ร่วมใจถวายสังฆทานวันสมาธิโลก

ร่วมใจถวายสังฆทานวันสมาธิโลก (ปรับจากโอวาทต้นฉบับ 12/07/2549F และ 15/07/2549 F ) บุญใกล้ ๆ ที่จะถึงนี้ ที่เป็นบุญประจำปี เพราะเราได้ทำต่อเนื่องกันมายาวนาน ๒๐ กว่าปีแล้ว คือพิธีมุทิตาสักการะเปรียญธรรม ๙ ประโยค และพิธีถวายสังฆทาน ๓,๐๐๐ วัดทั่วประเทศ ที่พระสังฆาธิการ ๓,๐๐๐ กว่าวัดทั่วประเทศ ท่านได้เมตตามาเป็นเนื้อนาบุญให้กับเรา ทั้ง ๆ ที่ท่านก็มีภารกิจที่วัดของท่านมาก ทั้งกิจนิมนต์ในวัดนอกวัด ต้องดูแลวัด ต้องอบรมสั่งสอนพุทธบริษัท ๔ เป็นต้น แต่พอถึงเรื่องการแสดงมุทิตาหรือมาเป็นกำลังใจให้กับพระลูกพระหลานที่จบเปรียญธรรม ๙ ประโยค เหมือนชาวโลกที่เขาแสดงความยินดีของผู้จบปริญญากัน ท่านก็มา เพราะท่านเห็นว่านี่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะว่าหลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ หลวงลุง หลวงน้า หลวงอา ชีวิตก็คงไม่เป็นนิรันดร ก็ได้อุทิศรักษาพระศาสนามาได้ในระดับหนึ่งแล้ว ไม่ช้าก็ต้องจากโลกนี้ไป แต่ว่าพระพุทธศาสนาจะต้องไม่หมดไปพร้อมกับการจากไปของท่าน ต้องมีพระลูกพระหลานที่จะต้องมารองรับสืบทอดกันต่อไป เพื่อประโยชน์สุขของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย กับผู้ที่มาภายหลัง เพราะฉะนั้นด้วยเหตุนี้แหละ ท่านจึงวางภารกิจเครื่องกังวลอะไรทุกอย่าง ที่ท่านต้องรับผิดชอบดูแล มาร่วมเป็นกำลังใจให้กับพระลูกพระหลาน มาแสดงความยินดีที่พระลูกพระหลานจบเปรียญธรรม ๙ ประโยค เพราะกว่าจะจบได้ก็ไม่ใช่ง่ายเลย เพราะฉะนั้น นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา และเป็นเรื่องสำคัญด้วย เพราะคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถูกเก็บไว้เป็นภาษาบาลีอยู่ตรงนั้น ดังนั้นท่านจึงให้ความสำคัญกับตรงนี้ มาเป็นกำลังใจให้กับพระลูกพระหลาน แล้วก็มาเป็นเนื้อนาบุญให้กับสาธุชนทั้งหลาย ผู้มีบุญที่มาร่วมกันแสดงความยินดีมุทิตาสักการะเปรียญธรรม ๙ ประโยคในวันนั้น จะได้มีโอกาสได้ถวายไทยธรรมกับท่าน นอกจากนี้ ยังมีพุทธบุตรผู้กล้าที่หยัดสู้ ๒๖๖ วัด ๔ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ท่านวางภารกิจเครื่องกังวลต่าง ๆ ทั้งหมดเลย แล้วก็เสี่ยงภัยมาเป็นเนื้อนาบุญ และมาเป็นกำลังใจให้แก่พระลูกพระหลาน ได้สืบทอดอายุพระพุทธศาสนากันต่อไป เราก็จะได้เห็นตัวจริงของท่าน ทุกครั้งหมู่คณะของเราได้ไปกราบถวายปัจจัยไทยธรรมให้กับท่าน พอดำรงชีพอยู่ได้ตามแบบของสมณะ เพราะว่าท่านก็อดทนแล้วแต่อดอยากนี่ ใครก็ทนไม่ได้ มนุษย์มีข้อจำกัดอย่างนี้ เหมือนรถยนต์จะไปไหนได้ก็ต้องมีน้ำมัน ถ้ารักษาพระศาสนาก็ต้องมีชีวิตสืบต่อกันไป ท่านสละอุทิศชีวิตเพื่อพระศาสนาอย่างนั้นแล้ว เราก็ต้องเป็นฝ่ายสนับสนุนท่าน ซึ่งก็จะเป็นทางมาแห่งบุญของเรา เพราะเราไม่มีโอกาสจะไปสั่งสมบุญปรมัตถบารมีเอาชีวิตเป็นเดิมพันอย่างท่าน แต่เราจะมีส่วนบุญจากท่านได้ ด้วยการส่งกำลังบำรุง และในวันนั้นเราก็จะได้มีโอกาสได้ถวายไทยธรรมท่าน เราก็จะมีความปลื้มปีติยินดี ๒๖๖ วัด ๔ จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นกำลังสำคัญนะ เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีเลยสำหรับพุทธบุตรทั้งหลาย ซึ่งทุก ๆ วัดก็อุทิศชีวิตเพื่อรักษาพระศาสนาอยู่แล้ว แต่ว่าไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่วิกฤติอย่างท่าน ไม่ได้เจอลูกระเบิด ไม่มีการตาย หรือประสบอุบัติเหตุต่าง ๆ เหล่านั้น หรือการขู่การปองร้าย แต่ของท่านเจอ เพราะฉะนั้น เรามาเอาบุญกับท่านอย่างน้อยวัดละบาท ใคร ๆ ก็ทำได้ และทำเถิด ทำให้เยอะ ๆ ทำเท่าไหร่เราก็ได้เท่านั้น ทำที่ท่านแต่ได้ที่เรา อย่าลืมบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จของชีวิตทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนกระทั่งเป็นพระอริยะเจ้า เราจะต้องใช้บุญทั้งตอนเป็นมนุษย์และชีวิตในปรโลกด้วย และก็ต้องใช้กันไปทุกภพทุกชาติตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรมนั่นแหละ บุญนี่แหละ แต่ใช้ไปมันก็หมดไป เพราะฉะนั้นพอใช้บุญเก่าก็จะต้องสร้างบุญเก่าไปทุก ๆ วันอย่าให้ขาดแคลนเลยนะลูกนะ (ปรับจากโอวาทต้นฉบับ 12/07/2549 F 49-196 และ15/07/2549 F ) หมายเหตุ ที่ไฮไลท์สีเหลือง คือข้อมูลเดิมค่ะ