อานิสงส์การถวายไทยธรรม (ตอนที่ ๒)
อานิสงส์การถวายไทยธรรม (ตอนที่ ๒)
วันอาทิตย์ที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ (บ่าย)
จากเรื่องราวในอดีตของพระปิลินทวัจฉเถระ ที่ท่านถวายไทยธรรมไม่ซ้ำกันเลย ๑๐๘ ชนิด วันนี้ก็มีตัวอย่างเพิ่มเติม เช่น
อานิสงส์จากการถวายรองเท้า พอท่านไปเกิดเป็นเทวดา หรือลงมาเป็นมนุษย์ก็จะได้รองเท้าที่เป็นทอง เป็นเงิน หรือเป็นรัตนชาติ แก้วมณี แก้วผลึก เท้าของท่านสวยงาม แข็งแรง เดินทน มักจะได้เดินบนพื้นที่มีสัมผัสนุ่มนวล
อานิสงส์ที่ท่านถวายยาหยอดตา ตาท่านสวย ไม่เป็นโรคตา ไม่ต้องใส่แว่น ตาดีมาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งหมดอายุขัย ได้ตาทิพย์ ได้ธรรมจักขุ รู้แจ้งแทงตลอดในธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
อานิสงส์การถวายยา ท่านก็ได้ความแข็งแรง อายุยืน ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียน สร้างบารมีสะดวก
เราเองก็เช่นกัน จะได้ถวายเครื่องไทยธรรมเหล่านี้กับเนื้อนาบุญผู้เป็นอายุพระศาสนา ที่เดินทางไกลมาทั่วประเทศ ๓ หมื่นกว่าวัด ล้วนแต่สั่งสมบุญบารมีกันมามากมายก่ายกองทีเดียว ได้ยินข่าวอย่างนี้แล้ว มันต้องปลื้มปีติใจ ดีใจว่าเป็นบุญลาภของเราที่จะได้ทำบุญใหญ่ ให้ตื่นเต้นดีอกดีใจ มีเรี่ยวมีแรงแค่ไหนเราก็ทุ่มเทชีวิตจิตใจ เอาบุญใหญ่กันให้เต็มที่ ไปชักชวนญาติมิตรมาร่วมงานด้วยอาการร่าเริง
ซึ่งแน่นอนว่า มีคนอยู่ ๓ ประเภทบนโลกนี้ บางคนชวนง่าย บางคนก็ชวนยาก บางคนก็ชวนไม่ค่อยจะได้ เป็นเรื่องธรรมดา แต่ถ้าอยากได้อานิสงส์ก็ต้องไปชวนคนมาทำบุญ นอกจากมีพวกพ้องบริวารแล้ว ยังมีอานิสงส์อื่นๆ อีก คือ ไปที่ไหนก็ได้รับการยกย่อง ชื่นชม สรรเสริญ ได้รับเกียรติ เราจะเด่นกว่ามหาชนทั้งหลาย ชื่อเสียงโด่งดังไปไกล ไปก่อนตัว ไม่มีใครอิจฉาริษยา ไม่มีใครมากลั่นแกล้ง จะทำงานก็สะดวกสบายทุกอย่าง นี้คืออานิสงส์ส่วนน้อย
อานิสงส์ส่วนใหญ่ คือ ปฏิบัติธรรมได้สะดวก บรรลุธรรมได้รวดเร็ว ยิ่งถ้าเราทำบุญแบบไม่มีความวิตกกังวล สมบัติก็จะยิ่งไหลมาเทมา มาทุกทิศทุกทาง มาทั้งๆ ที่เรานึกไม่ออกว่า มันมาได้อย่างไร หรือในสถานที่ที่ไม่ควรมา สมบัติก็ยังมา ในทุกที่ทุกสถาน แม้ในถิ่นทุรกันดารดูแล้วไม่น่าจะมีสมบัติ ก็ยังมีข้าว มีน้ำ มีผ้า แก้วแหวนเงินทองบังเกิดขึ้นได้ แม้ในที่ที่ใครๆ ต่างทุกข์ยาก แต่เราสบาย เพราะทำบุญแล้วมันไม่อิ่ม ไม่เบื่อ มีความสุข ไม่วิตกกังวล ไม่ลังเล ไม่ขยัก มีแต่ขยับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ประณีตขึ้น บุญก็คอยที่จะสอดละเอียดมาจรดที่กลางกายเราอยู่ตลอดเวลา
แต่บางคนไม่ค่อยให้โอกาสให้บุญเข้าถึง เพราะถูกความตระหนี่ครอบงำ ทำให้คิดช้า สับสน หรือวิตกกังวล กลัวว่าจะไม่ปลอดภัยในชีวิต กลัวจะอดอยากยากจน พอสายสมบัติจะมาเชื่อมก็ไม่รู้จะเข้าทางไหน เพราะถูกความตระหนี่บดบังไปหมดทุกทิศทุกทาง แต่พอใจเราเปิดยินดี เอาชนะความตระหนี่ได้ สายสมบัติสายบุญก็สอดละเอียดจรดเลย เหมือนชาร์จแบตเตอร์รี่วืบลงมาเต็มที่เลย
สิ่งที่เราได้ให้ออกไปก็จะได้กลับคืนมา พร้อมด้วยผลที่เกินควรเกินคาด ติดตามมาอย่างต่อเนื่อง อย่างที่เรานึกไม่ถึง มันเหมือนเส้นผมบังภูเขาในการที่จะให้สมบัติไหลมาเทมา ถ้าหากเข้าใจหลักอย่างนี้แล้ว เราจะเป็นเศรษฐีถาวร รวยถาวร รวยรวด รวยกันไปทุกภพทุกชาติเลย ถ้ายอมรวย กล้าที่จะรวยสักชาติหนึ่ง จะได้สมบัติเยอะแยะและเป็นสมบัติที่ได้มาอย่างเย็นๆ จะไม่ได้แบบคิดฟุ้งซ่านแบบพวกที่ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องบุญ คิดแต่จะรวยทางลัด เล่นการพนันบ้าง หรือจะชักชวนให้เปิดบ่อน ลงห้วยลงเหวกันไป
ถ้าอยากจะให้ความยากจนหมดจากผืนแผ่นดินไทย ก็จะต้องให้ใจคนไทยทุกคนเต็มไปด้วยบุญ ต้องเอาบุญไปใส่ในใจเขา เมื่อบุญอยู่ในใจสมบัติมันก็มา เพราะสมบัติเป็นของกลางของโลก เขาอยากจะมาอยู่กับผู้มีบุญ แต่เขาจะไปเมื่อบุญเราหมด เราต้องเข้าใจเรื่องของบุญ แล้วจะได้มาอย่างเย็นๆ อย่างที่นึกไม่ถึงเลย เพราะฉะนั้นต้องทำความเข้าใจให้ดีนะ