รักวิชชาธรรมกายจริงแค่ไหน-สั้น

รักวิชชาธรรมกายจริงแค่ไหน วันพฤหัสบดีที่ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙ (ช่วงเช้า) พยายามฝึกฝนตลอดทุกอริยาบถ ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน ถ้ารักวิชชาธรรมกายจริง ต้องมีแต่พระธรรมกายในใจ ในกลางกาย รักน้อยหน่อย เดี๋ยวเห็น เดี๋ยวหาย เดี๋ยวไปเรื่องโน้น เดี๋ยวมาเรื่องนี้ เรื่องคน เรื่องสัตว์ สิ่งของ รักปานกลาง ก็ต้องเห็นท่านอยู่ในตัวเรา คือ ตัวเราส่วนหนึ่ง ท่านอีกส่วนหนึ่ง แต่ก็ยังเห็นกันอยู่ มีความระลึกคิดถึงกัน รักมาก ๆ เรากับท่านเป็นอันเดียวกัน กลืนกันไปเลย เป็นคน ๆ เดียวกัน ๆ ไม่ต้องจดทะเบียนเลย ถ้ารักมากที่สุด ก็ต้องไปที่สุดแห่งธรรม เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับท่านเยอะ ๆ เหมือนพระจูฬบัณถกที่ปาฏิหาริย์กายพรึบเต็มไปหมดเลย ถ้ามากันพร้อมเพรียง และพร้อมใจกันสู้ ความรู้เท่าเทียมทัน ต้องถึงวันมีชัย อย่าลืมนะ วิชชาธรรมกายต่างคนต่างทำไม่ได้เรื่องหรอก เหมือนต่างคนต่างพาย บางคนพายจ้ำไปข้างหน้า บางคนล่อไปข้างหลัง มันจ้ำคนละที สองที ไม่ได้ ยิ่งบริสุทธิ์มาก ยิ่งชัดมาก ชัดใสแจ๋ว อย่าลืมนะ รักน้อย ๆ ต่างคนต่างไป รักปานกลาง เห็นอยู่ในตัว รักมาก ๆ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับท่าน ------------------------------------------------ โดย : พระสุธรรมยานเถร (หลวงพ่อธัมมชโย) ผู้ฟัง : พระภิกษุ รุ่นอุปสมบท ๒๒ เมษา ๒๕๓๙ สถานที่ : ดอยสุเทพ จ.เชียงใหม่ ในโอกาส : ปฏิบัติธรรม เมื่อ : วันพฤหัสบดีที่ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙ (ช่วงเช้า)