด ล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ทั้งสิ้นนะ จนกลายมาเป็นศูนย์กลางธรรมกายแห่งโลกที่เราอยู่ในปัจจุบันนี้ ฉะนั้นนี่ใครมาร่วมบุญกับคุณยายถือว่าเป็นผู้ที่ได้บุญมาก คุณยายนี่เป็นอู่แห่งทะเลบุญ ถึงแม้ว่าร่างท่านจะเล็ก แต่ท่านก็แข็งแกร่งนะ ท่านทุ่มเทแรงทั้งแรงใจ แรงกาย สร้างบุญสร้างบารมีเผยแผ่วิชชาธรรมกายนี่ให้ไปสู่ใจให้ทุกๆ คนนี่ให้รอดพ้น หลุดพ้นจากบ่วงแห่งมารนั่นแหละ ฉะนั้นบุญทั้งหลายที่วัดพระธรรมกาย ล้วนแต่เป็นบุญจัดสรรนะ มีให้ทำมากมาย บุญศักดิ์สิทธิ์ ใครถนัดด้านใดก็มาช่วยกันรับบุญนะ บุญใหญ่ที่จะย่นระยะหนทางในการสร้างบุญสร้างบารมีให้พวกเราได้ไปถึงที่สุดแห่งธรรม ฉะนั้น ฉะนั้นผลงานทั้งหมดที่เราได้พบได้เห็น คุณยายท่านไม่ได้ทำเพี่อใครเลย คุณธรรมของท่านใช่ว่าตัวท่านเองนะ ท่านก็ทำเพื่อลูกหลานยาย ตลอดจนสรรพสัตว์ทั้งหลายอันไม่มีประมาณอีกด้วย จนกระทั่งมาถึงปีพุทธศักราช ๒๕๓๕ ความปรารถนาที่หลวงพี่ตั้งใจว่าจะมาบวชอยู่ที่วัด ก็ได้เวลานะ ได้เวลา ก็มาสอบถามว่าการที่จะมาบวชที่วัดพระธรรมกายได้นี่ ต้องมาฝึกตัวก่อนนะ เช่นมาฝึกตัวเป็นอุบาสกถึง ๑๐ ปีด้วยกันนะถึงจะได้บวช อยู่ที่วัดนี้ กลั่นกรองแล้วกลั่นกรองอีกนะ ดู วัดใจกันเลยทีเดียว พอมาตอนช่วงหลังก็ ทางวัดก็มีการขยายงานกว้างขวาง ก็เลยมีการรับบวชธรรมทายาทนะ ธรรมทายาทก็ต้องฝึกตัวเช่นกันนั่นแหละนะ ฝึกตัว ฝึกระเบียบนะ เหมือนทหารอย่างเดียว นั่นแหละรักษาศีล ปฏิบัติธรรมกันเต็มที่ ๒ เดือนนะ เมื่อได้ทราบดังนั้นว่าหนทางที่จะได้มาบวชนั้นก็มี คือทางธรรมทายาทก็เลยตัดสินใจนะ ตั้งใจล่ะจะมาบวช ในเดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ ก็ได้ตั้งใจเข้าไปในโบสถ์เลยนะ ตั้งใจจะบวชแล้ว อธิษฐานเลยว่า สพฺพทุกฺขนิสฺสรณนิพฺพานสจฺฉอกรณตฺถาย ข้าพเจ้าขอออกบวชเพื่อสลัดกองทุกข์ และกระทำพระนิพพานให้แจ้ง อธิษฐานจิตยาวเลย ขอให้ข้าพเจ้าได้สร้างบุญสร้างบารมี ได้บวชอยู่วัดพระธรรมกาย พออธิษฐานเสร็จนะ นั่งสมาธินิ่งๆ สักพักหนึ่งแล้วก็มีความตั้งใจนะ ปรารถนาว่าอยากจะมากราบขอยายนะ กราบขอขมาลาบวชตามประเพณีครูบาอาจารย์ แต่ในวันนั้นก็ ก็คงไม่คิดหรอกว่าจะได้พบคุณยาย อัศจรรย์นะ หลวงพี่ก็เดินมา เดินมาถึงที่ศาลาดุสิต คุณยายอาจารย์ท่านเดินออกมาพอดีเลย เดินออกมาจากกุฏิ มากับโยมพี่อารีพันธ์ ระยะประมาณ ๘-๙ เมตรได้นะ หลวงพี่ก็เกรงใจก็ อยากจะกราบ กราบขอขมาลาบวช ก็เลยนั่งคุกเข่าพนมมือตรงนั้นแหละ ตั้งใจอธิษฐานเลยแหละ อธิษฐานขอขมาลาบวชต่อคุณยายนะ ขอ ข้าพเจ้าขอบวชนั่นแหละ และสร้างบุญสร้างบารมีกับคุณยายอาจารย์นะ อยู่ที่วัดพระธรรมกายด้วยเถอะ พออธิษฐานเสร็จคุณยายเดินมาใกล้ปั๊บ เหมือนกับท่านรับรู้ความในใจของเรา คุณยายท่านก็ให้พรว่าโชคดีนะ โอ้โฮ หลวงพี่ก็ปลื้มเลยทีเดียวนะ ปลื้มปีติเบิกบานใจนะ ได้รับพรจากคุณยาย ก็เลยได้มาบวช บวชธรรมทายาทนะ รุ่นที่ ๒๐ ปีพุทธศักราช ๒๕๓๕ พรรษากาลล่วงแล้วมาก็ ๙ พรรษา ๙ พรรษานะ ความเมตตา บารมีธรรมของคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ท่านได้ให้กำลังใจ ได้มีวัดพระธรรมกายเกิดขึ้น ได้มีพระภิกษุมาบวชมากมายน่ะนะ ตราบใดที่วัดพระธรรมกายของคุณยายที่ได้บุกเบิกเอาไว้ ตลอดจนถึงพวกเราที่ได้ร่วมกันสถาปนาล่าสุดนี้ยังคงอยู่ ตราบนั้นก็จะไม่ว่างเว้นผู้ที่ศรัทธาในพระรัตนตรัย ตราบนั้นก็จะไม่ว่างเว้นผู้จักแสดงธรรม ไม่ว่างเว้นผู้ฟังธรรม ไม่ว่างเว้นผู้ตรองธรรม ไม่ว่างเว้นผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม แล้วตราบนั้นก็จะไม่ว่างเว้นผู้ที่จะบรรลุธรรม แล้วแผ่ขยายธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสืบต่อไปนะ มนุษย์ทุกคนไม่เอากายมนุษย์ปฏิบัติธรรม ถือว่าเป็นการเสียโอกาสอันยิ่งใหญ่ของการที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ในโลกนี้ ชีวิตนี้หากยังไม่ตาย ต้องไปวัดพระธรรมกายนะ สร้างบุญสร้างบารมีที่วัดพระธรรมกายกับคุณยายให้ได้ นักสร้างบารมีต้องไวต่อการสร้างบารมี คุณยายเป็นอู่แห่งทะเลบุญ ใครอยากได้บุญกับคุณยายมาก ก็ตักมาก ใครอยากได้บุญกับคุณยายน้อย ก็ตักน้อย ใครอยากได้บุญกับคุณยายปานกลาง ก็ตักปานกลาง ใครตั้งใจ เต็มใจ บริสุทธิ์ใจมาก ก็ได้บุญมาก ใครตั้งใจเต็มใจ บริสุทธิ์ใจปานกลาง ก็ได้ปานกลาง ใครตั้งใจ เต็มใจ บริสุทธิ์น้อย ก็ได้บุญน้อย ฉะนั้นนี่ บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการต่างๆ รอเราอยู่ตรงหน้าแล้ว ฉะนั้นเราต้องช่วยกันสถาปนาให้สำเร็จ ใช่ว่าบอกให้สร้างบุญ มีบุญแล้วก็บอกว่าไม่มีนะ แต่ว่าเคราะห์กรรมมาถึงต้องใช้เงินเป็นหมื่นเป็นแสน ไม่มีก็ต้องมีใช่ไหม ชักชวนให้มาศึกษา มาปฏิบัติธรรม ว่างก็บอกว่าไม่ว่าง ถึงเวลายมบาลมาเอาตัว ไม่ว่างเราก็ต้องไป เราต้องวิ่งไปหาบุญ ไม่ใช่ให้บุญวิ่งมาหาเรา เหมือนกับเราไปหางาน ไม่ใช่ให้งานมาหาเรา ฉะนั้นบุญกิริยาวัตถุต่างๆ ทั้งหมด ใครไม่ทำ เราทำ ใครทำ เ ราก็ทำ ใครไม่ชวน เราก็ทำ ใครชวนเราก็ทำนะ ใครหวั่นไหว นะ วัดพระธรรมกายเกิดขึ้นมาเพราะคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง ฉะนั้นก็ขอให้พวกเราได้ตั้งใจเอาบุญใหญ่กัน ก็ใกล้ถึงงานบุญใหญ่เข้ามาเต็มที คุณยายอาจารย์ท่านสอนว่าชีวิตนี้เกิดมาสร้างบารมี ต้องพยายามทำความดีให้เต็มที่ ถ้าต้องการสร้างบารมีให้ดีจริงๆ ต้องติดธรรมะ อย่าติดบุคคลนะ แล้วจะสร้างบารมีได้ตลอด จะนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ตนเอง และหมู่คณะด้วย ให้มีสติสอนตนเองเสมอ เราเกิดมาสร้างบารมี ทางรอดของเรามีวิธีการเดียวเท่านั้นคือสร้างบุญ สร้างบารมี ปฏิบัติธรรม ทำเช่นคุณยายเป็นแบบอย่าง นั่งขัดสมาธิ กายตั้งตรง หลังพิงอากาศขาดรู้ เข้าไปหาผู้รู้ภายใน เรามีใจไว้ให้หยุด ใจหยุดคือที่สุดแห่งธรรม ฉะนั้น ต่อจากนี้ไปขอเรียนเชิญทุกท่านตั้งใจนั่งสมาธิ เจริญภาวนาปฏิบัติธรรมกันนะ แล้วเราก็เอาใจของเราหยุดไว้ในศูนย์กลางกาย กลางท้องภายใน เป็นจุดเชื่อมโยงเข้าไปสู่อู่แห่งทะเลบุญ พระนิพพานท่านทำผังสำเร็จเชื่อมไว้ให้แล้ว เพียงแต่เราทำใจให้สบายๆ ทำใจให้ หยุดให้นิ่งในศูนย์กลางกาย กลางท้องภายใน อย่างสบายๆ ทำใจเย็นๆ นิ่งๆ เฉยๆ เราก็จะได้มหคตกุศล เป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่ เป็นการปฏิบัติบูชาที่เราทั้งหลายจะได้น้อมถวายบูชาธรรมแด่คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง เราก็ประคองใจนิ่งศูนย์กลางกายท้องภายใน ให้ใส สว่าง ใจนิ่ง ศูนย์กลางกาย ใส สว่าง มีความศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ใจนิ่ง ใส สว่าง สบาย สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง นิ่งอยู่กลางสบายๆ ทุกๆ คนนะ เมื่อใจเราใส สว่าง นิ่งอยู่ในกลางกายกลางท้องภายใน เราก็ตรึกระลึกนึกน้อมบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการ กลั่นตัวเป็นบารมีทั้งหลาย ประกอบด้วยกุศลและเจตนาอันบริสุทธิ์ที่ได้กระทำไว้ดีแล้วในอดีต นับภพนับชาติไม่ถ้วนในปัจจุบันนี้ที่ได้มาบำเพ็ญมหากุศล ฟังสวดพระอภิธรรม ฟังธรรม และบุญกุศลที่ได้ จะได้กระทำให้ยิ่งๆ ไปในอนาคตนะ เราก็รวมบุญของเราให้ใส สว่าง นึกน้อมถวายบุญที่บังเกิดขึ้นด้วยการปฏิบัติบูชาแด่คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง ขอให้คุณยายอาจารย์จงมีแต่ความสุขในทิพยสถานพิมานดุสิตบุรี มีความสำเร็จสมปรารถนาและได้เป็นต้นบุญต้นแบบ และที่พึ่งแก่ลูกหลานในการสร้างบารมี สร้างบุญสร้างบารมีตลอดไปถึงที่สุดแห่งธรรม ใจเราก็ใส สว่าง นิ่งในกลางกาย กลางท้อง กลางพระรัตนตรัย แล้วเราก็นึกน้อมอาราธนาคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ลงมาซ้อนในศูนย์กลางกาย กลางท้องของเราให้ใส ให้สว่าง คุณยายอาจารย์ก็มาสิงสถิตในกาย วาจา ใจของเรา ใส สว่าง นึกอาราธนาทีเดียว ข้าพเจ้าขออาราธนาบุญบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ ของคุณยายอาจารย์ ของคุณยายอาจารย์ช่วยกลั่นแก้ไขเติมบุญเติมบารมี แก้ไขธาตุธรรมเห็น จำ คิด รู้ สะสางธาตุธรรมสกปรก สิ่งที่เป็นมลทินให้มลายสูญสิ้นไป ให้เป็นธาตุธรรมที่สะอาด บริสุทธิ์ ให้เป็นธาตุล้วนๆ เป็นธรรมล้วนๆ สะอาดล้วนๆ บริสุทธิ์ล้วนๆ ให้ได้วิชชาอันบริสุทธิ์ ให้ได้เป็นยอดนักรบแห่งกองทัพธรรม ให้ได้ติดตามสร้างบุญสร้างบารมีให้ตลอดรอดฝั่งกับคุณยายอาจารย์ไปทุกภพทุกชาติ ตราบถึงที่สุดแห่งธรรมกัน ใจเราใส สว่าง ใจเราใส สว่าง หยุดนิ่งดีแล้วเราก็นึกแผ่เมตตาบุญกุศลทั้งหมดเลยทีเดียว ขอกุศลผลบุญที่ข้าพเจ้าทำแล้ว ให้ไปถึงกับบิดามารดา บุพการี ทั้งญาติมิตรทั้งหลาย ให้มีจิตใจปลื้มยินดีปรีดา มารับส่วนบุญส่วนกุศลนี้ด้วย ครูบาอาจารย์ ครูอุปัชฌาย์อาจารย์ทั้งหลาย ขอให้มีส่วนในบุญ ทั้งทิพย์เทวดาทั้งหลาย ขอให้มีส่วนในบุญ ไม่ว่าจะเป็นสรรพสัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันหมดทั้งสิ้น ตลอดจนผู้คิดร้าย หรือมีพระคุณก็ขอให้จงได้รับผลแห่งบุญที่ข้าพเจ้าทำแล้วในครั้งนี้ทุกรูปทุกนาม ใจเราก็ใส สว่าง นิ่ง ศูนย์กลางกาย นึกอธิษฐานจิต รวมบุญของเราทั้งหมดในวันนี้ที่ได้มีความศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัยมาประกอบบำเพ็ญกุศลนี่ ขอบุญกุศลที่ข้าพเจ้าทำดีแล้วนี่ สิ่งที่เป็นบาปเป็นอกุศล กิเลสอาสวะทั้งหลาย ราคะ โทสะ โมหะ สังโยชน์เบื้องต่ำ เบื้องสูง ความชั่วเลวทรามทั้งปวง นิสัย อุปนิสัยที่ไม่ดี สิ่งสกปรกลามกที่ติดตัวมานับภพนับชาติไม่ถ้วนให้หลุดพ้นจากขันธสันดาน ความปรารถนาจะได้บังเกิดขึ้น ขอให้ข้าพเจ้าตักเตือนตัวเองได้ สอนตัวเองได้ตลอดเวลา ให้หนักแน่นศรัทธามั่นคงในพระรัตนตรัย สิ่งใดผิดศีลผิดธรรม ผิดวินัยอย่า ขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้คิด อย่าได้พูด อย่าได้ทำ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปทุกภพทุกชาติ สิ่งใดที่เป็นบุญเป็นกุศล เป็นความดี ความประเสริฐ ที่จะเป็นเหตุเป็นปัจจัยเกื้อกูลแก่การบรรลุมรรคผลนิพพาน ขอให้ข้าพเจ้าได้คิด ได้พูด ได้ทำ และได้ลงมือปฏิบัติ ให้สะอาด บริสุทธิ์ สำเร็จบริบูรณ์ ขอให้ข้าพเจ้ามีปัญญาที่สว่างไสว เฉียบแหลม ปฏิภาณไหวพริบว่องไวเป็นเลิศ ขอให้ข้าพเจ้าทำหน้าที่ที่รับมอบหมายให้ได้สำเร็จบริบูรณ์ที่ดีที่สุด อย่าได้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่องเลย ให้ได้พบแต่คำว่ามี มีแต่คำว่าสำเร็จเป็นอัศจรรย์ไปทุกภพทุกชาติ ตราบใดที่ยังไม่หมดกิเลส ไม่สำเร็จ เวลาจะละโลกนี้ไป ขอให้ข้าพเจ้าละโลกไปอย่างมีสติ ให้ร่วงโรยไปอย่างง่ายดายเหมือนออกจากบ้านหนึ่งไปสู่อีกบ้านหนึ่ง หรือเหมือนกับพระพุทธเจ้าออกจากนิโรธสมาบัติอย่างนั้นแหละ ธรรมอันใดที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญได้บรรลุ ขอให้ข้าพเจ้าได้บรรลุ ธรรมอันใดที่คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ได้บรรลุ ขอให้ข้าพเจ้าได้บรรลุธรรมนั้น ขอให้ข้าพเจ้าได้สร้างบุญสร้างบารมี ติดตามคุณยายอาจารย์ และพระเดชพระคุณหลวงพ่อ หมู่คณะ และพวกเราไปทุกภพทุกชาติ ตราบถึงที่สุดแห่งธรรม สัพเพ… หน้า PAGE 12 440206FW-AAT